Grupa oobenautów

[danut]

Jacy koledzy - nie wiem najlepiej sam to odgadniesz , ale to jest to o czym piszę - słanie informacji do "bazy danych", ich echo i odzew w naszej rzeczywistości i tym kolegom udało się jakimś podstępem nałożyć na twoje plecy ich bagaż.

[Marzyciel]

podróżnicy opisują nawet jak to za nim nie tęsknią po powrocie.

To akurat jestem w stanie zrozumieć, czasem doświadczenia są takie intensywne,
że sam najchętniej bym nie wracał.

Nie przywiązywałbym większej wagi do tych słów o bagażu i nie wyciągałbym pochopnych wniosków.
Chociaż napewno warto pójść za tą wskazówką.
Według mnie cierpienie uczy pokory i jest to najlepsza nauka jaką można z tej
lekcji wyciągnąć. Nie traktuj cierpienia jako nieszczęście,
być może to co przeszedłeś z innej perspektywy okaże się dla ciebie korzystne.

Jak tam "nurkowanie"? Udało się?

[OneNight]

Ja jednak uważam cierpienie za coś, co nie jest sprawiedliwe - co mi z umoralniania, jak taki Kowalski ma wszystko na pstryknięcie, a człowiekiem jest bardzo egoistycznym. Chciałbym się jak najwięcej dowiedzieć o możliwościach jakie posiadamy i prawach jakim podlegamy.

[danut]

Ja jednak uważam cierpienie za coś, co nie jest sprawiedliwe - co mi z umoralniania, jak taki Kowalski ma wszystko na pstryknięcie, a człowiekiem jest bardzo egoistycznym. Chciałbym się jak najwięcej dowiedzieć o możliwościach jakie posiadamy i prawach jakim podlegamy.

Dlatego takiego Kowalskiego trzeba obnażyć, oddać mu co jego, by nie szukał niewolników, którzy mają z jego bagażem się mierzyć - a bierze dziad swoje dziadostwa na swoje plecy i je niesie.

[Marzyciel]

Ja jednak uważam cierpienie za coś, co nie jest sprawiedliwe - co mi z umoralniania, jak taki Kowalski ma wszystko na pstryknięcie, a człowiekiem jest bardzo egoistycznym. Chciałbym się jak najwięcej dowiedzieć o możliwościach jakie posiadamy i prawach jakim podlegamy.

Miałem pierdyknąć jakiś pompatyczny wywód, ale takie egzystencjalne rozważania mają tu pewnie swój temat.

Wracając do podróży to czy nie uważasz że,znalezienie kogoś
o kim praktycznie nic nie wiesz może być trudne.
Nie łatwiej zacząć od próby kontaktu z kimś kogo znasz/znałeś?

A tak na marginesie uważam że prawo jest tylko jedno: przyczyny i skutku.

[OneNight]

Powiem tak - jeżeli chciałbym zwiedzić jakiś kraj, to wystarczy że zacznę lecieć przed siebie i wyrażę chęć przeniesienia się tam. Po jednej z takich podróży znalazłem nawet zdjęcie gdzieś w google, na którym było miejsce, w którym niefizycznie byłem.

W przypadku ludzi - mimo tego, że kogoś znam lub/i znam jego "ident", to ogarnia mnie frustracja, bo mimo wyrażenia chęci, nic się nie dzieje.

[Marzyciel]

Jak na podróże po odbitce to całkiem nieźle. Ja nie potrafię dotrzeć do konkretnego miejsca,
no chyba że już tam byłem, za to znalezienie konkretnej osoby nie przysparza mi najmniejszej trudności.
Zresztą dość rzadko poruszam się po tym obszarze bo tam mało kiedy coś się dzieję.

Dodatkowo znajdujesz się w czymś co ja nazywam balonem percepcji,
a np. Sugier nazwał to OSPUO, czyli Obszar stworzony przez umysł obserwatora.
Jest to całkiem niezła nazwa, oddaje charakter tego "miejsca". Działa jak filtr,
przez co czasem powoduje zniekształcenia.

Mnie od początku ściągało w obszar II, porównując procentowo to jakieś 80% podróży.
Tam spotkałem inne osoby i tam nauczyłem się poruszać, uważam to za naturalne otoczenie dla
drugiego ciała i najlepsze miejsce do nauki własnych możliwości.


Próbowałeś polecieć np. na księżyc?

[danut]

Ja uważam to nawet za istotne, by nie skupiać się na miejscu a na osobie, którą chce się odwiedzić, bo to jest przecież połączenie pomiędzy świadomościami, a nie ulicą i twoim umysłem. Dopiero przy tym możesz odebrać i miejsce gdzie ta druga świadomość się znajduje.

[OneNight]

I teraz widzisz Marzycielu, czemu temat został opuszczony. Na tym forum są ludzie, którzy dużo teoretyzują. Mówi się, że aby być medium, trzeba się nim urodzić. Jednak gdy ja próbuję złamać ten stereotyp i pokazuje jak nauczyć się zdolności, którą przypisuje się w księdze mediów osobom zwanym "medium somnambuliczne", to nikt nie chce nawet spróbować! Wszyscy się boją albo nie interesuje ich praktyka. Jest tylko narzekanie jak mało to medium w Polsce chodzi. Dlatego ja deklaruje już z tego miejsca, że powróciłem do zdrowia fizycznego i psychicznego, więc rozpoczynam ćwiczyć OOBE, a jestem bardzo zdeterminowany, aby wrócić do tej praktyki. A jeżeli kogoś nagle to zainteresowało, niech poczyta o tym na internecie. Mogę jedynie skrótowo powiedzieć, że dzieli się to na etapy;
1. Idziemy spać na 4h i przez 1h rozbudzamy się np. pijąc herbatę, obmywając twarz wodą itd - google: metody rozbudzania oobe
2. Po 1h rozbudzania zaczynamy relaksować się - google: metody relaksacji oobe
3. Utrzymujemy świadomość - google: utrzymanie świadomości oobe
4. Wychodzimy z ciała jedną z technik - google: 23 sposoby oobe

Niech mnie ktoś poprawi, jeśli się mylę. Pierwszego etapu radzę nie pomijać na początku.

[Marzyciel]

Z tego co wiem to każdy może zostać medium, ale talent posiadają nieliczni. I faktem jest
że ludzie wolą dużo mówić niż robić.
Co do OoBE to chętnie bym z tobą potrenował, obawiam się jednak że jesteśmy na trochę innych stopniach
zaawansowania. I naprawdę polecam ci Gatewaya, to dużo prostszy sposób na złapanie podstaw
od tych internetowych udziwnień.