Jak wyczuć ducha ?

[knyp]

A jak duchy wyczuwają nas ? pewnie przez myśli, które chodzą nam po głowie... Znalazłem do tego ciekawą rzecz min : Jeżeli ktoś nie jest zły to jest dobry ? Dobrze rozumuję ? I jak wszystkim wiadomo duchy nie cofają się w rozwoju to dlaczego na pytanie "czy duchy wolą związywać się z określonymi osobami?" otrzymujemy odpowiedź: "Dobre duchy sympatyzują z ludźmi dobrymi lub starającymi się poprawić; Duchy niższe - z ludźmi złymi lub takimi,którzy mogą stać się źli... ". Coś nie gra mi tu w logice...

[cthulhu87]

A jak duchy wyczuwają nas ? pewnie przez myśli, które chodzą nam po głowie

Z tego co pamiętam, według Kardeca Duchy są wszędzie wokół nas, a nie widzimy ich bo byłoby to kłopotliwe:). Ale chyba można je wezwać do siebie przez myślenie o nich.

otrzymujemy odpowiedź: "Dobre duchy sympatyzują z ludźmi dobrymi lub starającymi się poprawić; Duchy niższe - z ludźmi złymi lub takimi,którzy mogą stać się źli... ". Coś nie gra mi tu w logice...

Hmm, ciekawe:), ale może tu chodzić po prostu o okres trwania jednego życia. Człowiek w trakcie swojego nowego wcielenia podąża taką drogą, że albo staje się dobry(i kumplują się z nim duchy dobre;)), albo zły (jest pod wpływem duchów niższych) - w konsekwencji, po śmierci następuje postęp jeżeli czynił dobrze za życia i słuchał się światłych duchów, albo zastój jeśli czynił źle, ulegając podszeptom tych niższych. Ja to tak rozumiem...

[knyp]

Ale jest wyraźnie napisane, "lub mogą stać się źli", ale ta kara w postaci straconego czasu i zmarnowanej próby brzmi nieźle Ale dalej mi się to kłóci, skoro jest już na jakimś poziomie to powinien go trzymać i te duchy towarzyszące mu powinny go chronić. Bo jeżeli osiągnąłem pewien poziom po wielu wcieleniach a przede mną cała wieczność więc stracić te kilkadziesiąt lat na "zabawę" w stylu mordowanie, kradzież, narkotyki, błogie życie kosztem innych, nie zaszkodzi... Bo kolejne życie i tak zacznę od swojego poziomu... Więc jeszcze czegoś mi brakuje tutaj...

[cthulhu87]

Bo jeżeli osiągnąłem pewien poziom po wielu wcieleniach a przede mną cała wieczność więc stracić te kilkadziesiąt lat na "zabawę" w stylu mordowanie, kradzież, narkotyki, błogie życie kosztem innych, nie zaszkodzi... Bo kolejne życie i tak zacznę od swojego poziomu... Więc jeszcze czegoś mi brakuje tutaj...

Ha:), to jest najlepsze, że w naszych wcieleniach jesteśmy pozbawieni wspomnień dotyczących poprzednich istnień; rzekomo są nam one dostępne dopiero po śmierci, a przed następnym wcieleniem, które będzie podjęciem nowej próby. Wtedy ponoć najbardziej żałujemy tych "zabaw", a każda stracona chwila, to czas stracony w drodze do Boga(?). W świetle powyższego wydaje mi się, że te kilkadziesiąt lat mordowania, kradzieży i narkotyków można sobie pomnożyć parę(naście) razy - zostajemy przez to na tym samym poziomie - póki w czasie jakiejś kolejno podjętej próby nie wpadniemy wreszcie na właściwą drogę swojego moralnego rozwoju. Cały szkopuł tkwi pewnie w tym, że trzeba do tego dojść w ramach tego co oferuje dane wcielenie, nie popełniając w kółko tych samych błędów co w poprzednich życiach. Cóż, duchy wyższe pewnie mogłyby pomóc w wyborze próby, a w czasie jej trwania mogłyby wrzucać nam do głów jakieś dobre pomysły, które popchnęłyby nas do przodu:).

[knyp]

Może to jest właśnie sposób na wieczność ;D A pisze tak późno bo znalazłem sposób na noc - energy drinki, szkoda życia na sen, poza tym w snach też bywa niebezpiecznie mówią, ale muszę wstać rano do pracy eh... Tak poważniej to czas pokaże, a może ktoś jeszcze dopełni tą lukę której dalej mi brakuje chodź już mniej

[konrad]

Bo jeżeli osiągnąłem pewien poziom po wielu wcieleniach a przede mną cała wieczność więc stracić te kilkadziesiąt lat na "zabawę" w stylu mordowanie, kradzież, narkotyki, błogie życie kosztem innych, nie zaszkodzi... Bo kolejne życie i tak zacznę od swojego poziomu...

Jeżeli masz zamiar tracić czas na mordowanie, kradzież itd., to znaczy, że nie osiągnąłeś jeszcze odpowiedniego poziomu Gdy jednak osiągniesz już pewien poziom rozwoju, po prostu nie będziesz w stanie zabijać, kraść... Na tym polega właśnie to, że nie cofamy się w rozwoju. Najzwyczajniej nasze sumienie po prostu na pewnym etapie nie pozwoli nam na to, by być złym.

te kilkadziesiąt lat mordowania, kradzieży i narkotyków można sobie pomnożyć parę(naście) razy - zostajemy przez to na tym samym poziomie - póki w czasie jakiejś kolejno podjętej próby nie wpadniemy wreszcie na właściwą drogę swojego moralnego rozwoju.

Pamiętać należy też o jednej rzeczy. Każde zło musimy w pewien sposób odkupić, a więc po prostu nie opłaca się "tracić czasu" na jego czynienie. Załóżmy, że jest sobie Duch, który w jednym wcieleniu morduje kogo popadnie. Przed nim stoją więc dwa zadania: po pierwsze, zrozumieć, że mordowanie jest złe, po drugie odkupić winy wobec swoich ofiar i tych, których skrzywdził. Obydwa zadania można połączyć, jednakże łatwo zauważyć, że przed kimś takim jest o wiele dłuższa droga, aniżeli przed osobą, która nie musiała popełnić serii zabójstw, by zrozumieć, że są złe. Aby zrozumieć, że coś jest złe, nie musimy przecież tego robić, prawda?

te duchy towarzyszące mu powinny go chronić

Twoi opiekunowie zawsze Ciebie chronią i Ci pomagają. Problem w tym, że nie mogą one za Ciebie podejmować decyzji. To Ty wybierasz to, co robisz. Jak w życiu... Rodzice mówią "Nie idź tam", a ktoś ich nie słucha i idzie. Kto ponosi więc winę? Rodzice, czy ich nieposłuszne dziecko? Oczywiście to drugie. Ci pierwsi, o ile rzeczywiście zrobili wszystko, by uchronić je przed niebezpieczeństwem, nie mogą mieć sobie nic do zarzucenia.

[Setticemia]

Ha:), to jest najlepsze, że w naszych wcieleniach jesteśmy pozbawieni wspomnień dotyczących poprzednich istnień; rzekomo są nam one dostępne dopiero po śmierci(...)

Co do wspomnień z poprzednich wcieleń jest na to kilka teorii. Niektórzy uważają, że pewnego rodzaju anamneza może dokonywać się we śnie( wtedy jakby "śnimy" swe poprzednie wcielenia). Jedno z wyjaśnień doznawania deja vu opiera się na tezie, iż jest to wspomnienie z innego istnienia( dajmy na to wrażenie, że było się już w miejscu, które odwiedzamy po raz pierwszy). Pozostaje jeszcze hipnoza... Ja osobiście jestem zdania, że najważniejsze jest to, co dzieje się z nami tu i teraz. To, kim byłam w przeszłości właściwie niewiele mnie interesuje. Nie poddałabym się hipnozie ani żadnemu innemu eksperymentowi, by to sprawdzić, tak samo jak nie zależy mi na poznaniu przyszłości za pomocą wróżb. Nie zmienia to faktu, że temat ten mnie ciekawi. Czytuję relacje osób, które rzekomo pamiętają swe poprzednie wcielenia, nie uznaję ich za pewnik, ale w każdej opowieści kryje się przecież ziarno prawdy...

[konrad]

Niestety chyba większość ludzi interesuje się reinkarnacją właśnie z ciekawości sprawdzenia kim byli w poprzednich wcieleniach. Oczywiście każdy jest przekonany, że był bogatym i potężnym królem, czy też piękną i pożądaną księżniczką... Niestety jeżeli naliczymy wszystkich władców z przeszłości, będzie ich za mało, by obdzielić nimi nas wszystkich Zabawa w poszukiwanie poprzednich wcieleń przestaje więc być interesująca dla wielu osób, gdy okazuje się, że byli zwykłymi chłopami, albo nawet prostytutkami, czy mordercami.

Aby przekonać się kim byliśmy w przeszłości, najlepiej spojrzeć na to, kim jesteśmy teraz. To właśnie nasze dawne czyny wpływają na to, co dziś z nami się dzieje. Wykorzystujemy dziś zdobyte wcześniej doświadczenie, ale też musimy naprawić uczynione niegdyś krzywdy.

Ponieważ jednak w naszym życiu mamy do dyspozycji wszystko, czego nam trzeba do naszego rozwoju, a zapomnienie poprzednich wcieleń jest bardziej darem, aniżeli karą i ma na celu ułatwienie nam naszej pracy nad sobą i nad nawiązywaniem kontaktów z innymi.

[Luperci Faviani]

Coś w tym jest... Nie rzadko zastanawiam się nad samym sobą i choć nie mam bladego pojęcia o tym, kim mogłem być w przeszłości, moje wszelkiego rodzaju domysły troszkę mnie przerażają...

[cthulhu87]

Ja natomiast często odnosiłem wrażenie, że żyję w kółko tak samo, ale nie biorąc pod uwagę reinkarnacji, tylko tak jakbym powielał jakiś schemat . Uznałem to za logiczne odczucie, gdy potem na studiach zetknąłem się z koncepcją "wiecznego powrotu" i czasu cyklicznego To niestety zakłada zupełny determinizm, ale kto tam wie jak jest naprawdę:) Przepraszam za offtop