Spotkania

[konrad]

O ile dane na temat struktury wszechświata czy życia na innych planetach i ich właściwościach (m.in. Księga Duchów I, 55; I,56; I,57; I 58) można dość łatwo podważyć opierając się na metodach naukowych (chociażby sondy kosmiczne potwierdziły, że nie na wszystkich planetach jest życie;)

Rzeczywiście dotychczasowe badania przeprowadzane przez ludzi wykluczają istnienie życia takiego jak te, które znamy z Ziemi. Co za tym idzie nie wykluczają dwóch następujących rzeczy: 1) istnienia życia ziemskiego poza Układem Słonecznym; 2) istnienia innego rodzaju życia, które wykracza poza nasze płytkie, ludzkie rozumienie. Gdy pierwszy raz czytałem Księgę Duchów, rewelacje w stylu informacji o tym, że istnieje życie na Marsie, czy innych planetach, wywoływały u mnie uśmiech na twarzy. Po pewnym czasie jednak zacząłem się nad tym zastanawiać i szukać głębszego sensu. Być może na tych planetach istnieje inny rodzaj życia, którego nie jesteśmy w stanie dostrzec naszymi zmysłami? Na razie jednak to tylko hipoteza, która nie ma zbytnich podstaw, stąd też nie spędzam zbyt dużo czasu nad tym, by szukać czegoś, co mogłoby ją wzmocnić. Myślę, że skoro Spirytyzm sam przyznał sobie prawo do potępiania błędów, tego rodzaju informacje, które nie zaprzeczają jego podstawowym zasadom, nie są większym problemem.

Cały czas mam wrażenie, że w terminologii czy treści komunikatów traktujących o kwestiach naukowych, książki Kardeca tkwią głęboko w XIX wieku, natomiast znacznie wyprzedzają epokę pod względem etycznym.

Wbrew pozorom w kwestiach naukowych traktujących o tym, czym są Duchy i w jaki sposób komunikują się z naszym cielesnym światem, książki Kardeca wydają się wyprzedzać naszą epokę Pod względem etycznym z drugiej strony nie odkrywają wiele nowego, jedynie powtarzają - dodając do tego nowe argumenty - to, o czym mówili Budda, Jezus, czy Sokrates.

[paszek]

Wiem, że ten temat jest już stary, ale próbuje się odnaleśc i poznac to forum, bo jestem nowym forumowiczem No i widze, że połódniowy-wschód rządzi Ja studiuje w Krakowie, ale... pochodze z Podkarpacia

[forrest]

Gdy pierwszy raz czytałem Księgę Duchów, rewelacje w stylu informacji o tym, że istnieje życie na Marsie, czy innych planetach, wywoływały u mnie uśmiech na twarzy. Po pewnym czasie jednak zacząłem się nad tym zastanawiać i szukać głębszego sensu. Być może na tych planetach istnieje inny rodzaj życia, którego nie jesteśmy w stanie dostrzec naszymi zmysłami?

Z tego co EnKi powiedział na jednej z publicznych rozmów, wynika, że na Marsie żyją w bazach pod powierzchnią gruntu ludzie, którzy mają swoją planetę w Orionie. Oczywiście, stosujac skrót myślowy innym razem też powiedział - z tego co pamiętam - że na Marsie nie ma życia. Ale wtedy to jasno wynikało z kontekstu, że nie ma tam życia takiego, jak na Ziemi (czyli w atmosferze planety i tak licznego).

W książce Kardeca "Geneza", która traktuje o powstawaniu świata, jest wiele informacji na temat naszego Układu Słonecznego, które choć przekazane przez Duchy teoretycznie wyższe, zostały podważone przez astronomię.

To może warto byłoby porównać to z historią starożytną wyłożoną w książkach Zecharii Sitchina [czyt. Zecharia Siczin], który m.in. dużo miejsca poświęcił historii Układu Słonecznego: http://www.prokop.com.pl/ Czyli mowa jest o planecie Nibiru, która krążyła po orbicie kołowej aż do momentu katastrofy. Odtąd trajektoria tej planety - wg EnKi - nie jest już nawet orbitą eliptyczną. Ma peryhelium na orbicie Merkurego i aphelium w Pasie Kuipera: http://www.projekt-cheops.com/plain.asp ... d=383&cmd=

[Gosia]

więc są już dwie osoby z podkarpacia.

Trzy, włącznie ze mną

Cztery:) Witam, dzisiaj się zarejestrowałam, ale tematyką spirytystyczną interesuje się już od ponad pół roku. Nie wierzę w przypadki i dokładnie pamiętam ten dzień kiedy przeczytałam pierwszy artykuł na tej stronie internetowej. I zwracając się do administratorów tego forum, chciałabym wam podziękować, bo wyobrażam sobie, że ta działalność wymaga poświęcenia, pracy, jak i czasu. I nie martwcie się, że jest nas mało, bo to nie prawda:) Pochodzę z małej wsi z Podkarpacia, a jednak was odnalazłam I uwierzcie mi bardzo się z tego cieszę. Bo wreszcie to co czułam od samego początku, moje myśli, przekonania i intuicyjnie wyczuwaną Prawdę - mogę gdzieś zakwalifikować i nazwać. Jak moje miejsce zamieszkania wskazuje chodzę do Kościoła i jestem wychowana w wierze katolickiej, pomimo tego zawsze czułam, że nie ze wszystkim się zgadzam... (co jednak nie przeszkadza mi podczas Mszy św. czuć spokój duszy). Od momentu poznania (albo raczej uświadomienia sobie) filozofii spirytystycznej, nie przestałam chodzić do Kościoła, nie zmieniłam radykalnie mojego życia, po prostu znalazłam wyraz - spirytyzm - którym mogę określić moje przekonania, którymi już wcześniej się kierowałam. A najśmieszniejsze w tym wszystkim jest to, że przez 26 lat mojego życia myślałam, że jeśli chodzi o moje przekonania to jestem osamotniona... Więc jak sami widzicie drodzy administratorzy, z mojego punktu widzenia jest nas bardzo wielu:) I aż cztery osoby z Podkarpacia:)

[cthulhu87]

Siemka

[Achill]

Witamy na forum

[Krzysztoff]

Cześć Gosia