Dlaczego ludziom tak bardzo pasuje pewna rzecz

[gaba75]

Tak, to przykre, czego jako ludzie musimy doświadczać. Ale pocieszmy się, że cierpienie uszlachetnia i cierpmy ile wlezie jeśli ma nam to przynieść jakąś sporą naukę. Ja dzięki temu, że cierpię odkrywam w mgnieniu oka wiele rzeczy.

[Mirek]

Cierpienie jest dla oczyszczania naszych dusz, które zabrudziliśmy sobie naszym postepowaniem.

[gaba75]

Ja tam mam duszę piękną i czystą Mireczku, bo mimo cierpienia czuję się szczęśliwa. Poza tym muszę mieć tę duszę piękną, bo niejeden mężczyzna chciał mi ją skraść. Jeden to nawet mowił że już ją ma. Niestety, nie. Musiałam zyć w niezłym bagnie według Mirka skoro taka ze mnie według niego "brzydka" dusza. Hihihihi. Ależ się zabrudziłam o fuuu. Mireczku może pomożesz mi się oczyścić jak z Ciebie taki Anioł. I idealny człowiek.

Ja tam spróbuję uwierzyć w to, co mówi 1Prawda 1 , że wie dużo o szczęściu, ale proponuję by podzielił się z nami tą wiedzą a nie tłumił.

[1Prawda1]

Pierwsze co zwróciło moją uwagę w Twoim poście gaba75 to Twój luz. Ludzie są poważni, tłumaczą tą powagę ciężkością życia i w ten sposób stają się tacy jak to życie - ciężcy. O to o co mi chodzi tutaj to o otwarcie się na sprawianie przyjemności drugiej osobie. Ludzie w związkach partnerskich są nakierowani na przyjemność własną, a nie na dawaniu przyjemności drugiej osobie, to nic innego jak moralność. W szczęściu prawdziwym chodzi o oddawanie swojego całego świata drugiej osobie czy osobom. Ludzie też zauważyłem są jakby wstydliwi na dobro, jakby ono ich wypełniało jakąś pychą, że to ''niby nie czas dla nich na nie''. Ja pisałem o poczuciu pełnego komfortu wśród ludzi, skoro wszyscy na tej samej zasadzie powstajemy, czyli poprzez akt płciowy. Ludzie jednak woleli usztywnić świat i sprowadzić go do poczucia jakby idei pracy, a nie idei miłości. Na samej podstawie już jest błąd. Praca pracą, technologia jest pomocna i ma mieć miejsce, choć o naturze zapominać nie wolno, ale przez brak nauki prawdziwej człowiek jedynie będzie się cieszył miłością niższą, nie prawdziwą, dobrami materialnymi z których oczywiście też należy korzystać, ale z pełnym umiarem i nie będzie widział tego co szczęście daje stale. Ludzie mają coś takiego, że nie umieją odpuścić, nie wiem czy to jest spowodowane, że tacy są z natury, czy po prostu są głupi, ale jeśli właśnie chodzi o ich otwieranie się i trzymanie tego nieustannie i nieustanna chęć poznawania drugiej osoby na drodze dobra - tego właśnie nie robią.

[gaba75]

1Prawdo1,

czy wiesz,który raz z kolei piszę posta w nawiązaniu do Twojego? chyba 6. 4 były bardzo długie, 2 średnie, więc ten ostatni będzie krótko i na temat.

Szczęście podobno nie jest z tego świata. Może i to prawda, ale szczęście należy również i przezywać na tym świecie. Bo jeśli Bóg był szczęśliwy kształtując nas ludzi, to my również idąc jego wzorem powinniśmy uczyć kolejnych jak być szczęśliwymi od Niego. Fortuna szczęścia kołem się toczy. Jeśli ludzie będą szczęśliwi powrócą do Domu, czyli do Boga. Szczęście jest zatem dostępne dla wszystkich.
O braniu i dawaniu i otwieraniu się na innych. Tak to prawda, że są ludzie, którzy nie potrafią dawać ani brać. Gessler w jednym z programów powiedziała mądre bardzo zdanie "żeby brać, trzeba najpierw dać" więc dawajmy.
Poza tym,Mirek gdzieś wkleił historyjkę o dwóch domach i dwóch różnych stylach życia. Cichym i głośnym. Jest coś na rzeczy w tych stylach. Osobiście wolę głośność. Wyrzucanie z siebie negatywnych emocji czasem ratuje nasz organizm od wielu toksyn,które gdybyśmy byli cicho, zjadłyby nas od środka. Na facebooku przeczytałam jedną myśl: "lepiej głośno przeklinać, niż być cichym skur....nem".

Co do materialnego powiązania i uduchowienia, to wielu ludzi żyje tak, jak mówisz,nie bacząc na konsekwencje swych materialnych działań. Ile robią krzywdy innym. Bogactwo materialne nie zawsze okupione jest pracą uszlachetniającą.

O poznawaniu wiele mówi się w pedagogice. Żeby dobrze ucznia czegoś nauczyć należy go dobrze poznać. To samo tyczy się naszych relacji międzyludzkich, żeby dobrze komuś pomóc należałoby go poznać. Tak więc należy być powołanym do swej pracy, bo inaczej wszystko, co wartościowe pójdzie na marne.

[1Prawda1]

czy wiesz,który raz z kolei piszę posta w nawiązaniu do Twojego? chyba 6. 4 były bardzo długie, 2 średnie

Jak Ci się chce to podaj mi linki tych tematów albo nazwy tych tematów

A odnośnie aniołów o ile istnieją to nie lubię ich, bo raz mi się śnił gdy żyłem w miłości z ludźmi zawistny anioł i godził mnie strzałą. D*pek jeden.

[Mirek]

To nie był anioł tylko Kupidyn

[1Prawda1]

Aha i że niby on chciał mnie ujarzmić żebym bardziej kochał i zobaczył kawałek świata idei? Był strasznie zawistny.

Dodać muszę, że to był zwykły sen.

[1Prawda1]

Miłość to patrzenie dwojga ludzi w jednym kierunku.

Chciałbym Cię jeszcze z ciekawości zapytać w jakim.

[Mirek]

W tym samym.