Kilka wątpliwości

[kakofonia myśli]

Dużo równowagi w 2014 Wam życzę - to tak na dobry początek

Filmu jeszcze nie miałam okazji obejrzeć, ale chciałabym przyczepić się do poniższego cytatu:

3 A kiedy zabrakło wina, Matka Jezusa mówi do Niego: Nie mają już wina.
4 Jezus Jej odpowiedział: Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Czyż jeszcze nie nadeszła godzina moja?"

A przyczepiam się dlatego, że jeśli np. weźmiesz tłumaczenie angielskie tego samego fragmentu:

4 Jesus saith unto her, Woman, what have I to do with thee? mine hour is not yet come.
5 His mother saith unto the servants, Whatsoever he saith unto you, do it. (http://www.kingjamesbibleonline.org/John-Chapter-2/) sens wypowiedzianych słów ulega zmianie

Myślę, że stwierdzenie "tłumacz to zdrajca" ma tu świetne zastosowanie Tak na logikę "Czyż jeszcze nie nadeszła godzina moja?" nie ma w powyższym kontekście większego sensu.

Ale gdybyśmy napisali: " Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Jeszcze nie nadeszła godzina moja" Wszystko ułożyłoby się w koherentną całość Wówczas można by ten fragment rozpatrywać w kategoriach wahania syna i podjętej przez matkę decyzji dotyczącej uczynienia rzeczonego cudu.

Poza tym pamiętajmy, że nie możemy brać Biblii zbyt dosłownie. To jedna wielka parabola.

Pozdrawiam

[juniperus]

Dużo równowagi w 2014 Wam życzę

Ze swojej strony dziękuję. Równowaga zawsze przydaje się.

[danvue]

Nie patrzmy w ten sposób że Jezus odzywał się do swojej matki w sposób olewawczy, po prostu powiedział, że myśli, że przemienianie wody w wino nie jest zbyt ważną misją Syna Bożego - czy to moja lub twoja sprawa? Czy Jezus przyszedł po to żeby robić takie cuda, czy też dopełnić prawa?

[cthulhu87]

że myśli, że przemienianie wody w wino nie jest zbyt ważną misją Syna Bożego - czy to moja lub twoja sprawa? Czy Jezus przyszedł po to żeby robić takie cuda, czy też dopełnić prawa?

Dopełnienie prawa to mały pikuś. Myślę, że wielu z nas chciałoby mieć wśród przyjaciół kogoś, kto potrafi zmieniać wodę w wino

[kalatala]

Dopełnienie prawa to mały pikuś. Myślę, że wielu z nas chciałoby mieć wśród przyjaciół kogoś, kto potrafi zmieniać wodę w wino

Hehehehehehehhe

[danvue]

Tak, a pewnie wielu zapragnęłoby żeby zamienił wodę w coś mocniejszego niż wino;)

[Xsenia]

Nie patrzmy w ten sposób że Jezus odzywał się do swojej matki w sposób olewawczy, po prostu powiedział, że myśli, że przemienianie wody w wino nie jest zbyt ważną misją Syna Bożego - czy to moja lub twoja sprawa? Czy Jezus przyszedł po to żeby robić takie cuda, czy też dopełnić prawa?

Tu nie chodzi tylko o ten przypadek.
Inny przypadek: do Jezusa przyszła matka i bracia, poprosili by Jezus do nich wyszedł, a on zakwestionował należność do tej rodziny.
Ewangelia św. Mateusza rozdział 12:
"46 Gdy jeszcze przemawiał do tłumów, oto Jego Matka i bracia stanęli na dworze i chcieli z Nim mówić.
47 Ktoś rzekł do Niego: Oto Twoja Matka i Twoi bracia stoją na dworze i chcą mówić z Tobą.
48 Lecz On odpowiedział temu, który Mu to oznajmił: Któż jest moją matką i którzy są moimi braćmi?"
I nie wyszedł do nich, czyli ich olał.
To samo jest napisane w Ewangelii św. Marka rozdział 3, 31-33.
Zastanawiający jest też fragment:
Ew. św. Mateusza rozdział 15:
"22 A oto kobieta kananejska, wyszedłszy z tamtych okolic, wołała: Ulituj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Moja córka jest ciężko dręczona przez złego ducha.
23 Lecz On nie odezwał się do niej ani słowem. Na to podeszli Jego uczniowie i prosili Go: Odpraw ją, bo krzyczy za nami!
24 Lecz On odpowiedział: Jestem posłany tylko do owiec, które poginęły z domu Izraela.
25 A ona przyszła, upadła przed Nim i prosiła: Panie, dopomóż mi!
26 On jednak odparł: Niedobrze jest zabrać chleb dzieciom a rzucić psom."
Czyli Jezus pomagał tylko ludziom z domu Izraela (a czy my z niego pochodzimy??), resztę ignorował i uważał za psy. Hmmm....
Wcale się nie dziwię, że Kościół zabraniał czytania Biblii przez świeckie osoby.

[Hansel]

:)

O świecie i prawach, które nim rządzą rozmawiamy o tyle sensownie, o ile są to rzeczy namacalne i obecne w życiu ludzi, a więc są komunikowalne - tzn. dwie osoby usiądą naprzeciw siebie - obie wiedzą o czym mówią i mogą się porozumieć.

Cóż, możemy usiąść obok siebie i porozumiewać się w kwestii cudów zawartych w Biblii, czemu nie? Biblia jest namacalna, jest obecna w życiu ludzi i bez wątpienia można stworzyć piękny dialog na jej temat.

Mnie zastanawia jak to możliwe że Jezus mógł wskrzeszać zmarłych np Łazarza ?

[bernadeta1963]

Myślę ,że przede wszystkim Łazarz nie umarł . Współczesna medycyna zna pojęcie Letargu. Jest to podobny do śpiączki sen . Charakteryzuje się utratą oddechu , a także pozornym zanikiem pracy serca i brakiem reakcji na bodźce.W kulturze żydowskiej ciało należy pochować na drugi dzień po śmierci . Funkcjonuje to do dnia dzisiejszego jednak mamy aparaturę , która pozwala potwierdzić śmierć . Jeżeli dojdzie do tego czynnik wyziębienia , to przez jakiś czas organizm wykorzystuje minimalne ilości substancji potrzebnych do normalnego funkcjonowania. Taki stan możemy obserwować w niektórych schorzeniach np padaczce. Nie zapominajmy , że Jezus znal Łazarza i orientował się co mu dolega . Gdy dowiedział się o jego chorobie sam powiedział '' Choroba ta nie zmierza ku śmierci...''. Wcale się nie spieszył . Gdyby umarł na prawdę stan rozkładu byłby już posunięty i pewnie nie dało by się nic zrobić , a tak ludzie się nie znali a on objawił się im jako ten co wskrzesza zmarłych. Nie pamiętam , aby kiedykolwiek jeszcze zaryzykował . Ten jeden raz wystarczył , aby rozeszło się ''pocztą pantoflową''. Na pewno jego wiedza medyczna wykraczała daleko poza wiedzę ówczesnych ludzi. Myślę ,że właśnie to było tajemnicą wskrzeszenia Łazarza. Oczywiście to jest wyłącznie moja opinia.

[Hansel]

Nie pamiętam , aby kiedykolwiek jeszcze zaryzykował .

Łukasza 7:12-16

12 Gdy zbliżył się do bramy miejskiej, właśnie wynoszono umarłego - jedynego syna matki, a ta była wdową. Towarzyszył jej spory tłum z miasta. 13 Na jej widok Pan użalił się nad nią i rzekł do niej: Nie płacz! 14 Potem przystąpił, dotknął się mar - a ci, którzy je nieśli, stanęli - i rzekł: Młodzieńcze, tobie mówię wstań! 15 Zmarły usiadł i zaczął mówić; i oddał go jego matce. 16 A wszystkich ogarnął strach; wielbili Boga i mówili: Wielki prorok powstał wśród nas, i Bóg łaskawie nawiedził lud swój.

Mateusza 9:18-19, 23-26

18 Gdy to mówił do nich, pewien zwierzchnik [synagogi] przyszedł do Niego i, oddając pokłon, prosił: "Panie, moja córka dopiero co skonała, lecz przyjdź i włóż na nią rękę, a żyć będzie". 19 Jezus wstał i wraz z uczniami poszedł za nim.

23 Gdy Jezus przyszedł do domu zwierzchnika i zobaczył fletnistów oraz tłum zgiełkliwy, 24 rzekł: "Usuńcie się, bo dziewczynka nie umarła, tylko śpi". A oni wyśmiewali Go. 25 Skoro jednak usunięto tłum, wszedł i ujął ją za rękę, a dziewczynka wstała. 26 Wieść o tym rozeszła się po całej tamtejszej okolicy.

Marka 5:22-24, 35-43

22 Wtedy przyszedł jeden z przełożonych synagogi, imieniem Jair. Gdy Go ujrzał, upadł Mu do nóg i prosił usilnie: 23 "Moja córeczka dogorywa, przyjdź i połóż na nią ręce, aby ocalała i żyła". 24 Poszedł więc z nim, a wielki tłum szedł za Nim i zewsząd na Niego napierał.

35 Gdy On jeszcze mówił, przyszli ludzie od przełożonego synagogi i donieśli: "Twoja córka umarła, czemu jeszcze trudzisz Nauczyciela?" 36 Lecz Jezus słysząc, co mówiono, rzekł przełożonemu synagogi: "Nie bój się, wierz tylko!". 37 I nie pozwolił nikomu iść z sobą z wyjątkiem Piotra, Jakuba i Jana, brata Jakubowego. 38 Tak przyszli do domu przełożonego synagogi. Wobec zamieszania, płaczu i głośnego zawodzenia, 39 wszedł i rzekł do nich: "Czemu robicie zgiełk i płaczecie? Dziecko nie umarło, tylko śpi". 40 I wyśmiewali Go. Lecz On odsunął wszystkich, wziął z sobą tylko ojca, matkę dziecka oraz tych, którzy z Nim byli, i wszedł tam, gdzie dziecko leżało. 41 Ująwszy dziewczynkę za rękę, rzekł do niej: "Talitha kum", to znaczy: "Dziewczynko, mówię ci, wstań!" 42 Dziewczynka natychmiast wstała i chodziła, miała bowiem dwanaście lat. I osłupieli wprost ze zdumienia. 43 Przykazał im też z naciskiem, żeby nikt o tym nie wiedział, i polecił, aby jej dano jeść.

Łukasza 8:41-42, 49-56

A oto przyszedł człowiek, imieniem Jair, który był przełożonym synagogi. Upadł Jezusowi do nóg i prosił Go, żeby zaszedł do jego domu. 42 Miał bowiem córkę jedynaczkę, liczącą około dwunastu lat, która była bliska śmierci.

49 Gdy On jeszcze mówił, przyszedł ktoś z domu przełożonego synagogi i oznajmił: "Twoja córka umarła, nie trudź już Nauczyciela!" 50 Lecz Jezus, słysząc to, rzekł: "Nie bój się; wierz tylko, a będzie ocalona". 51 Gdy przyszedł do domu, nie pozwolił nikomu wejść z sobą, oprócz Piotra, Jakuba i Jana oraz ojca i matki dziecka. 52 A wszyscy płakali i żałowali jej. Lecz On rzekł: "Nie płaczcie, bo nie umarła, tylko śpi". 53 I wyśmiewali Go, wiedząc, że umarła. 54 On zaś ująwszy ją za rękę rzekł głośno: "Dziewczynko, wstań!" 55 Duch jej powrócił, i zaraz wstała. Polecił też, aby jej dano jeść. 56 Rodzice jej osłupieli ze zdumienia, lecz On przykazał im, żeby nikomu nie mówili o tym, co się stało.