Spojrzenie na istoty z zaświatów nie przypominające ludzi

[1Prawda1]

Dobra zaryzykuję. Nie pierwszy raz w życiu.

[1Prawda1]

Ja też mam wyrozumiałość do Twojej postawy, ale co to ma wspólnego z moim uniżeniem się przed Tobą czyli z pokorą względem Ciebie?

Istnieje coś takiego jak wiedza pewna i wiedza polegająca jedynie na przypuszczaniu, to pewnie wiesz. Aby zetknąć się z wiedzą w umyśle Platon twierdził, że potrzeba ogromnego wkładu, naprawdę przeogromnego, co więcej uważał, że zetknięcie myśli, duszy z wiedzą ma charakter tylko momentalny. Spójrz tylko nic Ci nie karze! Broń Boże! Chcę abyś tylko spojrzała oczami na to zdanie: Zobacz jak według człowieka, który po dziś dzień jest ceniony przez ludzi - jak według niego trudno jest o wiedzę. Nie było Cię chyba jeszcze tu na forum, gdy wypowiedziałem pewne zdanie - że kto wie czy prawda Platońska nie ma rozwinięcia w spirytyzmie, lub na odwrót. Sokrates, którego słowa ceni Xsenia (prze mądra kobieta, taka życiowa) mawiał: ''Wiem, że nic nie wiem.'' Był świadom tego, że póki żyje nie dosięgnie wiedzy, wiedział, że nic nie wie. Poznałem też takie prawo z tym związane, bo to wielkie słowa są, polegające na tym, że coś co nam dziś wydaje się kompletnym absurdem, w przyszłości może okazać się rzeczą należytą. Ale rozwinięcie tego prawa dłużej by potrwało, więc pozwól, że zostanę już na takiej wypowiedzi.

[danut]

Ja wszystko co piszę opieram na swojej wiedzy pewnej i owszem Platon miał rację by zetknąć się z taką wiedzą dotyczącą aż tak trudnych spraw potrzeba przeogromnego wysiłku, a ten polega na zmierzeniu się z tym w swoim własnym życiu, co jest moim bardzo ciężkim doświadczeniem, a nie na fantazjowaniu i wyobrażaniu sobie to jak może dana sprawa wyglądać i czym może ona być. Tego czego nie poznałam na własnej skórze nie komentuje i nie dorabiam do czegoś mi nieznanego teorii.

[1Prawda1]

Podoba mi się taka wypowiedź, o wiele bardziej niż poprzednie.

z tym w swoim własnym życiu, co jest moim bardzo ciężkim doświadczeniem, a nie na fantazjowaniu i wyobrażaniu sobie to jak może dana sprawa wyglądać i czym może ona być.

Widzisz, chyba sama sobie odpowiedziałaś, że nie należy wyobrażać sobie do jakiej ja doszedłem prawdy, do jakiego piękna, tylko stwierdzić ''nie mam zdania'' aniżeli uznawać coś za ''niby-prawdę'' Dobrze myślę? ; ) A jeśli nie to mnie popraw ; )

[danut]

Podoba mi się taka wypowiedź, o wiele bardziej niż poprzednie.

z tym w swoim własnym życiu, co jest moim bardzo ciężkim doświadczeniem, a nie na fantazjowaniu i wyobrażaniu sobie to jak może dana sprawa wyglądać i czym może ona być.

Widzisz, chyba sama sobie odpowiedziałaś, że nie należy wyobrażać sobie do jakiej ja doszedłem prawdy, do jakiego piękna, tylko stwierdzić ''nie mam zdania'' aniżeli uznawać coś za ''niby-prawdę'' Dobrze myślę? ; ) A jeśli nie to mnie popraw ; )

Nie dobrze myślisz. W ogóle zastanawiałam się skąd wytrzasnąłeś tę niby z moich ust uwagę o niby- prawdzie i jak to jest możliwe , ze wziąłeś ją do siebie oraz za moją ocenę tego co Ty uważasz za prawdę. I znalazłam do czego prawdopodobnie się odnosiłeś, oto to moja wypowiedź z wcześniejszego postu " to jej mocne oddziaływanie na Estię jest tym właśnie wyrażone, że Estia uwierzyła w tę jej niby moc." . Nie zrozumiałeś jej wcale, przecież pisałam o kobiecie, która według Esti dysponuje jakimiś nadzwyczajnymi mocami i która przechwala się nawet tym. Ja rozumiem, że każdy może sobie wypracowywać jaki chce model zrozumienia świata, ale takie postawy o jakich pisała Estia z udawaniem swojej wyższości i władzy nad innymi uważam za karygodne, a to że czasem rzeczywiście mają te osoby jednak na innych oddziaływanie jest po części zasługą właśnie naszego zaufania im i wiary w to co one same o sobie mówią.

[1Prawda1]

Mogłaś od razu napisać, że nie wiążesz sprawy Estii z moją, ponieważ ciąg rozmowy polegał też na moich wypowiedziach o Platonie. Zostawmy to już, ale staraj się na drugi raz nie używać sformułowań ''przestarzała filozofia'' itp. bo naprawdę nie jest przestarzała, możesz mi zaufać ; ) Ale nie musisz! Tak czy siak dzięki za rozmowę.

[danut]

O jej. Niektóre prawdy są wieczne i zawsze będą miały swoje zastosowanie, ale te powtarzane przez wieki nie powinny wzbudzać aż takiej sensacji - pewnie tak powinnam napisać, to przepraszam za to "przestarzałe". Też dziękuję za rozmowę.

[1Prawda1]

Nom, jedna z tych prawd wiecznych zdaje się mówi o duszy filozofa, wyzwolonego ze świata cieni. Pisząc, że nie powinno to wzbudzać takiej sensacji albo się z tym nie zgadzasz, albo zgadzasz ale chcesz nadać temu niższą wartość. Poza tym mało widzę Twojej miłości do bliźniego w rozmowie, aby choć przeczuwać, że możesz być ''mądrzejsza od Platona''. Nie ma sensu tego ciągnąć, po prostu całą sensację zachłannie chcesz wziąć dla siebie. Weź sobie ją, ja jej nie chce, zaprzeczę teraz sobie i napiszę: Tak jesteś mądrzejsza od Platona, ode mnie i w ogóle od wszystkich na świecie. Jesteś dalej od nas, przez co jesteś wyżej, nic tylko zazdrościć, choć nie bo to grzech. Po prostu cud miód malina udało Ci się mnie pokonać, poddaje się swoją pewnością mnie pokonałaś, może faktycznie jesteś potężnym źródłem wiedzy i pewnie nie ma takiego drugiego źródła w ciele na Ziemi. Wybacz moją nietypową otwartość, ale naprawdę ja się poddaję. Nie jestem godny sensacji według Ciebie mimo tego co przeżyłem. Oki, nie muszę, jestem tylko człowiekiem i nie chcę już pisać o takich rzeczach.

[danut]

To było bardzo niegrzeczne Prawdo - tak skończ lepiej wstydu sobie oszczędź.

[1Prawda1]

Piszę jak jest. Kiedy przyjdzie czas na Twój wstyd?

Kończę tę rozmowę której jakość spadła i nieciekawie ona wygląda, a wiem, że administratorzy i czytelnicy tego nie lubią.