Sztywnienie ludzi z wiekiem

[1Prawda1]

No Danutko źle zrozumiałaś tą sztywność, nie o to chodzi. . A propos autorem tematu jestem ja .

Chodzi o sztywność polegającą na zgubieniu swoich uczuć. O zgubieniu piękna.

[danut]

A... wrażliwość na piękno. Też się nie zgodzę, mnie na przykład tak cieszy piękno przyrody, że jeszcze bardziej się nią zachwycam niż dawniej Chyba ze chodzi o piękno swojej urody, to może i jestem inna, ale nie sztywna przez to - nigdy mnie ono nie fascynowało i nigdy nie dokładałam starań byleby tylko się komuś spodobać, zwykle preferowałam sportowy tryb życia i aby mi było czuć się i poruszać wśród ludzi swobodnie, a to niestety z pięknymi strojami, makijażami mocno kolidowało. Uczucia - tak one słabną, lub raczej stają się one zapieczętowane, nie ma już wielkich uniesień i nie jest nas na to stać przez stabilność, codzienność, troski, ale byleby tylko nam nie odbiło i byśmy nie stali się przez to starym zrzędą, co to innym tylko dokucza i szkodzi.

[1Prawda1]

Chodzi mi o piękno romantyzmu.

[Pawełek]

Mnie takie widoki wzruszają, szczególnie te które widuje w snach, ostatnio miałem taką okazję. Taki piękny widok miałem pod koniec snu, a z tego względu że we śnie postrzegamy jeszcze bardziej rzeczywistość (szczegóły, kolory) to po obudzeniu się chciałem tam wrócić i miałem łzy w oczach, szczególnie że to był taki zmodyfikowany widok miejsca z czasów gdy byłem dzieckiem. Coś pięknego. Takie życie jak za czasów malucha, zero problemów, zero "świadomości dzisiejszego świata", czysta niewinność.

Zauważyłem również, że - w moim przypadku - dzięki takim wyobrażeniom, umiem na pewien czas się uspokoić i uciec myślami od dzisiejszych problemów. Przykładowo zakładam słuchawki, puszczam utwór który dla mnie jest przepiękny i wyobraźnia zaczyna działać. Czasem sobie wyobrażam, że rozmawiam ze swoim opiekunem, aż mnie raz zaczęło zastanawiać... czy to tylko moje wyobrażenie. Sam nie wiem jakby to potwierdzić, no ale

[1Prawda1]

Boś jest duszą filozofa pewnie, albo jesteś bliski anamnezy.

[danut]

Zorientowałam się Myślę, że kto wie, starsze osoby samotne być może byłoby na to jeszcze stać - bo np. znalazł miłość swojego życia na sam koniec, ale takim w związkach po prostu się nie chce pielęgnować, podlewać tego co się już ma, chyba że tak od święta, gdy namówi ich do tego jakiś dobry duszek..

[1Prawda1]

Szkoda, że tak myślisz, bo miałem do Ciebie bajerować . U mnie jest to konieczne, a nie od święta. Bo później awantury, albo nuda.

[Pawełek]

Bo później awantury, albo nuda.

Bo to nie miłość, lecz ludzkie przywiązanie.

[1Prawda1]

Oczywiście Pawle.

[danut]

Szkoda, że tak myślisz, bo miałem do Ciebie bajerować . U mnie jest to konieczne, a nie od święta. Bo później awantury, albo nuda.

No widzisz , to u mnie nuda, ale nie chce nic zmieniać.. "Ja już nigdy się nie zmienię" "Zawsze będę żyć już tak.( w tej rzeczywistości) "choć "Zawsze warto byc człowiekiem, choc tak łatwo zejść na psy..."