Pytanie kierowane do użytkowników forum.

[atalia]

Dodam jeszcze, że z powodu irracjonalizmów i innych rzeczy, o których nie chcę tu juz wspominać moja wiara w spirytyzm, a ściślej mówiąc w mediumizm została bardzo powaznie podkopana.

[Pablo diaz]

Pozwólcie,że zrobię małe kopiuj, wklej;

Człowiek poza pięcioma zmysłami fizycznymi posiada jeszcze pięć zmysłów
astralnych, stanowiących jak gdyby pozytyw zmysłów fizycznych. Ponadto człowiek posiada jeszcze
specjalny szósty zmysł fizyczny i jemu odpowiadający zmysł astralny. Ten specjalny zmysł szósty,
który nazwiemy zmysłem telepatycznym, posiada odrębny narząd fizyczny, za pomocą którego
odbiera wrażenia. Za narząd ten służy małe ciałko, znajdujące się w pobliżu centrum czaszki, formy
stożkowatej i koloru czerwonawo-szarego. W terminologii naukowej zwie się on „odrostem
szyszynkowym" lub „gruczołem szyszynkowym". Charakteryzuje on się też tym, że zawiera niewielkie
nagromadzenie cząstek wapiennych, zwanych niekiedy „piaskiem mózgowym".
Wiadomo że każda myśl ma pewne typowe cechy nadawcze. Rozróżniamy dwa typy myśli.
Pierwszy typ to myśli osobiste (abstrakcyjne lub przedmiotowe), drugi typ to myśli skojarzone z pewną
osobą lub zbiorowiskiem ludzi (również przedmiotowe lub abstrakcyjne).
Typ pierwszy składa się z myśli o kształcie wirowych prądów magnetycznych, w pewnym stopniu
trój wymiarowych, i przez to jest bardziej zmaterializowany. Myśli te pozostająw bliskości miejsca
swojego powstania, jak gdyby były przeznaczone tylko dla siebie. Drugi typ składa sięz myśli
świadomych (jak również nieświadomych), skierowanych do ściśle określonych odbiorców
telepatycznych (osób wchodzących w grę) – niezależnie od ich miejsca pobytu. Obydwa typy mogą
być przejęte przez odbiorców, z tą różnicą, że pierwszy typ zmierza do organu odbiorczego
automatycznie, drugi natomiast trafi do odbiorcy, gdy w nim napotka pokrewny typ. Dla myśli
telepatycznej nie kierunek stanowi drogę, ale postać lub achy wyobrażonej osoby. Fala myślowa dąży
do celu zawsze w linii prostej i nie istnieje nic materialnego, w by jej mogło stać na przeszkodzie-z
wyjątkiem silnych i celowych skupień myślowych osób trzecich, które by świadomie spowodowały
odchylenie wysyłanych fal.
Biorąc pod uwagę, że człowiek poza zmysłami fizycznymi posiada jeszcze uzupełniające je zmysły
astralne (działające w szerszym zakresie i zasięgu), muszą istniećdwa rodzaje telepatii, jedna
związana ze zmysłami fizycznymi, druga związana ze zmysłami astralnymi. Rozróżnienie tych dwu
rodzajów telepatii jest trudne, szczególnie dla początkującego, i dlatego łatwo jest popełnić błąd,
mieszając wrażenia odebrane przez zmysł telepatyczny z wrażeniami pochodzącymi od zmysłów
astralnych. A jednak granice takie istnieją. Na przykład odtwarzanie myśli z czasu przeszłego leży
tylko w granicach telepatii astralnej.
Fale myślowe mogą przekazywać myśli w postaci obrazowej, przedmiotowej, w postaci dźwięku,
głosu i uczucia. Najłatwiejszą formę komunikacji stanowią przekazy obrazowe i przedmiotowe.
Adresatem jest myślowo wyobrażona postać osoby odbierającej, która w wyobraźni powinna być„jak
żywa". Im bardziej „żywy" jest obraz przekazu, tym lepszy jest przekaz i tym większa pewność
dobrego odbioru. Dla zwiększenia efektu odbioru nie należy usiłować wzmacniać przekazu własnych
myśli przez dodatkowe wyładowania prądów magnetycznych, bo to zamiast wzmacniać myśl – osłabia
ją na skutek niepotrzebnej utraty energii. Nie należy więc przy przekazie na przykład zaciskać
szczęk, pięści itp., gdyż to również powoduje utratę energii i to na nieproduktywną pracę, przy czym
cierpi celowość. Każda myśl zużywa tylko tyle energii, ile jej potrzeba.
Jedynym sposobem wysyłania myśli silnych jest dążność do nadania przekazowi jak najwięcej
obrazowości, przedmiotowości i dźwięczności, bo wtedy cała energia skupia sięna „żywości" obrazu.
Taki przekaz możemy też nazwać„myśl-formą".
Szersze zagadnienie stanowi telepatia astralna. Sfera astralna, powiązana z czasem, ruchem i
przestrzenią, daje ogromne możliwości w kontaktowaniu się nie tylko w czasie teraźniejszym, ale i
przeszłym, a nawet przyszłym. Każda nasza czynność, a nawet myśl, jest odnotowana na
przedmiotach i ma swoje odbicie jak na kliszy fotograficznej lub w zwierciadle. ile sprawa tak się
przedstawia, a nie inaczej, mamy dowody w tym, że pewne osoby obdarzone zdolnościami
psychicznymi mogą(łatwiej) nawiązać kontakt z czasem przeszłym po zetknięciu się z niektórymi
przedmiotami, należącymi do osób, z którymi chcą się kontaktować. Czynności i zdarzenia znajdują
również swoje odbicia w pramaterii płaszczyzny astralnej i dlatego zrozumiałym jest, że nawet po
zniszczeniu przedmiotów materialnych obrazy i myśli minione mogą być również rekonstruowane w tej
płaszczyźnie. „Nic na świecie nie ginie". Zjawiska nie istniejące już w świecie fizycznym, zostały
uprzednio odnotowane i istnieją dalej w innej płaszczyźnie.
Jak już powiedzieliśmy, zmysł telepatyczny mieści się w mózgu i ma swój własny organ, zwany
szyszynką(corpus pineale).
Proporcja szyszynki do pozostałej części mózgu charakteryzuje zdolności telepatyczne-odbiorcze.
Uzdolnione dzieci mają ten organ bardziej rozwinięty niż ludzie dorośli szczególnie w okresie przed
rozwojem mowy (dar przyrody), a z dorosłych większą zdolność telepatyczną mają przeważnie
kobiety.
To, że organ telepatyczny mieści się pod czaszką, nie stanowi dla prądów magnetycznych żadnej
przeszkody, gdyż przenikają one przez każdą materię.
Powiedzieliśmy również, że nadawanie myśli telepatycznych jak równieżich odbiór uzależnione są
od obrazowości i żywości przekazu, tzn. od sposobu „adresowania". Telepatię ułatwia również rodzaj
kontaktu. Pod kontaktem rozumiemy tu nić sympatii, łączącą dwie osoby, a w jeszcze większym
stopniu nić łączności duchowej, jaka na` przykład powstaje pomiędzy hipnotyzerem a jego medium we
wzajemnym oddziaływaniu.
Ogólnie znanym zjawiskiem jest to, że ludzie sympatyzujący ze sobą odczuwają wzajemny
„pociąg" magnetyczny, ułatwiający porozumienie; i odwrotnie, ludzie antypatyczni mająw sobie coś
odpychającego i porozumienie z nimi wymaga nieraz dużych wysiłków. Ciekawe są również
spostrzeżenia hipnotyzerów, którzy stwierdzili, że ich kontakt z medium również czasami napotyka
opory. Dzieje się to wtedy, gdy medium jest zbyt często „usypiane" lub gdy otrzyma nakazy sprzeczne
z jego wolą. Powstaje wtedy u medium podświadoma silna reakcja sprzeciwu. Utrudnia to pracę
hipnotyzerowi, a u medium wywołuje przygnębienie i nieraz ból głowy.
Kulturalny hipnotyzer obchodzi się więc z medium zawsze łagodnie i nie daje mu poleceń
wywołujących jego wewnętrzny sprzeciw. Gdy wyczuwa u medium powstanie takiego sprzeciwu,
powinien natychmiast przerwać doświadczenie, czym ułatwia sobie dalsze kontakty i zyskuje
wdzięczność medium.

[cthulhu87]

Interesujący tekst, dzięki

[juniperus]

Im bardziej „żywy" jest obraz przekazu, tym lepszy jest przekaz i tym większa pewność
dobrego odbioru. Dla zwiększenia efektu odbioru nie należy usiłować wzmacniać przekazu własnych
myśli przez dodatkowe wyładowania prądów magnetycznych, bo to zamiast wzmacniać myśl – osłabia
ją na skutek niepotrzebnej utraty energii. Nie należy więc przy przekazie na przykład zaciskać
szczęk, pięści itp., gdyż to również powoduje utratę energii i to na nieproduktywną pracę, przy czym
cierpi celowość.

W pełni to potwierdzam. Przy odbiorze przekazu, każda próba samodzielnego myślenia, koncentracji zaburza taki przekaz. Im bardziej człowiek oddzieli się od ciała, czucia poprzez zmysły cielesne, tym lepiej jest w stanie czerpać wiedzę i informacje opierające się na doznaniach astralnych. Ja nazywam je duchowymi. Jeśli zatem przy połączeniu duchowym uruchamiamy koncentrację umysłową, zakłócamy swobodny przepływ z tzw. astrala. Po przeczytaniu wpisu Pabla wiem, dlaczego tak się dzieje, ponieważ zauważyłam to wielokrotnie, jednak aż do tej pory nie znałam teoretycznej przyczyny takiego stanu rzeczy.

[danvue]

Bardzo ciekawy tekst i spostrzeżenia. Pablo możesz powiedzieć skąd jest ten tekst?

[Pablo diaz]

,,Okultyzm ukryta strona życia,, Edwarda Klempa jest to dość ciekawa książka o przeważającym wątku ezoterycznym,choć i jest rozdział na temat spirytyzmu. Poleciłbym również,a nawet wskazał(osobom szukającym impulsu,inspiracji rozwoju duchowego) zapoznać się z bardzo ciekawymi i podobnymi do uprzedniej książki pozycję ,,Dusza Materii,, Marlene Nobre oraz,,Leczenie i samouzdrawianie,,Andrei Moreira są to dziełka typowo spirytystyczne.