Krótko na mój temat

[atalia]

Mnie, byłej wojującej ateistce, też wystarczyła jedna ksiażka, było to "Niebo i piekło według spirytyzmu" Kardeca. Potem już poleciało, przeczytałam na ten temat co tylko się dało, łącznie z publikacjami naukowymi, zwłaszcza z dziedziny fizyki kwantowej, którą byłam w tamtym czasie zafascynowana, może dlatego, ze uświadomiło mi to, jak niewiele jeszcze nauka wie i jak mylne mogą być wyniki pomiarów, co zresztą zauważył Achill.

[kalatala]

Witaj wśród sympatyków spirytyzmu!

Mi również wystarczyła jedna książka, by się zafascynować spirytyzmem. Dostałam ją niespodziewanie w paczce z Polski, jako, że mieszkałam wtedy za granicą. Było to "Jak kontaktować się z tamtym światem" Kardeca. Jest to poradnik jak sie skontaktować z duchami. Zaczęłam ją czytać z czystej ciekawości, aż nagle podczas lektury wstrząsnęło mną, że to wszystko w tej książce to PRAWDA. Po jakimś czasie udało mi się kupić w polskiej księgarni "Opowieści spirytystyczne". Bardzo dobra książka, kto jeszcze nie czytał, temu polecam. Ale przyznam, że budziła we mnie też przerażenie, a szczególnie te zdjęcia zmaterializowanych duchów bez gałek ocznych... W tym momencie postrzegam już duchy jako ludzi z innego wymiaru, a ludzi z naszego wymiaru postrzegam jako inkarnowane duchy. Taka perspektywa zdecydowanie wpłynęła na moją większą tolerancję na wady u ludzi oraz na siłę miłości do bliźniego.

[Obserwator]

Jeszcze raz dziękuję za przywitanie.

Jeśli chodzi o lęk, przyznam się, że mnie zaczął towarzyszyć mniej więcej w momencie kiedy uświadomiłem sobie, o czym mówi spirytyzm i wcale nie wiązał się z "Opowieściami spirytystycznymi". To mniej więcej taka sytuacja, kiedy spędza się życie w jasno oświetlonym pokoju, w którym zna się już każdy przedmiot (tak mniej więcej wygląda racjonalizm), a potem nagle odkrywa, że na ścianie są drzwi o których się nie myślało, lub nie traktowało jako przejścia dokądkolwiek. Ja jestem mniej więcej w momencie w którym odważyłem się do nich podejść i zerkać przez dziurkę od klucza. Już teraz wiem, że nie wszystko po drugiej stronie jest bezpieczne i dlatego trzeba uważać, co robi się w ich pobliżu. Do tej pory obawiałem się tylko tego, że zgasnę jak płomień świecy. Teraz wiem, że któregoś dnia przejdę przez te drzwi, a sporo rzeczy w życiu robiłem dotąd jak ślepiec, więc niekoniecznie udaje mi się próba życia w tym jasnym pokoju z której będę musiał zdać relacje.

Ale podobno lepiej naprawić coś późno niż wcale

[Nikita]

Kazdy z nas narobil bledow w swoim zyciu...taka jest nasza zyciowa droga...ale nigdy nie jest za pozno aby to zmienic...

[1Prawda1]

Obserwator pisze:
najbardziej dla mnie istotne pytanie czym jest świadomość, oraz to dlaczego odczuwam istnienie samego siebie

A spróbuj sobie wyobrazić teraz, że to że jesteś to oczywistość i uznaj to za odpowiedz.

[Achill]

Obserwator pisze:
najbardziej dla mnie istotne pytanie czym jest świadomość, oraz to dlaczego odczuwam istnienie samego siebie

A spróbuj sobie wyobrazić teraz, że to że jesteś to oczywistość i uznaj to za odpowiedz.

Ależ Prawdo - świadomość nie przeczy przecież faktowi że jesteś(my), Obserwator pyta czy świadomość jest rzeczywiście czyms co powstaje na drodze zrozumienia swojego istnienia czy ejdnak przyjmowania pewnych faktów za dane (jak sugerujesz). rzecz w tym że tym drugim wypadku przeczy to idei samoświadomości.

Świadomość oznacza rozumienie. sam fakt, że wiesz jeszcze o niczym nie świadczy. Mirek często wskazuje na teksty które mówia o "przebudzeniu" ja nazywam to włąsnie uświadamianiem sobie swojej egzystencji. Możesz wierzyć, że jestes cżłowiekiem ... a mozesz nim być w sposob swiadomy. Żeby móc to zrobic trzeba wpierw zrozumieć siebie i swoje miejsce i rolę w świecie.

[1Prawda1]

Mirek często wskazuje na teksty które mówia o "przebudzeniu" ja nazywam to włąsnie uświadamianiem sobie swojej egzystencji

To bardzo ciekawe! . No w moim przypadku poznanie czegoś z prawdy o mojej egzystencji opierało się na tym niesamowitym Erosie, możecie poczytać sobie Platona trochę na ten temat wpisując hasła: tęsknota, eros, chyba że umiecie lepiej wyszukać no albo kupić książkę z filozofią Platona. Człowiek po Erosie doskonale wie po co tu jest. Nie wiem czy o to chodzi w tej świadomości Achillu?

[Achill]

o które ujęcie Erosa Ci chodzi? wybacz trochę mineło od kiedy czytałem Platona po raz ostatni, zgaduje że albo z mowy Arystofanesa albo Sokratesa.

Świadomość oznacza rozumienie faktu swojego istnienia i wynikających z tego konsekwencji. Sama wiedza jest niewystarczająca do nazwania tego w ten sposób, inaczej byle komputer moglibyśmy nazwać świadomym.

[1Prawda1]

o które ujęcie Erosa Ci chodzi?

O to które mówi, że wstępuje wielka moc miłości do drugiego człowieka jako sens życia i o tym, gdzie mowa o uświadomieniu sobie nieśmiertelności. Czy to nie będzie Achillu świadome życie?

[Achill]

Czy to nie będzie Achillu świadome życie?

Przecież posiadanie świadomości a świadome życie to dwie różne rzeczy.