Skoro już poruszony został temat teologii prawosławnej, myślę, że warto przytoczyć inną ciekawostkę. W przeciwnieństwie do wyznania katolickiego, które generalnie odrzuca możliwość kontaktu dusz zmarłych ze światem żywych, gdyż wychodzi z założenia, że po prostu zaraz po śmierci dusza trafia do Nieba, Czyśćca, bądź Piekła. Nie ma więc możliwości, by dany duch gdzieś błądził i by w ten sposób miał szansę nawiązywania kontaktów ze światem żywych. Rozmowy z duchami rejestrowane w czasie seansów spirytystycznych najczęściej były tłumaczone interwencjami demonów, czy Szatana, który jak wiemy, może mówić pięknymi słowami, by wywieźć nas w pole...
W wyznaniu prawosławnym natomiast zakłada sie, że dusza po śmierci przebywa kilka, czy kilkanaście dni na Ziemi w oczekiwaniu na Sąd Boży. Dopiero po osądzie najwyższego trafia już na stałe np. do Nieba. Jest to rozwiązanie, które zakłada już teoretyczną możliwość nawiązania kontaktu z takim duchem. I co ciekawe podobne wierzenia znane są też w opowieściach ludowych, które napotkałem na terenie Polski. Mówi się, że dusza po śmierci przez jakiś czas przebywa wśród żywych. Dokładnie tak, jak głosi Kościół Prawosławny...
Gdy poznamy nieco lepiej Spirytyzm, okaże się, że tego typu przekonanie jest dość uzasadnione. Duch po opuszczeniu ciała często nie do końca zdaje sobie sprawę z tego, że już nie jest z nim połączony i wielokrotnie ma wrażenie, że wciąż żyje. Innymi słowy porusza się wciąż w tych samych miejscach i zdaje sobie sprawę z nowej sytuacji dopiero, gdy zauważa, że nie jest w stanie porozumiewać się z innymi ludźmi... Temat ten zresztą pojawia się w niektórych filmach i wbrew pozorom bardzo jest zbieżny z tym, o czym opowiadają nam same Duchy.
Wróćmy jeszcze do Kościoła Prawosławnego. Mam wrażenie, że jego postawa wobec sytuacji duszy po śmierci umożliwia zaakceptowanie z większą dozą prawdopodobieństwa zjawisk spirytystycznych jako rzeczywistych prób nawiązania kontaktu przez zmarłych. O ile się orientuję najwięcej ataków kierowanych było wobec Spirytyzmu ze strony Katolików i Protestantów, podczas gdy Prawosławie zachowywało raczej postawę bierną... Z drugiej strony to wyznanie właśnie w ten sposób postępuje również i w innych przypadkach, więc różnie to można rozumieć.
Być może jednak i w przypadku Spirytyzmu pewien powiew świeżości przyjdzie ze Wschodu
?
