kakofonia myśli pisze:ale jakby sens takowej próby dla osoby, która jest jeszcze w mediumicznych powijakach, gdzieś mi ucieka.
Być może jesteś. Jednak w tym życiu.
Być może właśnie jeśli przeszła byś tą próbę, to nie będziesz już w powijakach, a się rozwiniesz w tym polu. Napewno się o tym nie przekonasz, jeśli to wszystko rzucisz.
Ja tam kiedyś też zaczynałem, może nie mediumizm, ale spirytyzm. W życiu bym nie pomyślał, że będę robił to, co teraz robię. W życiu bym nie pomyślał, że spirytyzm będzie stanowił większą część mojego życia. A ileż razy mogłem po prostu odpuścić, widząc, że nie ma to sensu.
Miałem wykład we Wrocku - nie udał się - mogłem porzucić to wszystko w cholerę i zająć się czytaniem książek - cóż, nie wyszło (chociaż nie wiem to taki plus, jako że nie wiem, czy ludzie chcą i lubią mnie słuchać
).Były spotkania we Wrocku - jedno na kilka miesięcy - mogłem porzucić to wszystko w cholerę i zająć się czytaniem książek - uuups, nie wyszło.
I tak dalej. Wolę nie myśleć, co by było, gdybym cokolwiek porzucił.
I to samo w tym przypadku. Może porzucenie tego będzie błędem, którego będziesz żałować. Może nie w tym życiu - może jako Duch, widząc, jaką drogę przed sobą zamknęłaś.
Być może i to jest Twoja wyobraźnia - jednak BYĆ MOŻE NIE
Teraz ja mówię do Ciebie Maju: nie wycofuj się. Przyjdzie chwila, że "zrozumiesz, że od mediumizmu nie ma ucieczki" (mówią Ci coś te słowa?). A co jeżeli to słabe duchy dla swej uciechy próbują Cię odwieźć od dalszej kontynuacji tego, co zaczęłaś? Dasz im tę satysfakcję? Poczekaj, nie podejmuj teraz żadnych decyzji, zobacz, co będzie działo się dalej. Niczego nie neguj, nie odsuwaj się, tylko obserwuj i przyjmuj. Za niedługi czas dostaniesz swoją wskazówkę. Potrzeba z Twojej strony troszkę cierpliwości. Początki zawsze bywają trudne.
