Jak się wewnętrznie rozwijamy/wzbogacamy

[atalia]

A co to jest "rzeczywistość prawdziwa"?

[Pawełek]

A co to jest "rzeczywistość prawdziwa"?

Może suma empirycznego poznania danej rzeczy przez wszystkich ludzi?

[cthulhu87]

A co to jest "rzeczywistość prawdziwa"?

Może suma empirycznego poznania danej rzeczy przez wszystkich ludzi?

Tak by pewnie powiedział nominalista .

1Prawdzie1 jako zwolennikami Platona chodzi chyba jednak o wieczny świat idei, którego przemijającym i niedoskonałym odbiciem miałyby być rzeczy ziemskie. Zresztą najlepiej niech się sam poeta wypowie o tym, co ma na myśli.

[1Prawda1]

Rzeczywistość prawdziwa to idee. Istnieje idea piękna, idea dobra, idea sprawiedliwości i tak dalej. Masz na przykład piękne rzeczy na Ziemi. Filozof to taka ciekawa osoba o której świat nie wie, która widzi to piękno zawsze jako jedno i to samo. Ludzie w jakiś sposób klasyfikują te piękne rzeczy i odróżniają je od siebie mimo wszystko, a filozof dostrzega w nich jedno - piękno które jest ich tworzywem.

[Krzysztoff]

Ciekawe, co na temat percepcji powiedziałyby osoby niewidome lub (i) niesłyszące.

wychodzi na to że wcale nie myślą


ale na poważnie

nie jestem przekonany co do słuszności przytoczonego cytatu generalnie z 2 powodów

1. Intensywne myślenie o czymś może zawężać naszą percepcję - poprzez filtrowanie doznań; jesteśmy tak skupieni na jednej sprawie , że nie zwracamy uwagi na inne rzeczy . Badania psychologów udowodniły że takie filtrowanie istnieje.
Więc czym bardziej myślimy - tym mniej postrzegamy

2. Podejście Buddyjskie mówi , że tylko spokojny umysł, skupienie umysłu na tu i teraz i pewien stan umysłu który charakteryzuje się niemyśleniem
może doprowadzić do tego że widzimy istotę rzeczy

[Pawełek]

A tak przy okazji, co rozumiecie w ogóle pod pojęciem "myślenie"? Macie przed oczami monolog danej osoby w głowie, gdzie analizuje pewne rzeczy, wyciąga wnioski, czy może widzicie osobę która ma obrazy w głowie, emocje, bo z tego co mi wiadomo jest to lepszy sposób kontaktu między istotami, dlatego nasz ludzki język nie potrafi wszystkiego pojąć co duchy nam chcą przekazać z tego względu że jest zbyt ubogi.

Myślę że prędzej czy później nasza zwykła komunikacja przestanie nam być potrzebna, bo zaczniemy się komunikować za pomocą myśli, wysyłając emocje, obrazy, tak jak to jest prawdopodobnie po drugiej stronie

[1Prawda1]

Myślę że prędzej czy później nasza zwykła komunikacja przestanie nam być potrzebna, bo zaczniemy się komunikować za pomocą myśli, wysyłając emocje, obrazy, tak jak to jest prawdopodobnie po drugiej stronie

Fajnie by było, ale tak się na 99 % na Ziemi nie stanie nigdy. Oczywiście według mojego zdania.

[cthulhu87]

1. Intensywne myślenie o czymś może zawężać naszą percepcję - poprzez filtrowanie doznań; jesteśmy tak skupieni na jednej sprawie , że nie zwracamy uwagi na inne rzeczy . Badania psychologów udowodniły że takie filtrowanie istnieje.
Więc czym bardziej myślimy - tym mniej postrzegamy

To prawda, że w takich sytuacjach percepcja jest zawężona, ale poza skupieniem uwagi na jednej rzeczy nasz umysł rejestruje też rzeczy poboczne, choć w danej chwili sama świadomość tego nie rejestruje (umysł definiuję tu szeroko, nie jako samą świadomość, ale też przed/podświadomość i nieświadomość). Np. czytając bardzo ciekawą książkę możemy nie zwracać uwagi na deszcz padający za oknem, ale nie znaczy to, że nasza podświadomość nie zarejestrowała tego faktu. W określonych sytuacjach, jak marzenia senne albo stan hipnotyczny, to wspomnienie może zostać przywołane. W ogóle ludzie w sytuacjach krytycznych (np. topielcy) mieli przed oczami np. wizje z dzieciństwa, które zawierały rzeczy zdaje się zupełnie zapomniane, jakby oglądali film o samych sobie. A trudno przecież zakładać, że dziecko zwraca uwagę na wszystkie szczegóły, które je otacza.

Na obronę Jamesa mógłbym też powiedzieć, że on mówi raczej o działaniu umysłu w relacji do zmysłów w ogólności, Ty natomiast odwołujesz się do konkretnej sytuacji, która nie jest tak bardzo typowa.

A co sądzisz Krzysztofie o moim spostrzeżeniu w odniesieniu do rozwoju niemowląt?

2. Podejście Buddyjskie mówi , że tylko spokojny umysł, skupienie umysłu na tu i teraz i pewien stan umysłu który charakteryzuje się niemyśleniem może doprowadzić do tego że widzimy istotę rzeczy

Mnie ciężko się wypowiadać, bo tutaj raczej trzeba po prostu wejść w doświadczenie niż je opisywać słowami (doświadczenie ciężko przełożyć na słowa).

A tak przy okazji, co rozumiecie w ogóle pod pojęciem "myślenie"? Macie przed oczami monolog danej osoby w głowie, gdzie analizuje pewne rzeczy, wyciąga wnioski, czy może widzicie osobę która ma obrazy w głowie, emocje, bo z tego co mi wiadomo jest to lepszy sposób kontaktu między istotami, dlatego nasz ludzki język nie potrafi wszystkiego pojąć co duchy nam chcą przekazać z tego względu że jest zbyt ubogi.

Nie chcę tu przytaczać popularnych definicji, bo chodzi Ci o nasze indywidualne rozumienie. Więc taką najważniejszą rzeczą według mnie byłoby stwierdzenie, że myślenie jest wszędzie tam, gdzie istnieje samoświadomy podmiot myślenia (ja) i obiekty, nad którymi (ja) myśli (tj. dokonuje ich syntezy, analizy, wnioskowania, porównywania itd.). To jest rzecz podstawowa, bo w przeciwnym razie musielibyśmy powiedzieć, że obok ludzi maszyny też myślą. Natomiast tam, gdzie w grę wchodzą emocje w grę chodzi chyba raczej intuicja. Nie wiem do końca, czy intuicja jest czymś odrębnym od myślenia, czy może jest takim myśleniem dużo bardziej subtelnym i mało uchwytnym, przebiegającym poza świadomością.

[1Prawda1]

U mnie największą rolę odgrywa wyobraźnia.

[Pablo diaz]

"Tak oto owe dwie funkcje psychiczne wzajemnie się dopełniają. Percepcja budzi myśl; myśl z kolei wzbogaca percepcję. Im więcej widzimy, tym więcej myślimy; im więcej myślimy, tym więcej spostrzegamy w naszym bezpośrednim doświadczeniu; im większa zaś liczba szczegółów, tym większe zyskuje znaczenie ostrość naszej percepcji" - William James

Jak sądzicie, czy tak jest?

Nie wiem ,co autor miał na myśli pisząc ostrość?zrozumienie naszej precepcji?

Temat na pare stron.Generalizując i pokrótce z mojego punktu widzenia to może być prawdą,ale nie do końca jest
prawdą .Np.osoby uzdolnione mediumiczne i niewidome potrafią odbierać duchem.Nie potrzebny jest wzrok fizyczny ich myśli są pobudzone ,a nawet w większym stopniu niż u ludzi widomych.To duch ,,manipuluje,, obrazem.
Dwie soby żyjące w tym samym środowisku ,doświadczając tego samego ,widzą w ten sam sposób,ale ich doswiadczenia i zrozumienie są całkiem inne.

Ludzka organizacja psychiczna odbiera świadomie,nieświadomie i nadświadomie (odbieranie duchem) te dwie pierwsze
odbierają i są częścią organizacji materialnej (neurony- mózg),ta ostatnia nadaje zrozumienie bodżców,które odbieramy.