Jak się skutecznie rozwijać?

[Pablo diaz]

Nie istnieje jako taka technika, a poznawanie siebie to nic innego jak rozdrabnianie naszej świadomości na drobne, drobniejsze i jeszcze bardziej drobniejsze elementy własnego ja oraz tego , co nas otacza.Jezus dał nam szkic jak poznawać siebie,, a Duchy przychodzą i stopniowo wskazują nam kolejne nauki ,aby wzrastać moralnie.Wszystko ma swój odpowiedni czas , nie należy spieszyć się , a wyrabiać w sobie cnotę jaką jest cierpliwość,wiara , tak jak pokazał nam Chrystus.

Ale co wtedy gdy człowiek cierpi, a tego nie chce?

Każda choćby najmniejsza nauka wymaga wytrwałości,siły i odwagi moralnej,ponieważ musi być zostać zaakceptowana
przez Twojego ducha.A wszystkie nasze doswiadczenia egzystencjonalne aprobowane są tylko i wyłacznie na poziomie ducha,a nie świadomości fizycznej,umysłu.(dlatego niektóre duchy doświadczają przez dłuższy czas tej samej lekcji)
Kiedy ruszamy w kierunku autopoznania zaczynamy pozbywać się iluzji ,kłamstw itd.Jest to ten moment w którym teraz się znajdujesz,nie odnalazłeś przyczyny ,więc wpadłeś w auto obwinianie siebie(to taki chwilowy strajk na poziomie
fizycznego umysłu)
Dopóki duch nie odnajduje w sobie jasności cierpi,ale cierpienie to nic złego ,to rzeczywistość.
Dzięki wiedzy spirytystycznej jaką już posiadasz oraz woli (ponieważ ją masz) dojdziesz do równowagi.

[cthulhu87]

I przez ten brak potrzeby posiada wbite odpowiedzi na wszystko

Byłoby tak może, gdyby na świecie istniało tylko to forum i tylko ci forumowicze.

[Pablo diaz]

Pablo nie patrzyłem na wszystkie Twoje posty na forum, ale zauważyłem że w ogóle nie zadajesz pytań (lub mam takie jakieś wrażenie). Tym sposobem pokazujesz swoimi postami że masz już wbite odpowiedzi na wszystko - czego nawet ja miłośnik wiedzy odgórnej nie mam. . Co mi na to odpiszesz?

Co do Twojego postu to nie obstawiam za powolnym rozwojem.

Na moje pytania 1Prawda1 na forum przypuszczalenie nie dostałbym odpowiedzi.
Stawiam pytania,ale przeważnie zadaje je sam sobie,nastepnie opiekunowi oraz innym osobom,które nie udzielają się (lub tylko sporadycznie ) na forum ,lub jeszcze w innych miejscach.
Jeśli piszę na forum to w formie pomocy.Nie znam odpowiedzi na wszystko ,jeśli tak to odbierasz.
Być może mój duch oderwany jest w większym stopniu od materii niż zwykle to bywa ,co pozwala mi dostrzec głębiej duchowość.
Niemniej jednak są to tylko i wyłącznie moje własne duchowe impresje,oparte na osobistym doświadczeniu.

Jeśli należysz do miłośników wiedzy odgórnej to wiedz ,że tam nie znajdziesz głębi duchowej.
Duchowość zachodzi w samym wnętrzu ,w esencji człowieka w jego duchu.

[1Prawda1]

Jeśli należysz do miłośników wiedzy odgórnej to wiedz ,że tam nie znajdziesz głębi duchowej.

I znowu to samo. Pablo: DLA CIEBIE TAK JEST A DLA MNIE INACZEJ.

Głębia duchowa oparta jest na wiedzy.

ps: nie musicie pisać tych jedynek przy moim nicku

[Pablo diaz]

Jeśli należysz do miłośników wiedzy odgórnej to wiedz ,że tam nie znajdziesz głębi duchowej.

I znowu to samo. Pablo: DLA CIEBIE TAK JEST A DLA MNIE INACZEJ.

Niestety nie czytasz ze zrozumieniem
cyt :Niemniej jednak są to tylko i wyłącznie moje własne duchowe impresje,oparte na osobistym doświadczeniu.



ps: nie musicie pisać tych jedynek przy moim nicku

[1Prawda1]

Pablo skoro (cytuje Ciebie): Niemniej jednak są to tylko i wyłącznie moje własne duchowe impresje,oparte na osobistym doświadczeniu. to uznałem iż to jest Twoje zdanie ktorym sie kierujesz

Niestety to Ty nie czytasz ze zrozumieniem samego siebie.

A tak w ogole to nie widze sensu w takim wytykaniu sobie bledow tekstowych...................

[Pablo diaz]

Głębia duchowa oparta jest na wiedzy.

,

Tak, to pierwszy krok ze strony człowieka w poznaniu Boga.

Żadna moralność,wiedza wyższa,religia czy filozofia nie stanie się rzeczywistością duchową ,dopóki sami nie odbędziemy cudownej podróży w głąb siebie.

Czy wiedza duchowa uczonych w mowie i w piśmie przed ,którymi przestrzegał Jezus nie miała głębi dla nich samych.
Czy Jezus tych oświeconych wiedzą nie porównał do grobów pobielanych, które z zewnątrz wyglądają pięknie, lecz wewnątrz pełne są kości trupich i wszelkiego plugastwa.

Jesus dobrze wiedział ,że człowiek jest istotą słabą ,pełną dumy , pychy i nie uznaje swojej choroby ,która wewnętrznie go tak oślepia.Dlatego mówił,że nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają i że najwiekszą potrzebą w ich wnętrzu jest zrozumienie miłosierdzia.

[1Prawda1]

Zgłębianie potęgi piękna powtarzania prób stania się lepszym także na pewno będzie skutecznym rozwijaniem, przynajmniej w moim przypadku.


Dodatnie uwagi: między słowem ''piękna'' a ''powtarzania'' ma nie być przecinka, gdyż z przecinkiem byłby to nie taki sens zdania jaki chciałem uzyskać.

[Wiatr1000]

Głębia duchowa oparta jest na wiedzy.

,

Tak, to pierwszy krok ze strony człowieka w poznaniu Boga.

Żadna moralność,wiedza wyższa,religia czy filozofia nie stanie się rzeczywistością duchową ,dopóki sami nie odbędziemy cudownej podróży w głąb siebie.

Czy wiedza duchowa uczonych w mowie i w piśmie przed ,którymi przestrzegał Jezus nie miała głębi dla nich samych.
Czy Jezus tych oświeconych wiedzą nie porównał do grobów pobielanych, które z zewnątrz wyglądają pięknie, lecz wewnątrz pełne są kości trupich i wszelkiego plugastwa.

Jesus dobrze wiedział ,że człowiek jest istotą słabą ,pełną dumy , pychy i nie uznaje swojej choroby ,która wewnętrznie go tak oślepia.Dlatego mówił,że nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają i że najwiekszą potrzebą w ich wnętrzu jest zrozumienie miłosierdzia.

Wiedza powinna polegać na poznaniu siebie. Oczywiście to oznacza na rozdrabnianiu coraz mniejszych elementów jednak ostateczność tego zbadania prowadzi do prostego wniosku: Bez sensu to robić.

Tak samo Bez sensu robić Siebie jako KOGOŚ. Gdy wgłębiamy się do wewnątrz w takim momencie zastanawiamy się nad sobą kim jesteśmy itd. To zawsze prowadzi, że Siebie wtedy stawiamy na pierwszym miejscu. Haczyk w tym jest taki, że każde myślenie nad sobą utwierdza nas tylko, że MY jesteśmy. Omijamy wtedy rzeczy najważniejszej.

Kim MY jesteśmy?

Gdy dobrnie się do tego pytania mamy szereg różnych odpowiedzi, najczęściej związanych z naszym statusem społecznym na Ziemi. Potem egzystencjonalno - biologicznych, płciowych itd. Na pewnym poziomie rozumowania te pytania są owszem prawidłowe, jednak prawidłowa odpowiedź to

NIKIM

W sensie żadną z tym w/w rzeczy. Że to tylko są nasze słowa, nasze definicję, które MY sami sobie dla siebie stworzyliśmy.

Zadać sobie trza pytanie czy coś się zmieni gdy odrzucimy definicje określające Siebie/Nas? Czy znikniemy zupełnie? Czy zniknie po prostu coś co sami stworzyliśmy naszym rozumem? Czy ciało zniknie czy zostanie, a jesli ciało zostanie to czy zniknie tylko słowo które określa to "coś" co nazywamy "ciało"?

Jeśli zniknie słowo "ciało" a ciało zostanie to będzie jakaś tragedia z tego powodu czy będzie po staremu? Tak samo jeśli zniknie to słowo które określa każdy gatunek na Ziemi to czy te rzeczy także znikną czy pozostaną i wtedy co pozostanie? ""NIC"? W zagadnieniu jakim jest nazywanie, określanie szufladkowanie oczywiście będzie NIC, nicość, PUSTKA, którą Budda właśnie używał. Wszystko owszem będzie istnieć, jednak bez nazwy. A jeśli bez nazwy to bez określenia co jest wyjątkowe a co je bee. Przestaniemy się określać, że z jakiegoś powodu jesteśmy wyjątkowi, wspaniali.

[1Prawda1]

Tak jeszcze dodam, że im skromniejsi jesteśmy i mniej wymagamy tym lepsi się stajemy. To się też logicznie łączy z pokorą.