autor: Pablo diaz » 15 gru 2014, 22:43
Jak ktoś nie czytał to dla porównania małe streszczenie o bogactwie w,, Potędze świadomości,, Josepha Murphiego i,, Ewangelii według spirytyzmu,, Allana Kardeca
,,POTĘGA ŚWIADOMOŚCI,, -Joseph Murphy
*PODŚWIADOMOŚĆ KLUCZEM DO BOGACTWA*
Dlaczego zmagasz się z kłopotami finansowymi albo brak ci pieniędzy na spełnienie
jakiegoś życzenia? Ponieważ nie zdołałeś przekonać podświadomości, że zawsze żyjesz w
dostatku. Znasz na pewno ludzi, którzy pracują po kilka godzin w tygodniu, a zarabiają
kolosalne sumy, i to bez zbytniego trudu. Nie sądź, że majątek można zdobyć jedynie w pocie
czoła. Wręcz przeciwnie: najłatwiejsze rozwiązanie jest najlepsze. Rób, co ci każe serce, i rób
to z czystej przyjemności.
*JAK PRZYBRAĆ W UMYŚLE IDEALNY STOSUNEK DO BOGACTWA?*
Być może, czytając te słowa, powiesz: „Ja też chcę bogactwa i sukcesów!” Wystarczy,
żebyś zrobił lub zrobiła rzecz następującą: trzy do czterech razy dziennie powtarzaj sobie przez pięć minut: „Bogactwo - sukces”. Słowa te mają ogromną siłę, uosabiają bowiem
bezgraniczną moc podświadomości. Skup myśli na tej sile w swoim wnętrzu, a w twoim
życiu wkrótce nastąpi upragniona zmiana. Nie mówisz przecież: „Jestem bogaty”,
zatrzymujesz tylko myśli na twórczych mocach duchowych. Dopóki będziesz mówić tylko
„bogactwo”, nie może powstać sprzeczność między rozumem a podświadomością. Poza tym,
uczucie bogactwa będzie cię przenikać tym mocniej i trwalej, im dłużej twoje myśli będzie
zaprzątać wyobrażenie dobrobytu.
*JAK BOGACIĆ SIĘ WE ŚNIE?*
Gdy się już położysz, usypiaj się, powtarzając spokojnie, ale z przejęciem słowo
„bogactwo”. Zasypiaj z tym słowem na ustach, a skutki wkrótce cię zadziwią. Niedługo
bowiem ze wszystkich stron spłynie na ciebie obfitość bogactw.
EWANGELIA WEDŁUG SPIRYTYZMU-Allan Kardec
Gdyby w osiągnięciu zbawienia bogactwa miały być przeszkodą nie do pokonania dla ich posiadaczy, z niektórych słów Jezusa — interpretowanych dosłownie, a nie zgodnie z ich duchem — można by wyciągnąć wniosek że Bóg, rozdzielając je, wkładałby do rąk niektórych ludzi narzędzie prowadzące ich do zguby.
Rozum odrzuca tę ideę. Posiadanie bogactwa jest bez wątpienia dość ryzykowną próbą, bardziej niebezpieczną niż bieda, bowiem niesie ze sobą pokusy, rodzi fascynację. Stymuluje pychę, egoizm i pogoń za zmysłowym życiem; to ono w najsilniejszy sposób wiąże człowieka z ziemią i oddala jego myśli od nieba; wywołuje taki zawrót głowy, że często widzimy jak ten, który z biedaka stał się bogaczem, zapomina o swojej przeszłości, a wobec tych, którzy dzielili z nim ubóstwo, którzy mu pomagali — staje się nieczuły, samolubny i próżny.
Lecz z faktu, że utrudnia ono drogę, nie wynika, iż czyni ją niemożliwą do przebycia i że nie może stać się środkiem do zbawienia, gdy trafia w ręce osoby potrafiącej zeń korzystać — podobnie przecież niektóre trucizny mogą przywrócić zdrowie, gdy zażywa się je z umiarem i w odpowiednim do tego czasie.
Gdy Jezus mówi do młodego człowieka, który zapytał go o sposoby zapewnienia sobie życia wiecznego: „Rozdaj cały swój majątek i chodź za mną”, nie miał na myśli tego, że każdy powinien bezwzględnie pozbyć się wszystkiego, co posiada i że taka jest właśnie cena szczęścia w przyszłości — chciał pokazać jedynie, że przywiązanie do dóbr doczesnych jest przeszkodą w uzyskaniu zbawienia. Młodzieniec ten rzeczywiście uważał, że skoro stosuje się do pewnych przykazań, wolny jest już od innych zobowiązań, a jednak wycofuje się przed pomysłem porzucenia majątku. Jego pragnienie zapewnienia sobie życia wiecznego nie prowadzi go do tak dużego poświęcenia.
Propozycja złożona mu przez Jezusa jest decydującą próbą, która pokazuje, jakie naprawdę kierują nim intencje. Mógł niewątpliwie być doskonałym człowiekiem, postrzeganym przez ludzi za uczciwego, mógł nie czynić nikomu krzywdy, nie złorzeczyć bliźniemu, nie być ani próżnym, ani zarozumiałym, szanować swojego ojca i matkę; ale nie miał w sobie prawdziwego miłosierdzia, gdyż pomimo swoich zalet, nie był skłonny do wyrzeczeń. Oto, co Jezus chciał pokazać. Zastosowanie znalazła tu zasada: Bez miłosierdzia nie ma zbawienia.
Skutkiem tych słów, gdybyśmy wzięli je całkowicie dosłownie, byłby zakaz posiadania majątku, który miałby szkodzić przyszłemu szczęściu i być źródłem licznych ziemskich cierpień. Co za tym idzie obowiązywałby też zakaz pracy, która przecież prowadzi do zdobycia pieniędzy.
Te absurdalne konsekwencje sprowadziłyby człowieka z powrotem do prymitywnego życia, a przez to byłyby sprzeczne z prawem postępu —prawem Boga.
Jeśli bogactwo jest źródłem wielu cierpień, jeśli wywołuje tyle złych namiętności, jeśli przez nie dochodzi nawet do przestępstw, należy zająć się nie nim samym, ale człowiekiem, który go nadużywa — przecież to on czyni niewłaściwy użytek ze wszystkich darów, które otrzymał od Boga. Poprzez swoje nadużycia szkodzi sobie tym, co mogłoby być dlań użyteczne. Wynika to jednak z niższości ziemskiego świata. Jeśli z bogactwa miałoby się rodzić jedynie zło, Bóg nie pozwoliłby, by istniało na ziemi.
To do człowieka należy sprawienie, by wynikało z niego dobro. Nawet jeśli ono nie wpływa bezpośrednio na postęp moralny, nikt nie wątpi, że stanowi potężne narzędzie rozwoju intelektualnego.
Misją człowieka jest bowiem praca nad polepszaniem materialnych uwarunkowań naszego globu. Ma go uprawiać, uzdatniać, zarządzać nim tak, by móc przyjąć na nim ludność zdolną pomieścić się na jego powierzchni. Aby wyżywić tę wciąż rosnącą populację, należy zwiększyć produkcję. Jeśli produkcja jednego regionu jest niewystarczająca, należy rozpocząć ją w innym miejscu. Z tego właśnie powodu dobre stosunki między poszczególnymi ludami stają się niezbędne. Aby uczynić je jeszcze lepszymi, należy zniszczyć materialne przeszkody, które dzielą ludzi, trzeba usprawnić komunikację. By dokonać dzieł, na które poświęcił całe stulecia, człowiek musiał sięgnąć po materiały do głębin ziemi; poszukiwał w nauce sposobów, by wykonać swoją pracę szybciej i pewniej.
Potrzebuje on jednak środków do realizacji swoich celów — bogactwo zrodziło się więc z potrzeby, podobnie jak zrodziła się z niej nauka.
Działania, które wymagane są do realizacji tych dzieł, zwiększają i rozwijają jego inteligencję. Na początku jest ona skupiona na tym, by zaspokoić jego potrzeby materialne, ale pomoże mu w przyszłości zrozumieć wielkie prawdy moralne. Jako że pieniądze są najważniejszym środkiem do realizacji planów, nie byłoby bez nich ani wielkich dzieł, ani aktywnych działań, ani bodźców i badań naukowych; słusznie więc uznaje się je za narzędzie do osiągania postępu.
Według mnie Pan Joseph ze snem o bogactwach troszkę fantazjował, a tak poza tym książka dość ciekawa.
Sercem Ewangelii jest miłość,a duchem spirytyzmu miłosierdzie.
Może też fakt, że książka jest powieleniem tego o czym już słyszałem też ma wpływ na mój brak zainteresowania tą publikacją
