Moje początki

[Nikita]

Kalinko na tym padole jest duzo cierpienia....ja tez go duzo doswiadczylam....ale nie chce zgorzkniec...cierpienie nie zawsze uszlachetnia i czasmai tez sie buntuje, ze tak marny ten nasz ludzki los...ale potem przychodza inne mysli...aby sie nie poddawac..bo jest takze duzo dobrego w naszym zyciu i trzeba sie bardzuej skupic na dobrym niz na tym zlym. Albo sprobowac cos zmienic w naszym zyciu gdy spotyka nas tylko zlo....np odejsc od osoby, ktora wyrzadza nam krzywde...

[Kalina03]

Nataszo, a mogłabyś czegoś jeszcze o nim się dowiedzieć, jeżeli to możliwe i jeżeli nie jest to dla Ciebie problemem. Troszkę martwię się o niego, chociaż staram się być dobrej nadziei. Pozdrawiam Cię serdecznie.

[Kalina03]

Nikito, wiem, że trzeba dawać siebie dobro, staram się je rozsiewać gdzie się da Ale czasem przychodzą takie chwile zwątpienia, że ciężko z siebie coś wykrzesać. Nie mam koło siebie już takich ludzi, którzy byliby w stanie mnie zrozumieć. Nie mam z kim się cieszyć życiem, korzystać z niego, tak jak kiedyś...

[Natasza]

osoba którą masz na myśli odeszła i nie ma jej energii przy Tobie, tyle o niej mogę powiedzieć

[Kalina03]

Ale to dobrze Nataszo, prawda?
Ja wiem, że powinnam żyć swoim życiem ale ... Jednak chciałabym coś o Mariuszu usłyszeć, chociaż jakiś szczegół, sny to nie to samo... Czy ktoś byłby w stanie mi pomóc, chociaż troszkę ?

[Natasza]

nie dowiesz się nic o osobie którą chcesz przywołać ,na siłe sprowdzić bo jej energii już nie ma co znaczy ze jest dobrze, tyle co mogłam powiedziec, bo nie robię tego publicznie na forum, nie to jest moim celem bycia w tym miejscu
skoncentruj się na sobie - bo tu czeka Cię poważna sprawa ( tylko tyle mogę doradzic, nie chce sie zagłębiac)

[Kalina03]

Dziękuję Ci Nataszo, chociaż nie ukrywam iż nie do końca rozumiem.

[Xsenia]

Witaj serdecznie Kalino. I od razu wyrazy współczucia.
Stracić bliską osobę jest ciężko i czasem potrzeba więcej czasu by się oswoić z tą myślą. Daj sobie tyle czasu, ile potrzebujesz. Nic cie nie goni.
Prawdą jest, że możesz nieświadomie ściągać duszę swojego brata do siebie. Ale jeśli zdajesz sobie z tego sprawę, to łatwo jest to naprawić. Zresztą już po trochu to robisz - modlisz się za jego duszę. Według mnie nie musisz się martwić o niego na tamtym świecie. A jeśli nachodzą cie takie myśli, to zawsze możesz udać się na jego grób i sie pomodlić, to też powinno pomóc.
Natomiast jeśli chodzi o dziwne odgłosy. Po pierwsze nie bój się. Jeśli coś wyjątkowo cię wystraszy, to poproś to coś by odeszło z twojego domu i poproś o pomoc swojego opiekuna duchowego. Najważniejsze to nie bać się.
Trzymaj się cieplutko i pisz co u ciebie słychać

[Pablo diaz]

Od zawsze byłam wrażliwą osobą, mialam dosyć ciężkie dzieciństwo, a raczej mieliśmy bo dzieliłam je z moim bratem. Oboje byliśmy bardzo związani ze sobą, dorastanie pomimo ciężkich prób na jakie nas wystawiało jeszcze bardziej ugruntowało w nas przekonanie iż życie bez siebie nie miałoby tej samej wartości. Prawie trzy lata temu mój brat zginął w wypadku, nawet nie potrafię opisać tego co czuję do dnia dzisiejszego, wyrwano mi serce. Miałam mnóstwo snów z nim związanych, niektóre z jasnymi przekazami. Na jawie odczytałam dwa znaki, zaraz po jego śmierci, od tego czasu jestem czujna lecz nie nachalna prosząc go o odwiedziny, może jeszcze nie jestem na nie gotowa?
Na początku, zaraz po swoim odejściu śnił mi się bardzio pozytywnie, przeprowadzał mnie przez łąki, spacerował ze mną, zapewniał, że wszystko u niego w porządku. Ostatnio śni mi się zmęczony. W moim mieszkaniu coraz częściej słychać różnego rodzaju hałasy, dzieje się tak gdy jestem sama w domu, czuję obecność, dostrzegam coś kątem oka, jak śpię sama to wybudzam się ze snu gdyż słyszę odgłosy w pomieszczeniu w którym sypiam. W ciągu dnia nie czuję niepokoju lecz noc mam zazwyczaj nie przespaną, kiedy zostaję w domu sama. Czy to początki mojego nowego świata? Co mam zrobić by uspokoić ten chaos w nocy? Chciałbym także aby ktoś doświadczony w tej dziedzinie dał mi potrzebne wskazówki jak udzielić pomocy mojemu bratu gdyż czuję, że potrzebuje on wsparcia.

Myślę ,że powinnaś zmienić nastawienie Karolino,ponieważ ciągłe pogrążenie się w smutku myślenie o Twoim bracie , nie pozwala ,,zaznać,, mu spokoju .
W takim przypadku najlepsze,co możesz zrobić ,to pogodzić się z jego śmiercią. Rozpacz z żalem tworzy więź emocjonalną,które najprawdopodobniej może powodować zmęczenie Twojego brata.

[Achill]

Witamy serdecznie. Cieszymy się, że dotarłaś na to forum. Życze Ci samych inspirujących rozmów.