Spirytyzm mnie ocalił

[Darel]

Atalio, na prawdę piękne świadectwo. Właśnie po takich tekstach jak ten Twój czuję, że spirytyzm to chyba to czego szukałem.

[danvue]

Apropo tego, od razu mi się na myśl naszedł fragment Ew. św Mateusza 7,16:

Poznacie ich po ich owocach. Czy zbiera się winogrona z ciernia, albo z ostu figi?
17 Tak każde dobre drzewo wydaje dobre owoce, a złe drzewo wydaje złe owoce.
18 Nie może dobre drzewo wydać złych owoców ani złe drzewo wydać dobrych owoców.
19 Każde drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, będzie wycięte i w ogień wrzucone.
20 A więc: poznacie ich po ich owocach.

Kiedy widzę, jak dobre owoce daje spirytyzm, nie mam wątpliwości.

[Nikita]

czy sa zle drzewa? nawet oset posiada wspaniale nasiona, ktore oczyszczaja watrobe....?

[danvue]

To tylko porównanie ;p

[gaba75]

Atalio,

piszesz,jak dobrze rozumiem że chciałabyś wiedzieć co u twojego syna, czy jest mu dobrze itp. Odpowiem, bo w kontakcie z tobą, nie czytając twoich postów wcześniej, przyrzekam!!!! napisałam Ci że straciłaś coś lub kogoś ważnego i dlatego mnie atakujesz. Moje przeczucie mnie nie myliło. Myślę, że Twój syn poprzez mnie chce Ci uświadomić pewną rzecz. Przepraszam, jeśli będę niedelikatna, ale moja babcia która była prawdopodobnie medium, była bardzo otwarta i szczerze i prosto z mostu mówiła co mysli. Ja rozwijam obecnie nas obie, ale jeszcze jest mi ciężko, więc wybacz jeśli będę niedelikatna wobec Ciebie, bo ja rozumiem Twój atak na mnie, w moim temacie.

Z tego co wyczuwam, Twój syn ma Ci za złe, że poświęcałaś się dla niego, a swoje uczucia, potrzeby i pragnienia oddalałaś na plan ostatni właściwie. Niewiem za bardzo czym teraz się zajmujesz, ale wyczuwam coś od medycyny. Oczywiście z przeczuć tylko wynika mi, że Twój syn chciałby abyś wyszła do ludzi i zadbała o swoje potrzeby. Żebyś pomyslała o poszukiwaniu miłości u męzczyzny. Teraz pytanie ode mnie, jesteś samotna? bo wyczuwam jakiegoś mężczyznę, ale jest oddalony od ciebie uczuciowo?

[atalia]

Przykro mi, ale co do mnie, mylisz się całkowicie i stuprocentowo.
Ci, którzy mnie tu znają, mogą to potwierdzić.
I proszę, nie pisz więcej o moich domniemanych "atakach" na Ciebie - chciałam tylko pomóc, ale tak naprawdę Ty chyba nie potrzebujesz żadnej pomocy i doradztwa. Nie mówię tu , rzecz jasna, o doradztwie prawnym.

[czarnyMag]

Przez wiele,wiele lat byłam agnostyczką.Nie myślałam prawie nigdy o sprawach duchowych,ca,lkowicie zaabsorbowana sprawami tego świata.Przełom duchowy
nastąpił u mnie w sierpniu ubiegłego roku.
W tym czasie doznałam wielkiej osobistej tragedii.Mój 29-letni syn po ciężkich
cierpieniach zmarł na raka kości.Runął mi świat. Nie widziałam już przed sobą
przyszłości,jedynie ciemną otchłan cierpienia.Rozważałam dobrowolne odejście
z tego świata.Szczęśliwie udało mi się zdobyć ksiązke Kardeca 'Niebo i piekło według spirytyzmu'.Lektura tej książki otworzyła przede mną swiaty o których nie miałam pojęcia.
Tak więc mogę powiedzieć, że ustrzegło mnie to przed popełnieniem samobójstwa.

Dziś czuję się nieco lepiej,ponieważ zrozumiałam prawa rządzące Swiatem Duchowym
i wiem , że tak musiało sie stac.Chciałabym jedynie uzyskać jakieś potwierdzenie od
mojego syna ,że on TAM jest i czeka na mnie.Ostatnio nawet sie nie śni.
Znoszę moją żałobę z wieksza pokorą i pogodzeniem się z nieobecnością najdrozszej
osoby,choc tesknota czasem wydaje się nie do zniesienia.
Serdecznie wszyskich pozdrawiam.
Atalia

Jest jeszcze taka książka o podobnej tematyce: "Powiedzcie im że śmierć nie istnieje" napisana przez księdza watykanistę - wystarczy nie czytać komentarzy księdza a skupić się na info od medium (matki) i odpowiedziach jej syna (ducha)

[juniperus]

Jest jeszcze taka książka o podobnej tematyce: "Powiedzcie im że śmierć nie istnieje" napisana przez księdza watykanistę - wystarczy nie czytać komentarzy księdza a skupić się na info od medium (matki) i odpowiedziach jej syna (ducha)

Nie czytałam jej osobiście, jednak z recenzji znajomych, którzy ją poznali wynika, że jest dość ciekawa.

[Hansel]

Przez wiele,wiele lat byłam agnostyczką.Nie myślałam prawie nigdy o sprawach duchowych,ca,lkowicie zaabsorbowana sprawami tego świata.Przełom duchowy
nastąpił u mnie w sierpniu ubiegłego roku.
W tym czasie doznałam wielkiej osobistej tragedii.Mój 29-letni syn po ciężkich
cierpieniach zmarł na raka kości.Runął mi świat. Nie widziałam już przed sobą
przyszłości,jedynie ciemną otchłan cierpienia.Rozważałam dobrowolne odejście
z tego świata.Szczęśliwie udało mi się zdobyć ksiązke Kardeca 'Niebo i piekło według spirytyzmu'.Lektura tej książki otworzyła przede mną swiaty o których nie miałam pojęcia.
Tak więc mogę powiedzieć, że ustrzegło mnie to przed popełnieniem samobójstwa.

Dziś czuję się nieco lepiej,ponieważ zrozumiałam prawa rządzące Swiatem Duchowym
i wiem , że tak musiało sie stac.Chciałabym jedynie uzyskać jakieś potwierdzenie od
mojego syna ,że on TAM jest i czeka na mnie.Ostatnio nawet sie nie śni.
Znoszę moją żałobę z wieksza pokorą i pogodzeniem się z nieobecnością najdrozszej
osoby,choc tesknota czasem wydaje się nie do zniesienia.
Serdecznie wszyskich pozdrawiam.
Atalia

Dla mnie takie właśnie świadectwa są ostatecznym argumentum za tym że Spirytyzm nie mógł powstać z inspiracj Szatana tylko że jest zapowiedziany przez Jezusa duchem pocieszenia dla ludzkości.

[juniperus]

No właśnie. Wiecie, ostatnio zauważyłam dość specyficzną rzecz. Mianowicie, osoby, które nigdy nie miały w dłoni żadnej książki spirytystycznej, kierujące się ogólną opinią niektórych przedstawicieli innych religii, traktują spirytyzm właśnie jak odłam satanizmu, coś strasznego, przed czym trzeba uciekać. W momencie, gdy przeczytają choćby jedną książkę spirytystyczną (a szczególnie EwS) oczy robią im się wielkie i twierdzą ze zdziwieniem, że ma tu mowy o żadnym szatanie, a wszystko w głowach nagle tak im się układa, że chodzą i powtarzają przeczytane teksty
Dobrze jest napisane w Ewangelii wg. spir. że prawda zawsze broni się sama.