Sen

[Pawełek]

Ps Ogólnie według Platona dusza przybywa na świat co tysiąc lat

Ja prawdopodobnie żyłem jeszcze niedawno przed tym wcieleniem, ale nie jestem w 100% pewny. Mógłbyś powiedzieć w jaki sposób Ty dowiedziałeś się o swoich poprzednich wcieleniach?

[1Prawda1]

Nie dowiedziałem się o moich poprzednich wcieleniach, dowiedziałem się tylko że jestem tu tymczasowo. Słowo ''tymczasowo'' idealnie odzwierciedla to co czułem - tymczasowość pobytu, czułem to na jawie tak jak teraz pisząc sobie z Tobą. Tak samo dowiedziałem się że moja dusza jest nieśmiertelna - wróciłem do jawy tej najzwyklejszej i czułem się nieśmiertelny. Byłem taki.

[Pawełek]

Ah, rozumiem Mam jeszcze jedno pytanie. Co polecasz do przeczytania z dzieł Platona lub Sokratesa?

[1Prawda1]

Kurczę jak możesz to zerknij na mojego posta nad Twoim jeszcze, bo znów edytowałem yh

Z dzieł Platona dialogi: Fedon, Fajdros, Uczta, Timajos. W timajosie bodajże jest napisane, że dusza może przenieść się ze sfery ziemskiej do kosmicznej, z tego co pamiętam to dialog poświęcony kosmosowi.

Dodam fragment jednego z listów Platona:

O tym, na czym naprawdę mi zależy (...) nie ma i nie będzie żadnego mego pisma, bo nie jest to racjonalne, jak matematyka, i nie daje się ująć w słowa. Ale gdy długo zmagałeś się z rzeczą, nagle zapala się w duszy jakby światło. Kto nie jest wewnętrznie zrośnięty i spokrewniony z tym, co moralne i piękne, ten (...) nigdy nie pozna prawdy o dobru i złu.

[1Prawda1]

W naszym Domu nie mamy aż takich możliwości, aby przyspieszyć swój rozwój.

De facto pozostaje jeszcze jedno pytanie: Po co jest rozwój? Aby być moralniejszym? Więc życie ziemskie ma coś takiego co umoralnia czego świat boski nie ma? Nurtuje mnie to jeszcze.

[Pawełek]

Życie ziemskie to takie typowe lekcje, w których mamy się czegoś nauczyć.

[1Prawda1]

Aha taki bajer. Nie uważacie, że ludzi trochę niefajnie postawiono w sytuacji braku wiedzy pewnej co do egzystencji?

[Pawełek]

Aha taki bajer. Nie uważacie, że ludzi trochę niefajnie postawiono w sytuacji braku wiedzy pewnej co do egzystencji?

Masz na myśli to że nie pamiętamy naszych wcieleń?

[Wiatr1000]

Aha taki bajer. Nie uważacie, że ludzi trochę niefajnie postawiono w sytuacji braku wiedzy pewnej co do egzystencji?

Masz na myśli to że nie pamiętamy naszych wcieleń?

To, że nasza wiedza nawet o przodkach jest zapomniana i odkrywamy wiele od nowa. Chodzimy teraz jak we mgle.

Ja chyba tu jestem pewnie jak na wakacjach, bo pewne rzeczy za łatwo mi się układają a mam wiele lęków i fobii podświadomych. jakby po jakiś wydarzeniach

Nie jestem przekonany co do mojej skromności... Zdałem sobie niedawno sprawę że często wpadam w samozachwyt, więc będę musiał bardzo uważnie siebie obserwować i się tego pozbyć. Dziękuje za te ciepłe słowa.

A, i tak. Wyróżniam się - ale wizualnie... . Zaufaj mi .

Sama świadomość tego, że wpadasz w samozachwyt świadczy o twoim podejściu i wiedzy

[1Prawda1]

To, że nasza wiedza nawet o przodkach jest zapomniana i odkrywamy wiele od nowa. Chodzimy teraz jak we mgle.

Nawet nie to, tylko sam fakt, że wcielamy się sami (chyba że coś nas wciela, choć za tym nie obstawiam) w ciało i nie wiemy tak do końca po co jest ten rozwój. Według mojej filozofii przed narodzeniem byliśmy w świecie idealnym. Jaki więc sens może mieć rozwój skoro byliśmy w samym ideale (świat), dobrze znamy definicję ideału. To mi się gryzie, na pewno jest tu jakiś sens, ale żyjemy nie wiedząc tego. No chyba, że ktoś doświadczył tej wiedzy to byłbym bardzo ucieszony gdyby się nią podzielił