Czy boimy się swojej wolności?

[danut]

Achill porównanie do duchowego GPS-a jest tu bardzo trafne. Ja przywołałabym tu jeszcze nawet programistę i projekcję życia według uzgodnionego w innym miejscu zaprogramowania. W tym układzie każdy ma tutaj swój cel i drogę, który realizuje i wystarczy tylko nie zrywać z tym GPS-em kontaktu.

[Achill]

akurat chodziło o konkretną sytuację. choć rzeczywiście to tak czasem działa.

[Pablo diaz]

Zabrakło tu elementu duchowego, zarówno tego, który nas inspiruje do tworzenia dobra, jak i do zła.

Jeśli powiemy lub zrobimy coś dobrego, to najczesciej przypisujemy to swojej osobie, jednak często tak nie jest, ponieważ wciąż zapominamy o stronie duchowej.

Od kiedy to inspiracja jest odpowiedzialna za twór? Od kiedy to muza jest "twórcą obrazu"? Strona duchowa może i nas inspiruje, ale to my jesteśmy twórcami i odpowiedzialnymi za to co robimy i tworzymy.
Ja bym powiedziała, że jesteśmy równi Bogu tylko w pewnych aspektach: potrafimy tworzyć, zbudowani jesteśmy z tych samych "materiałów" (w cudzysłowie bo nie chodzi mi o konkretną MATERIĘ fizyczną, tylko to z czego się składamy i z czego składa się nasza dusza).
Ale cała reszta odróżnia nas od Boga: popełniane błędy, uczucia, materia fizyczna, popędy, podejmowane decyzje itp., itd.

Duchy nas inspirują, wspierają , często pozwalają nam upaść , jak rowniez chronia przed upadkiem.Dobrze rozumiem dlaczego tak twierdzisz niestety nie każdy potrafi to dostrzec, dla tych , ktorzy mają kontakt duchowy jest to namacalne każdego dnia.

[Pablo diaz]

Śmiem stwierdzić, że osoby uduchowione , znające spirytyzm ,czyli w jakims stopniu rozwiniete moralnie potrafią wskazać kiedy zostały zainspirowane lub otrzymały pomoc od duchów.Myślę więc, że nie koniecznie trzeba mieć predyspozycje medialne.

[danut]

Śmiem stwierdzić, że osoby uduchowione , znające spirytyzm ,czyli w jakims stopniu rozwiniete moralnie potrafią wskazać kiedy zostały zainspirowane lub otrzymały pomoc od duchów.Myślę więc, że nie koniecznie trzeba mieć predyspozycje medialne.

Dokładnie. Predyspozycje może mieć każdy, ale nie każdy zda sobie z nich sprawę. Do tego potrzebny jest rozwój przede wszystkim moralny.

[Xsenia]

Xseniu pamiętasz swoja historię o tym jak to wróciłaś do domu dzięki "duchowemu GPS-owi"?Ty to zrobiłaś, ale czy sama? Czy może jednak dostałaś pomoc?

Doskonale to pamiętam Achill Tylko pamiętaj, że ja w głowie słyszałam "teraz sobie skręć w lewo, teraz pojedź za autobusem, a teraz wyjedź z ronda na drugim zjeździe". I ja to robiłam, ale to była moja decyzja, czy posłucham "głosu", czy zrobię mu na przekór. Także mój Opiekun mi pomógł, ale nie zrobił tego za mnie.

Danut, Achill nawiązał do mojego zdarzenia, które opowiedziałam tu:
viewtopic.php?f=10&t=1923&start=60

[danut]

Xsenia, ale takie zdarzenia jak opisałaś, nawet nie muszę ich czytać, bo są mi one doskonale znane z własnego życia, dlatego można dyskusję uogólniać w oparciu o znany ludziom motyw. Zaginęliśmy w lesie podczas grzybobrania w poprzednich latach, nagle zatrzymaliśmy się pytając siebie w którym kierunku teraz iść- śmiałość i przekonywanie rodziny, że ja wiem, choć wcale nie wiedziałam, ale prowadzona duchem wmówiłam im że mają pójść za mną i wyszliśmy z lasu bezbłędnie, ot taki najmniejszy z przykładów.

[1Prawda1]

Ja się powtórzę trzeci raz, że Bogiem może być nasz stan umysłu, a wszechświat stworzony został przez potęgę tego stanu, przez nas. Niestety łącząc się z ciałem zapomnieliśmy o tym. To tylko moja teoria, przyznam że ''fantastyczna'', ale co jak co bez naszego spojrzenia na niebo nocą, gwiazdy nie istnieją. Dzięki temu, że ja na nie patrzę one istnieją - ja jestem nimi bo one istnieją dla mnie gdy na nie patrzę. To typowo filozoficzne myślenie jednak zaznaczę jeszcze raz, iż to jest tylko moja mała teoria.

[Achill]

Ja się powtórzę trzeci raz, że Bogiem może być nasz stan umysłu, a wszechświat stworzony został przez potęgę tego stanu, przez nas. Niestety łącząc się z ciałem zapomnieliśmy o tym. To tylko moja teoria, przyznam że ''fantastyczna'', ale co jak co bez naszego spojrzenia na niebo nocą, gwiazdy nie istnieją. Dzięki temu, że ja na nie patrzę one istnieją - ja jestem nimi bo one istnieją dla mnie gdy na nie patrzę. To typowo filozoficzne myślenie jednak zaznaczę jeszcze raz, iż to jest tylko moja mała teoria.

Czy to znaczy, że mam nie zadawać pytań? Bo mam jedno - ostrzegam że podchwytliwe: Przykładowo patrzysz na Słońce i co widzisz, to co chcesz czy może to co rzeczywiście istnieje?

[danut]

Ja się powtórzę trzeci raz, że Bogiem może być nasz stan umysłu, a wszechświat stworzony został przez potęgę tego stanu, przez nas. Niestety łącząc się z ciałem zapomnieliśmy o tym. To tylko moja teoria, przyznam że ''fantastyczna'', ale co jak co bez naszego spojrzenia na niebo nocą, gwiazdy nie istnieją. Dzięki temu, że ja na nie patrzę one istnieją - ja jestem nimi bo one istnieją dla mnie gdy na nie patrzę. To typowo filozoficzne myślenie jednak zaznaczę jeszcze raz, iż to jest tylko moja mała teoria.

Hmm Wszystko co się tworzy jest logiczne jakby tworzone świadomością, jej potęgą, ale przecież nie naszym stanem umysłu a właśnie jakiegoś wyższego wręcz boskiego umysłu. Zapominamy o tym przez umiłowanie siebie i tylko siebie i brak spojrzenia wokół, zapominasz gdy nie patrzysz w niebo to te gwiazdy nei istnieją tylko dla ciebie a nie dla innych którzy właśnie patrzą. Przemyśl tę swoją teorię bo jest trochę kłamliwa