Nasz dom

[kakofonia myśli]

Ten świat jest niestety bardzo obiektywny i dla nas brutalnie materialnie namacalny ...

O odczuciach, emocjach i takich tam pisałam odnośnie powyższego stwierdzenia..że wszystko, co nas otacza jest "brutalnie materialnie namacalne" nie odnośnie obiektywizmu.

(wiem co odczuwam)

nie ma nic wspólnego z obiektywizmem. To czysto subiektywna sprawa. Obiektywne by było, gdyby w jakiś sposób można było zmierzyć odczucia, poddać je ocenie kilku osób i zobiektywizować ich efekt. Tego zrobić się nie da Gdyż sam napisałeś, że odczucia są czysto subiektywne Można nazwać coś miłością, nienawiścią, wstrętem, żalem...ale to nazwy umowne, bo tak na dobrą sprawę nie jesteśmy w stanie stwierdzić, czy odczuwana przeze mnie miłość jest równa Twojemu jej odczuwaniu, czy obrzydzenie wywołuje we mnie ten sam efekt, który wywołuje w Tobie.

a Bóg wie co odczuwają wszyscy - nie ma tak zwanej "nieobiektywnej rzeczywistości".

Czyli to obiektywna rzeczywistość Boga nie nasza Choć skoro Bóg jest jedyny, który o tym wie, to też z obiektywizmem niewiele ma wspólnego

pozostaje zadać pytanie ostateczne "o czym rozmawiamy"

O życiu rozmawiamy. Zawsze dobrze jest poznać cudzy punkt widzenia - może przyczynić się to do zmiany naszego postrzegania "rzeczywistości". Pozwala się wzbogacać i otwierać na innych ludzi. Więc w czym problem?

[Krzysztoff]

(wiem co odczuwam)

nie ma nic wspólnego z obiektywizmem.

to że nie może być wyrażone (odczucie) w ludzkim języku nie oznacza że nie jest to możliwe. W świecie duchowym gdzie bezpośrednio możesz odbierać uczucia innych ten problem nie istnieje. Nie twierdzę że odczucia da się obiektywnie ocenić , przedstawić, ja twierdzę że te odczucia w formie jednoznacznej - obiektywnie istnieją - czyli nie są nieokreślone, nie są rozmytą chmurą prawdopodobieństwa. Przynajmniej ja to mogę powiedzieć o swoich jak mi ktoś nie wierzy to już oznacza że żyje w świecie złudzeń hehe

Można nazwać coś miłością, nienawiścią, wstrętem, żalem...ale to nazwy umowne, bo tak na dobrą sprawę nie jesteśmy w stanie stwierdzić, czy odczuwana przeze mnie miłość jest równa Twojemu jej odczuwaniu, czy obrzydzenie wywołuje we mnie ten sam efekt, który wywołuje w Tobie.

relatywizujesz , mam wrażenie że jednak większość populacji odczuwa i myśli bardzo podobnie, wystarczy porozmawiać z innymi żeby się o tym przekonać. W każdym razie na poziomie definicjii z wikipedii się raczej zgadzamy a to już dużo

Czyli to obiektywna rzeczywistość Boga nie nasza Choć skoro Bóg jest jedyny, który o tym wie, to też z obiektywizmem niewiele ma wspólnego

Obiektywna rzeczywistowść czyli istniejąca niezależnie od poznającego ją . Czyli jak mniemam wszystko się zgadza, nawet jeżeli istniejemy w całkiem różnych światach a komunikujemy się tylko przez forum.spirytyzm.pl to i tak te światy obiektywnie istnieją czyli niezależnie od tego czy ja o tym wiem czy nie

Więc w czym problem?

a kto wspomniał że jest problem ? hę ?

[konrad]

Jest jeszcze jedna możliwość, równie ciekawa... Tak naprawdę tylko ja istnieję, a Wy wszyscy jesteście tworami mojej wyobraźni.

[methyl]

Jeśli to prawda to czy mógłbyś wyobrażać sobie mnie jako multimiliardera, coś jak Tony Stark z Iron mana?
Z góry wielkie dzięki!

[kakofonia myśli]

Jest jeszcze jedna możliwość, równie ciekawa... Tak naprawdę tylko ja istnieję, a Wy wszyscy jesteście tw orami mojej wyobraźni.

Ja bym uważała z takimi rewelacjami,zaraz posypią się pretensje Choć methyl na razie grzecznie prosi

[Nikita]

he he no wlasnie do czego prowadzi takie relatywizowanie...tak naprawde istnieje swiat rzeczywisty....jak najbardziej rzeczywisty....moze inaczej jest odbierany ale rzecczywistosc jest rzeczywistoscia...zlo jest zlem a dobro dobrem.

[konrad]

Jeśli to prawda to czy mógłbyś wyobrażać sobie mnie jako multimiliardera, coś jak Tony Stark z Iron mana?
Z góry wielkie dzięki!

Obawiam się, że w zaświatach urzeczywistniają się nie tyle marzenia, co nasze obawy Duchy nie widzą raczej nieba i aniołków, tylko miejsce przypominające piekło, bo tego drugiego właśnie bardzo się obawiają karmieni poczuciem winy przez kapłanów religii, z którą się identyfikują.

[Luperci Faviani]

Obawiam się, że w zaświatach urzeczywistniają się nie tyle marzenia, co nasze obawy

To się dobrze składa, bo ja zawsze w jakimś stopniu obawiałem się bogactwa... He, he...

[wdowa]

Ja jestem zupełnym laikiem w sprawach spirytyzmu.Oglądałam Nasz dom i mam mieszane uczucia.Po pierwsze-przeraził mnie początek-tym bardziej że mój mąż trochę jakby przyczynił się do śmierci i przestraszyłam sie ze może przechodził przez takie coś.Po drugie-głowny bohater długo czekał na kontakt z rodziną-mój P.przez pierwszy rok non stop śnił sie i dawał różne znaki,za to potem cisza-więc odwrotnie.I tak ogólnie-nigdy nie bałam się śmierci(swojej bo innych tak-egoistka:)),ale po tym filmie zaczęłam się obawiać przejścia.

[Nikita]

Nie trzeba sie bac...bo zawsze jest wyjscie z tamtego swiata do lepszego....a wysokie duchy tylko czekaja na skruche aby moc pomoc.....