Wymiary - krótkie pytanie

[danut]

Trzy puknięcia zwykle świadczą o tym że ktoś wyszedł na chwilę na dwór, a reszta się tak pozamykała w tych swoich domach, czyli tej rzeczywistości że im się nie chce w ogóle wyjrzeć zza okno i nawet go nie widzą. Chociaż to pukniecie usłyszeli, biada im

[1Prawda1]

Czym szybciej zrozumiesz to co napisałem wyżej, tym szybciej zmienisz swoje myślenie i nie będziesz przejmować się tym co ulotne.

Ale co w twoim rozumowaniu jest ulotne? Odpisz bo mnie to ciekawi. Filozofia Platona mówi, że w ogóle ten świat jest ulotny a prawdziwe jest tylko niebo.

Do mnie spirytystyczny rozwój nadal nie przemawia bo są rzeczy w naszym życiu które nigdy nie ulegną transformacji i wszelkie uodparnianie się będzie tylko syzyfową pracą. Przykład - miłość której pragnie człowiek.

[soldado]

Nie idź na łatwiznę.
Przeczytaj to co napisałem jeszcze raz.
Kiedyś, na samym początku, gdy miałem różne przekazy, czytałem je wiele razy, bo nic, kompletnie nic z nich nie rozumiałem.
Ten świat jest ulotny, bo to hologram.
A prawdziwe jest tylko niebo, bo to rzeczywistość prawdziwa, z której tutaj przybyliśmy i do której wrócimy.
Postaraj się teraz zrozumieć, gdzie jesteś

[danut]

To podstawa, którą jest tak ciężko ludziom zrozumieć. dlatego powstają konflikty, zawziętość, robienie wszystkiego dla wygód obrazu jakim jest nasze ciało, a nie dla duszy, która je tylko odtwarza na krótką, ulotną chwilę.

[soldado]

To podstawa, którą jest tak ciężko ludziom zrozumieć. dlatego powstają konflikty, zawziętość, robienie wszystkiego dla wygód obrazu jakim jest nasze ciało, a nie dla duszy, która je tylko odtwarza na krótką, ulotną chwilę.

Sokrates mawiał, że podstawą zrozumienia czegokolwiek, jest zrozumienie najpierw siebie.

[1Prawda1]

danut rozumiem to, ale to bez sensu. To mam nie cieszyć się smakiem czekolady? Co do tego że prawdziwe jest tylko niebo to już pisałem o tym. O tym, że świat jest tylko odbiciem prawdy również kilka razy chyba nawet. Natomiast nie rozumiem rozwoju u spirytystów. Proszę o wytłumaczenie.

[soldado]

danut rozumiem to, ale to bez sensu. To mam nie cieszyć się smakiem czekolady?

Ciesz się do woli, tylko pamiętaj, że tej czekolady nie weźmiesz do rzeczywistości, do której powrócisz.
ale istotnie zabierzesz tam pamięć o jej dobrym smaku

[1Prawda1]

Czyli choćbym się wcielał w nieskończoność na Ziemi to jeżeli nie miałbym po prostu szczęścia to nie odnalazłbym prawdziwej miłości, ponieważ jeśli dobrze rozumiem mamy myśleć o niebie, a nie o Ziemi. A pisałeś kiedyś, że w naszym domu (o ile dobrze pamiętam) nie możliwa jest nauka - zatem skoro to jest niebo to oczywistym jest, że jest w nim prawdziwa miłość. Wniosek jest prosty: Na Ziemi jeśli nie będziesz miał szczęścia (farta) to nie będziesz miał prawdziwej miłości.

[danut]

To jeszcze nie tak. Tam zrozumiesz jak wszystko jest odtwarzalne i to co zapamiętałeś doświadczalnie pójdzie wszędzie za Tobą i będzie się powielać. Jeśli zrozumiesz strukturę rzeczywistości, to nie będziesz miał żadnej trudności z upajaniem się tam smakiem czekolady. Ale czy to ta czekolada jest aż tak ważna? Dlaczego tak wyraziście pokazywany sens życia przez te wszystkie inne od naszej rzeczywistości wydaja ci się mniej od niej realne? I wreszcie Prawdo dlaczego wciąż piszesz o jakimś rozwoju przynależnym tylko spirytystom, dlaczego tworzysz jakieś podziały i wpychasz wszystkich w jedynie słuszną grupę?

[1Prawda1]

Rozdzielam te rozwoje ponieważ rozwój który ja preferuje opiera się na sięganiu pamięcią do świata idei.

Czekolada nie jest dla mnie aż tak ważna, chciałem tylko zrozumieć coś więcej o tym jak ktoś inny to widzi.