Alkoholizm

[cthulhu87]

Zwróćcie uwagę na niepijących alkoholików (celowo tak to formułuję, ponieważ osoba uzależniona alkoholikiem jest całe życie. Alkoholizm to choroba, w której nie można mówić wyłącznie o uwarunkowaniach psychicznych, ale także somatycznych). To osoby rzeczywiście przemienione. Uderzający jest w nich spokój, pokora, za każdym spojrzeniem widać smutek doświadczenia. Kiedyś z ciekawości czytałem tematy na forach poświęconych walce z uzależnieniami - niektórzy zakładali wątki, w których na bieżąco relacjonowali swoją walkę z nałogiem - niektórzy nie pili parę tygodni, miesięcy, a potem upadali, następnie podnosili się znowu i jeszcze raz próbowali. Wielu zwróciło się do religii czy szerzej - do Boga. Inni potrzebowali wstrząsu, aby rzucić picie (pamiętam przypadek forumowicza, który skończył z alkoholem, kiedy zwymiotował na kołyskę swojego dziecka. Gdy wytrzeźwiał w końcu zrozumiał w jakim koszmarze żył na co dzień). Myślę, że w przypadku osób skutecznie walczących z tym nałogiem rozwój czy postęp moralny są widoczne jak na dłoni. Inna rzecz, że bardzo wielu się nie udaje...

W ogóle wydaje mi się, że warto przetłumaczyć jakąś spirytystyczną książkę o uzależnieniu - abyśmy i my mogli wnieść cegiełkę do procesu czyjejś odnowy duchowej.

[cthulhu87]

Przy okazji warto w temacie przywołać - moim zdaniem - jeden z najpiękniejszych fragmentów Życia po śmierci Leona Denis:

"Skargi i przekleństwa, pijaństwo i prostytucja, dzieci bez serca, rodzice bez sumienia, wszystko zło tu się gnieździ, lecz pod ta wstrętną powłoką zawsze to dusza cierpi - siostra nasza godna współczucia i zainteresowania. Wyciągnąć ją z dna kałuży, oświecić, pomóc w dźwignięciu się i rehabilitacji, jakież to wielkie zadanie! W ogniu miłosierdzia wszystko się oczyszcza"

[kakofonia myśli]

Ładnie napisane Marcinie, zgadzam się w 100%. U niepijących alkoholików postęp moralny jest wyraźnie widoczny
Może zaczniemy na mniejszą skalę, od jakiegoś artykuliku?

[cthulhu87]

Może zaczniemy na mniejszą skalę, od jakiegoś artykuliku?

Byłoby super Nigdy nie wiadomo, może komuś to pomoże.

[Krzysztoff]

Może zaczniemy na mniejszą skalę, od jakiegoś artykuliku?

Byłoby super Nigdy nie wiadomo, może komuś to pomoże.

Maju w magazynie spirytystycznym numer 17 jest artykuł o "piciu dla towarzystwa"

[kakofonia myśli]

Maju w magazynie spirytystycznym numer 17 jest artykuł o "piciu dla towarzystwa"

No to się jutro za niego wezmę

[atalia]

Niestety, fakt, że ktoś stał się niepijącym alkoholikiem, wcale nie musi iść iść w parze z postępem moralnym rzeczonej osoby - to zbytnie uproszczenie. Po prostu osoba dana przestała pić, ale dalej jest takim samym marnym draniem , zachłannym i wyzutym z uczuć, można rzecz jeszcze bardziej niż poprzednio.
Skąd to wiem- z własnego podwórka, można rzec...
Rzecz jasna nie dotyczy to wszystkich tzw. trzeźwych alkoholików.

[goska82]

Zgodzę się z atalią .
To czy ktoś się zmieni,po odstawieniu alkoholu czy nie, nie zależy chyba od samego "picia i niepicia". Większą rolę odgrywa tu fakt, jakim ów człowiek jest w ogóle.

[kakofonia myśli]

Również się zgadzam. Ale może chodzi tutaj bardziej o sytuację, gdzie człowiek walczy ze swoimi przywarami, stara się być lepszy (na trzeźwo), a pod wpływem alkoholu wychodzą z niego demony, traci kontrolę i wtedy wszystko do czego dążył bierze w łeb. Pewnie nie należy generalizować. Każdy z nas jest inny. Widziałam kiedyś program o mężczyźnie, który nieciekawie się prowadził: pił, kradł, a nawet zamordował. Gdy trafił do więzienia zaszła w nim kompletna przemiana. Zaczął żałować swoich czynów, zwrócił się do Boga i stał się zupełnie nowym człowiekiem. Z degenerata do świętego. On po prostu zrozumiał, wyciągnął wnioski i zwrócił się ku dobru. No, ale to chyba odosobniony przypadek, a przynajmniej jeden z nielicznych

[goska82]

Zdarza się. I tu z pewnością możemy mówić o postępie. Znam dwa podobne przypadki w niedalekim otoczeniu. Niestety fakty do codzienności nie należą