Kościół spirytystyczny

[andy]

Kiedys ,gdzieś w necie czytałem o tego typu denominacjach
Zastanawiam się ,czy zetkneliście sie kiedys z filozofia tego typu zgromadzen?
Jak wygladaja ich obrzedy,jaka jest ich nauka? itp

[knyp]

"Spirytyzmu raczej nie można nazwać religią, ponieważ nie ma określonych form ani miejsc kultu, nie posiada kleru, nie wymaga dla siebie wyłączności, nie nawraca innych, nie głosi że posiada "prawdę absolutną", nie wymaga stałego członkostwa ani regularnego uczestnictwa w spotkaniach. Spirytyzm podkreśla wagę indywidualnego zdobywania wiedzy i rozwijania umiejętności bez żadnych ograniczeń natury religijnej.

Spirytyzm zorganizowany jest na wzór partii politycznej: członkostwo jest otwarte dla wszystkich.

Sale zebrań spirytystów nie mają wyraźnych zewnętrznych oznakowań, wnętrza nie ozdabiają żadne charakterystyczne symbole czy napisy. Nie ma określonych rytuałów, ceremonii przyjęcia, kapłanów itp. Spirytyści nie używają żadnych "przedmiotów magicznych" takich jak talizmany, kryształowe kule lub piramidy, karty do wróżenia itp. Jedyną formą kultu jest indywidualna i emocjonalna modlitwa do Boga z prośbą o wsparcie, bez żadnych określonych reguł."

Wiem, ze wklejone i napisane zbyt sztywnie ale jak dla mnie bardzo odpowiednio może się mylę (?). Także nie wiem skąd ten pomysł o kościele spirytystycznym... jeśli w takim znaczeniu jak wyżej to chyba w porządku jak inne bo tam pisałeś o obrzędach to nie wiem... ja się nigdy nie spotkałem z takim czymś i chyba już wiesz dlaczego ;P

[andy]

"Spirytyzmu raczej nie można nazwać religią, ponieważ nie ma określonych form ani miejsc kultu, nie posiada kleru, nie wymaga dla siebie wyłączności, nie nawraca innych, nie głosi że posiada "prawdę absolutną", nie wymaga stałego członkostwa ani regularnego uczestnictwa w spotkaniach. Spirytyzm podkreśla wagę indywidualnego zdobywania wiedzy i rozwijania umiejętności bez żadnych ograniczeń natury religijnej.

Spirytyzm zorganizowany jest na wzór partii politycznej: członkostwo jest otwarte dla wszystkich.

Sale zebrań spirytystów nie mają wyraźnych zewnętrznych oznakowań, wnętrza nie ozdabiają żadne charakterystyczne symbole czy napisy. Nie ma określonych rytuałów, ceremonii przyjęcia, kapłanów itp. Spirytyści nie używają żadnych "przedmiotów magicznych" takich jak talizmany, kryształowe kule lub piramidy, karty do wróżenia itp. Jedyną formą kultu jest indywidualna i emocjonalna modlitwa do Boga z prośbą o wsparcie, bez żadnych określonych reguł."

Wiem, ze wklejone i napisane zbyt sztywnie ale jak dla mnie bardzo odpowiednio może się mylę (?). Także nie wiem skąd ten pomysł o kościele spirytystycznym... jeśli w takim znaczeniu jak wyżej to chyba w porządku jak inne bo tam pisałeś o obrzędach to nie wiem... ja się nigdy nie spotkałem z takim czymś i chyba już wiesz dlaczego ;P

Cóz dla mnie spirytyzm tez jest raczej pewna filozofia ,jednak wiem ,ze takie organizacje istnieja i dlatego pytam a tu króyka wzmianka o takowym

Historia
Działalność sióstr Fox, które rzekomo nawiązały bezpośredni kontakt z duchem zamordowanego domokrążcy, przyczyniła się do gwałtownego rozwoju praktyki i doktryny spirytualizmu. Nawet późniejsze przyznanie się sióstr Fox do oszustwa nie zahamowało rozwoju nowego ruchu, który w latach 1860. był już obecny w większości krajów świata. Stworzenie przez Allana Kardeca w 1857 spirytyzmu spowodowało wyparcie spirytualizmu z krajów romańskich.

W Wielkiej Brytanii w 1853 David Richmond w Keighley (Yorkshire) założył pierwszy Kościół Spirytualistyczny, a w 1855 powstała pierwsza gazeta tego ruchu: The Yorkshire Spiritual Telegraph; w latach 1870. kościoły tego wyznania powstały we wszystkich większych miastach Wielkiej Brytanii i jej kolonii oraz w USA. Na przełomie XIX i XX wieku spirytualiści zaliczali się do najbardziej radykalnych reformatorów społecznych: głosili równouprawnienie płci, prawo głosu dla kobiet i abolicję.

Praktyki spirytualizmu religijnego (np. seanse kontaktów z duchami) stały się w epoce wiktoriańskiej popularne we wszystkich warstwach społecznych, przypuszczalnie nawet w angielskiej rodzinie królewskiej.

W 1924 istniało 309 lokalnych Kościołów Spirytualistycznych oraz wiele innych podobnych doktrynalnie. W okresie międzywojennym zaczął działać (istniejący do dziś) College of Psychic Studies w Stansted (rodzaj wyższej uczelni spirytualizmu).

W 1957 brytyjski Kościół podzielił się na 2 odłamy: Spiritualist's National Union, utworzony pod wpływem Arthura Finlaya, który podkreślał odrębność spirytualizmu oraz tzw. "Spirytualizm Chrześcijański", który uznawał się za wyznanie chrześcijańskie.

Obecnie Kościoły Spirytualistyczne obu odłamów istnieją głównie w USA, Wielkiej Brytanii, Australii, Nowej Zelandii, Kanadzie i RPA. Większe grupy wyznawców istnieją w takich krajach jak Japonia, Korea Południowa, Niemcy, Włochy, Węgry, Hiszpania i Belgia.


[edytuj] Formy kultu
Nabożeństwa prowadzone są z reguły przez medium. Zaczynają się modlitwą, hymnami i kazaniem, a kończą seansem kontaktu z duchami zmarłych. Duchy identyfikowane są za pomocą szczegółowych informacji z ich "ziemskiego życia". W spirytualizmie słowo "duch" oznacza nie jednego, ale wszystkie istniejące byty duchowe. Częstą praktyką są seanse uzdrawiania wiernych przez medium za pomocą "duchowej energii" a także medytacje. Wierni mogą być jednocześnie wyznawcami innych religii i modlić się do swoich bogów, Boga lub świętych; mogą być również agnostykami a nawet ateistami.

[andy]

A oto doktryna:

[edytuj] Doktryna
Duchy zmarłych są pośrednikami między Bogiem a żyjącymi ludźmi.
Duch człowieka doskonali się nie tylko za życia, lecz także po śmierci.
Zmarli służą żyjącym cennymi radami i pomocą, przekazują im "prawdziwą naukę" o świecie materialnym i duchowym.
Po śmierci duch udaje się do jednej z 7 sfer, w zależności od życia jakie prowadził.
Spirytualizm nie narzuca dogmatów wiary: tolerowane są np. elementy szamanizmu indiańskiego, buddyzmu i hinduizmu. Nawet wiara w Boga nie jest wymagana.
Podkreśla konieczność zachowania ostrożności wobec przesłania od duchów, ponieważ wiele z tzw. "duchów niższych" celowo wprowadza w błąd. Z tego powodu spirytualiści zachowują wierność podstawowym wartościom i tradycjom chrześcijańskim.
Odrzucana jest jednak wiara w ostateczne piekło i niebo; Biblia nie jest uznana za autorytet.
Większość spirytualistów neguje reinkarnację i podkreśla, że przekazy duchów nie wspominają o niej i opowiadają tylko o jednym życiu każdego człowieka.

[knyp]

Widzisz... jedno źródło mówi tak drugie inaczej np w książce "gdy duchy przychodzą" opisano KArdeca jako kapłana spirytyzmu tworzącego nową religię a On sam w rozmowach z ksieżami i na wstępach swoich książek pisze iż nie jest nikim innym niż każdy spirytysta i nikogo do niczego nie stara się przekonywać na siłę. Ja w spirytyzm wniknąłem przez rozmowę z ludźmi którzy już wiele lat zgłębiają jego filozofie i jakoś nie słyszałem o takowych kościołach tylko spotkaniach które są opisane w innych tematach. Narazie jestem indywidualistą więc musisz poczekać na odpowiedź Konrada, On na pewno obcował na różnych spotkaniach i na pewno odpowie ci w satysfakcjonujący sposób.
A jeżeli ktoś piszę:"Większość spirytualistów neguje reinkarnację i podkreśla, że przekazy duchów nie wspominają o niej i opowiadają tylko o jednym życiu każdego człowieka." to chyba nie przestudiował ani jednej książki znanych spirytystów, a jeśli chcesz mogę wysłać Ci "Księgę duchów" i może wtedy odnajdziesz odpowiedzi na wiele pytań.

[Maire]

Zatem i ja pozwolę sobie wtrącić swoje trzy grosze

Najpierw poruszę kwestię kościołów spirytystycznych. Spirytyzmem interesuję się jakieś hm.. 5 lat, ale nigdy nie słyszałam o istnieniu takiej instytucji. Możliwe, że zwyczajnie odrzucałam literaturę traktującą o spirytyzmie jako kościele. Osobiście największym autorytetem dla mnie są książki Kardeca ( z szczególnym uwzględnieniem "Poradnika (...)"), ale i własne doświadczenie. Spirytyzm na dobrą sprawę występuje w każdej religii, ale nie w przypadku filozofii, która posiada jakieś kształty, ale w przypadku samego pojmowania i istnienia ducha.

Spirytyzm jest nauką (tak najlepiej to określić) i poniekąd posiada dwa wymiary. Mamy spirytystów, którzy przyjmują filozofię i poszukiwaczy, którzy chcą rozwiązać zagadkę duszy czy też istnienia duchów. Tutaj znajduje się sfera doświadczalna.

Dziwi mnie też, że owe 'nabożeństwa' są prowadzone przez media, bo to by wychodziło na to, że każdy, kto ma jakiekolwiek zdolności medialne mógłby je poprowadzić a przecież w religiach kapłaństwo to poważne i odpowiedzialne stanowisko.

Możliwe, że przekład dotyczący rzekomego kościoła spirytystycznego jest po prostu błędnym tłumaczeniem. Często jest tak, że osoby nie mające zielonego pojęcia o danej dziedzinie, tłumaczą książki i nieświadomie popełniają dosyć znaczące błędy w luźnej interpretacji.

[andy]

a jeśli chcesz mogę wysłać Ci "Księgę duchów" i może wtedy odnajdziesz odpowiedzi na wiele pytań.[/quote]


Dziekuje wam wszystkim za odpowiedzi
Ja broń Boze nie chce tutaj nikogo przekonywac do kościła spirytualistycznego,poniewaz sam nie mam pojecia ,cóz to za twór
Sadziłem ,ze cokolwiek wiecie o tego typu grupach i tyle
Co do ksiazki Ksiega duchów,a i owszem czytałem jest takowa w naszej miejskiej bibliotece,jest takze ksiega mediów, która powiem szczerze przejzałem

[konrad]

Andy, nie przejmuj się. Kto pyta, nie błądzi. Dobrze się stało, że na początku naszych dyskusji, uda się wyjaśnić wszystkie wątpliwości.

Rację mają moi przedmówcy pisząc, że Spirytyzm, o którym piszemy jest daleki od bycia Kościołem Spirystycznym, czy Spirytualistycznym. Przede wszystkim Spirytyzm został zdefiniowany przez Allana Kardeca jako nauka, która ma konsekwencje filozoficzne i religijne, dotyczy bowiem życia po śmierci, praw, które do tej pory były rozpatrywane jedynie z punktu widzenia dogmatów.

Owszem, tak samo jak Duchy mogą uczyć różnych rzeczy, tak samo i ludzie wybierają taką drogę, która im bardziej odpowiada. Osoby, które czują wewnętrzną potrzebę uczestniczenia w zorganizowanym kulcie, czy obrzędach, mogą więc zdecydować się na taką drogę. W moim przypadku sądzę, że ścieżka doskonalenia się przez zdobywanie wiedzy i wymianę doświadczeń z innymi ludźmi, da mi więcej dobrego, aniżeli uczestniczenie w mszach, czy innych obrzędach. Spirytyści podążający droga wyznaczoną przez Kardeca i kontynuowaną przez Międzynarodową Radę Spirytystyczną, skupiają się więc bardziej na tym, by zdobywać wiedzę przezkazywaną przez Duchy Wyższe i stosować ją w praktyce. Same Duchy informują nas przecież, że najważniejsza jest treść, a nie forma. Z drugiej też strony, warto przytoczyć tu słowa medium Chico Xaviera, który powiedział mniej więcej, co następuje: "Gdyby Allan Kardec napisał 'Bez Spirytyzmu nie ma zbawienia', wybrałbym inną drogę. Na szczęście napisał 'Bez miłosierdzia nie ma zbawienia'". To właśnie miłość jest tym, co sprawia że wciąż się doskonalimy, a nie przynależność do tego, czy innego kościoła. A tym, którzy chcieliby stać się Spirytystam i wciąż uczestniczyć w obrzędach religii, w której się wychowali, chciałbym powiedzieć, żeby się nie przejmowali. Spirytyści nie mają zakazu uczestniczenia w rytuałach, czy mszach różnych religii. Wręcz przeciwnie, myślę, że takie doświadczenie bardzo nas wzbogaca i z pewnością sprawi, że lepiej będziemy rozumieć potrzeby i mentalność drugiego człowieka.
Pozdrawiam,

[lilo]

JESTEM OBURZONA TYM TEMATEM, TZN, ŻE OSOBY NA TYM FORUM PYTAJĄ CZY SPIRYTYZM TO JAKIŚ NOWY KOŚCIÓŁ. NIE!!!! SPIRYTYZM TO DROGA DO POZNANIA WIARY DANEJ NAM 2000 LAT TEMU I WCZEŚNIEJ. OSOBIŚCIE UWAŻAM, ŻE WIARA KATOLICKA POKRYWA SIĘ Z NAUKĄ JAKĄ JEST SPIRYTYZM, PRZYJĘCIE REINKARNACJI PRZEZ KOŚCIÓŁ KATOLICKI (TAK JAK UZNANO TEORIĘ EWOLUCJI) NIEWĄTPLIWIE NASTĄPI I JEST KWESTIĄ CZASU. SPIRYTYZM JEST JESDYNIE NAUKĄ, FORMĄ POZNANIAA OSOBY KTÓRE TWORZĄ TAKIE TEMATY FORUM NARAŻAJĄ TĄ NAUKĘ NA OSKARŻENIA O SEKCIARSTWO

[konrad]

Uwzględniając małą wiedzę ludzi na temat Spirytyzmu, myślę, że ten temat wcale nie jest tak szkokujący, jak mogłoby się na pierwszy rzut oka wydawać.

Myślę, że forum jest właśnie dobrym miejscem na to, by wyjaśnić wszelkie wątpliwości, które chodzą ludziom po głowach. Wielu osobom Spirytyzm może kojarzyć się z kościołem, ruchem filozoficznym, zabawą w wywoływanie duchów, czy czymkolwiek innym. Po prostu w Polsce zbyt wiele jest stereotypów, z którymi musimy walczyć pokazując prawdziwe oblicze Spirytyzmu. Jest niewątpliwie jeszcze wiele do zrobienia w tym temacie, ale czuję, że idziemy w dobrą stronę.