dzien dobry

[agnieszkag]

Dziekuje za wszystko.
Pawelku, nie uraziles mnie. Rozumiem, ze chcesz pocieszyc. A jak sie nad tym zastanowic, to jest to jedyne pocieszenie, ze ONI sa.

Atalio kochana!
Poznalam Twoja histore czytajac forum juz duzo wczesniej. Ty mnie rozumiesz bez slow. Przytulam Cie. Prosze, czy moglabym Cie zapytac co bylo dla Ciebie najbardziej kojace na poczatku?

Konrado73
Wiem co Was spotkalo. Zycze Ci sily.

Kris
Bardzo z calego serca Ci dziekuje za to co napisales. Dales mi wielka nadzieje, ze moge pomoc. Przepraszam, ze Ci zawracam glowe...ale czy moglbys jeszcze tylko napisac co konkretnie mam zrobic ? w ktora strone mam zmierzac ? Chodzi o modlitwe ?

[Natasza]

Witaj, jestem, bo przysłałaś SAMA DO MNIE czyjąś energię , musiałaś coś zrobić, że ktoś jest .
Napiszę Ci na priv. Nie jestem już na tym forum,

pozdrawiam ,
Natasza

[agnieszkag]

Natasza...kochana.
Nie wiem jak mam podziekowac.
Wzruszylam sie okropnie.
agusiag7@wp.pl

Dziekuje najmocniej I najszczerzej jak potrafie.

[Natasza]

nie ma za co:) mamy sobie pomagać tu i teraz wzajemnie się wspierać

mail wysłany został od razu do Ciebie z konta tego forum
w razie czego proszę byś pisała do mnie
być może odezwie się druga osoba do Ciebie:)

pozdrawiam
N.

[Zbyszek]

Utrata osoby bliskiej, jest bardzo ciężkie i nie ma nic gorszego od tego przeżycia, Świat który znamy wydaje się, ze się skończył dla nas. Dużo ludzi niestety, ten ból przemienia w skrajne doznania, i często doprowadza to do obsesji i samobójstw, ale to są przypadki skrajne, dlatego tez w spirytyzmie słyszy się o egoizmie. Tłumaczy się to tym, ze osoba która odeszła nie zaznaje spokoju, gdyż wszystkie uczucia i przeżycia ukochanych, docierają do niego i to zwiększa jego ból. W takim wypadku jego cierpienie podwaja się, gdyż nie może znaleźć spokoju. Tęsknota za nim jest dobra, gdyż wie, ze się myśli o nim i to go tez pociesza. Odejście najbliższego trzeba traktować, tak , jak by wyjechał w daleka podroż i przez to, długo go nie będzie, ale uzmysłowić sobie ze nadejdzie taki dzień, w którym wybierzemy się do niego i wtedy zobaczymy go ponownie.
Modlitwa za niego jest najlepszym balsamem, pomaga mu przetrwać ciężkie chwile i jest mu lżej.
Modląc się i myśląc o nim można prosić swojego opiekuna o spotkanie z nim i może to być możliwe podczas snu, kiedy nasz duch uwalnia się od ciała. Zawsze rano, będziemy pamiętać takie spotkanie, i nasze samopoczucie będzie lepsze.

[agnieszkag]

Nataszko.

Tak jak napisalam w prywatnej wiadomosci nie znajduje slow by wyrazic swa wdziecznosc.

[Natasza]

Agnieszko

jeśli w jakikolwiek sposób mogłam Wam wszystkim pomóc - to był to dla mnie zaszczyt


pozdrawiam,
Natasza

[atalia]

Kochana Agnieszko, w okresie do dwóch lat po śmierci syna największą ulgę przyniosło mi studiowanie książek nt. życia po śmierci, uczestnictwo w różnych kongresach, zjazdach i warsztatach o tematyce duchowej oraz notowanie różnych zdarzeń, snów i sygnalów pochodzacych od syna, jakiekolwiek watpliwe dla osób postronnych by nie były oraz pisywanie na tym forum.
Pierwsze kilka miesiecy po śmierci Rafała były straszne, tak naprawdę niewiele z tego okresu pamiętam, zresztą wtedy to rozchorowałam się z wysoką temperaturą i nikt tak naprawdę nie wiedział na co.
Dziś, po prawie siedmiu latach staramy się z mężem żyć normalnie, korzystać z tego, ze juz nie pracujemy, cieszyć się naszym ogrodem, lekturami ( już nie "duchowymi" ) i podróżami. Lubimy się śmiać i żartować, jednak pozornie zabliźniona już rana czasem otwiera się i krwawi.
Agnieszko, po smierci dziecka człowiek zmienia się nieodwołalnie i raz na zawsze, jednak nie znaczy to, że wszystko w życiu już się dla niego skończyło. Po prostu proces wychodzenia z głębokiej żałoby jest długi i mozolny, na wszystko potrzeba wiele czasu.
Przytulam Cię mocno do serca z wielkim współczuciem.

[agnieszkag]

Atalio.

Dziekuje ze do mnie napisalas.
Ciesze sie Twoja rana choc troche sie zabliznila...
Atalio...cale zycie sie zmienilo w jednej sekundzie, a rzeczywistosc stala sie okrutna i nie do udzwigniecia. Bol fizyczny, bol psychiczny. Setki pytan. Dlaczego to sie stalo Jemu, Nam? Moje jedyne Dziecko. Dobry i uczynny, ktory wszystkim sie dzielil z ludzmi, o wszystkich sie troszczyl. Otwarty wspanialy umysl. Bedac tu w Anglii wiele lat poznalismy rozne religie, kultury. Syn czytal Biblie. Interesowal sie Judaizmem. Martwil sie losem zwierzat. Byl i jest dla mnie wszystkim. Wzorem do nasladowania. Bylismy tak zzyci. Wiele razem przeszlismy.
Jedyna moja nadzieja, ze Go spotkam, ze wyjdzie po mnie.
Atalio kochana. Czy wierzysz , ze Oni po nas wyjda?

[atalia]

Oczywiscie, ze wierzę i tęsknię za tą chwilą, tymczasem trwam tutaj, bo tak trzeba.
Pozdrawiam, kochana.