Boże Narodzenie

[Hansel]

Jakie znacie Bożonarodzeniowe zwyczaje znacie. Ja słyszałem że kiedyś w ten dzien był bardzo rozpowszechniony zwyczaj opowiadania sobie rużnych histori o Duchach zmarłych i z tąd właśnie wzioł się zwycaj zostawianie jednego pustego talerza na wypadek gdyby objawił się jakiś Duch.

[Xsenia]

W temacie "Świętowit" wkleiłeś fragment o duchu gospodarza domu opiekującego się domostwem. A teraz piszesz, ze pusty talerz to dlatego, że kiedyś opowiadano o duchach? Zapomniałeś, że chrześcijaństwo wklejało zwyczaje pogańskie do zwyczajów chrześcijańskich, by wytępić pogaństwo?

Pusty talerz miał być dla pogańskiego "gospodarza domu", a ponieważ KK nie uznawał duchów, to wymyślił, że to miejsce dla strudzonego, niezapowiedzianego podróżnego.

[Hansel]

Raczej po prostu nadawali świętą pogańskim nowe znaczenie tak samo jest choćby z samą datą Bożego Narodzenia które nie przez przypadek przypada w dzień zimowego przecilienie kiedy mamy najkrótszu dzień i najdłuższą noc w całym roku.

bajer polega na tym, że każda religia jest manipulowana. Przykład: w kazdym chrzesciajanskim kraju wyobrazenia tych samych świetych zachowuja atrybuty poprzedzających ich lokalnych pogańskich bożków. dlaczego? aby stworzyć wrażenie wśród poagan ze ci bozkowie to po prostu nasi chrzescijańscy swieci, tyle ze źle zrozumiani. aby łatwiej było ich przekonać. na zasadzie spojrz - twoj pogamnski bog rzuacl piorunami, ale patrz nasz tez potrafil cudownie piorunami zwalczac demony i smoki. wiec to na pewno jest ta sama postać

[Elfi]

Były różnego rodzaju wróżby, coś jak teraz w "Andrzejki".

[Hansel]

He he zastanawialiście się kiedyś co by zostało z Chrześcijaństwa gdyby usunąć z niego wszystko to zaczerpnęło z ,,pogaństwa,, ?

http://wyborcza.pl/1,75476,15176922,Pog ... l#TRrelSST


,,Ewangelie nie wspominają dokładnej daty narodzin Chrystusa. Obchodzimy je 25 grudnia najprawdopodobniej za sprawą pogańskich świąt przesilenia zimowego, rzymskich Saturnaliów i perskiego święta urodzin boga Mitry.

Dzień przesilenia zimowego, które przypada 21 lub 22 grudnia, był świętowany w wielu kulturach. Przesilenie zimowe obchodzono, jak podejrzewają archeologowie, już w epoce kamiennej, świętowali je też Celtowie, Germanie, Skandynawowie i Słowianie. Starożytni Persowie wierzyli natomiast w kult Mitry - boga słońca, który przyszedł na świat w ubogiej grocie, i obchodzili dzień jego narodzin dokładnie 25 grudnia. Zbieżność ta nie jest przypadkowa.

Starożytni Rzymianie natomiast od 17 do 24 grudnia obchodzili Saturnalia - święto boga Saturna. Było to święto pojednania i radości, podczas którego zamykano sklepy i urzędy, a przez miasta maszerowały wesołe orszaki zmierzające na zabawy i uczty. Podczas Saturnaliów obdarowywano się także prezentami. Brzmi to bardzo podobnie do współczesnych tradycji.

W późniejszym okresie Cesarstwa powstał kult łączący w sobie elementy wierzeń rzymskich, perskiego kultu Mitry i bóstwa słońca - Sol (odpowiednika greckiego Heliosa). Święto Sol Invictus obchodzono właśnie 25 grudnia. Te pogańskie święta zaczęto z czasem włączać do chrześcijaństwa, a gdy zyskało w Rzymie status religii państwowej, zamiast święta Sol Invictus Kościół katolicki nakazał obchodzenie w tym dniu święta Bożego Narodzenia. W roku 350 papież Juliusz I ogłosił 25 grudnia dniem narodzin Chrystusa. Wizerunek słońca coraz częściej był wykorzystywany jako symbol wskrzeszonego Chrystusa, a tarczę słoneczną w postaci aureoli zaczęto umieszczać nad głowami chrześcijańskich świętych.,,

[Xsenia]

Autor Ewangelii Łukasza wspomina postać Jezusa Chrystusa w związku z narodzinami Jana Chrzciciela. Jan Chrzciciel był synem Zachariasza, kapłana żydowskiego. Podczas pełnienia służby w świątyni w Jerozolimie Zachariasz dowiedział się, że zostanie ojcem[1]. Jednocześnie Łukasz informuje, że Jezus został poczęty pół roku po Janie[2]. Od momentu zwiastowania Zachariaszowi do narodzin Jana minęło około 9 miesięcy, następnie 6 miesięcy do narodzin Jezusa.

Zachariasz pełnił służbę w oddziale Abijasza, ósmym z kolei[3]. Przy obliczaniu czasu służby uwzględniane są 3 pielgrzymie święta żydowskie: Pesach, Szawuot i Sukkot, podczas których służbę w świątyni pełniły wszystkie 24 oddziały[4]. Oddziały pełniły służbę od sabatu do sabatu, 1 tydzień, 2 razy w roku[5] rozpoczynając od jesieni[6] (miesiąc Tiszri). Pierwsza służba oddziału Abijasza przypadała na 8 tydzień po Sukkot, tj. pod koniec 9 miesiąca żydowskiego, druga służba - na 24 tygodnie służb oddziałów + ok. 2 tygodnie świąt + 7 tygodni służb oddziałów (II kolejka), co daje 4 miesiąc żydowski. Nie ma informacji, podczas której służby ukazał mu się anioł, wobec tego możliwe są dwie daty. Różnica 15 miesięcy (ciąża Elżbiety i różnica wieku między Jezusem a Janem) przypada na 7 miesiąc żydowski lub 1 miesiąc żydowski, tj. marzec/kwiecień lub wrzesień/październik.
Źródło: Wikipedia.