cierpienie

[nuta]

a jeszcze Wam powiem,ze nawet gdybym czegoś doświadczyła,to zastanawiałabym się czy to aby nie iluzja umysłu,bo i ten lubi płatać figle. A wracając do tematu dziwi mnie ogrom cierpienia i tłumaczenia go wybrykami poprzednich wcieleń,dla mnie to zwykła teoria,nic więcej

Krzysztof,jakby co, odwołam się w swojej książce do Twojej wypowiedzi,która stała się dla mnie zachętą do napisania arcydzieła

[cthulhu87]

nie ma nikt takiego prawa aby na podstawie kilku słów pisać,czy ktoś wierzy czy jest materialistą

Mamy takie prawo, kiedy ktoś w kilku słowach prezentuje poglądy materialistyczne. Chyba, że nie zgadza się z własnymi twierdzeniami (??). Oczywiście jest też możliwość, że sama zainteresowana uważa, iż zmarli nie powracają wprawdzie, ale istnieją. Wtedy nie ma mowy o materializmie. Jakby nie było, nazywanie kogoś materialistą nie jest jego obrazą, tak samo jak nazywanie go spirytualistą.

Ja jestem taki oporny osobnik,który nie bierze za pewnik czegoś, czego nie doświadczył,ale to chyba nie jest do końca takie złe,nie ?

Na pewno lepsze, niż wiara we wszystko, co się słyszy i czyta. Ale jednak w życiu jest tysiące spraw, które przyjmujemy i mamy co do nich przekonanie, bo wierzymy w czyjeś kompetencje, doświadczenia, autorytet. Ja nigdy nie badałem istnienia fotonów, DNA, elektronów, Kodeksu Hammurabiego w oryginale, ale ufam osobom kompetentnym, które się tym zajmują.

Ja nie dostrzegam w całym tym temacie,żeby ktokolwiek napisał,że nie wierzy,lub że ma taką pewność iż nie istnieje świat duchowy.Tematem jest cierpienie i rozważanie tego co to słowo określa....

Faktem jest, że tak sobie skaczemy z tematu na temat. Ale z drugiej strony przekonanie o egzystencji po śmierci i w ogóle o sensie naszego istnienia (polegającym na przekonaniu o tym, że rzeczywistość może być szersza, głębsza, wielowymiarowa i wybiegająca poza doczesność), jak mi się wydaje, daje punkt zaczepienia do poczucia, że i cierpienie ma sens.

[oran]

[Belial71]

Ja nigdy nie negowałem życia po śmierci , tylko poddaję wątpliwość reinkarnację. Wierzę w to że na tym świecie żyjemy tylko raz a później przenosimy się gdzie indziej . Jeśli by było tak z reinkarnacją to ludzie nie bali by się śmierci bo i tak wrócą na ten świat. Ktoś napisał że udowodnić że nie ma życia po śmierci to duża kasa , za udowodnienie reinkarnacji podejrzewam że byłaby o wiele większa. Co do cierpienia mam swoje zdanie i dziwne jest podejście takie że coś się zrobiło w poprzednim wcieleniu to w obecnym za to płacę to bez sensu karze się niewinną osobę jeśli nawet reinkarnacja istnieje to powinno karać się wcielenie które zawiniło a nie kogoś zupełnie innego co nie ma pojecia co się dzieje. I nie ma znaczenia że duch jest ten sam tylko ciało inne jeśli nie pamiętamy poprzednich wcieleń to już jesteśmy kimś innym i jesteśmy karani za przewinienia kogoś innego.I nie chodzi tu o to że jestem sceptycznie nastawiony , staram się mieć otwarty umysł . Obecnie jestem na etapie poszukiwań czytałem już wiele na temat reinkarnacji i na chwilę obecna nie znalazłem nic "za" . Przekazy , wierzenia . Skoro nie pamiętamy nic z poprzednich wcieleń to na jakiej zasadzie są te przekazy ? Hipnoza ? Mózg ludzki jest dla nas tajemnicą a hipnoza jest ingerencją w procesy mózgu. Ludzie nie znają swojego mózgu do końca.

[Nikita]

no Belial...chyba Cie nie przekonam...ale co tam...po smierci zobaczymy kto mial racje...

[Belial71]

Obyśmy zobaczyli , od jakiegoś czasu nie mogę się uwolnić od tego że tam nic nie ma mimo że wierzę iż jednak istnieje życie po śmierci w jakiejś formie. Nie wiem czemu nachodzi mnie ta myśl jest czasem tak natrętna jak ból głowy.Wcześniej nie popadałem w takie stany.

[Krzysztoff]

Krzysztof,jakby co, odwołam się w swojej książce do Twojej wypowiedzi,która stała się dla mnie zachętą do napisania arcydzieła

śmiało !

[nuta]

[000Lukas000]

Szwajcarię w każdej chwili możesz odwiedzić natomiast zaświatów już nie i to jest różnica-jedno to nauka,drugie domysły,bo tak naprawdę żaden zmarly stamtąd nie wrócił..

Jak to nie, wrócili i to nie jeden raz, i tu właśnie chodzi o to czy ktoś uznaje realność zjawisk.

A Szwajcaria była przykładem mającym pokazać że każdy z nas wierzy w coś co powiedział ktoś inny, zarówno nie byliście w Szwajcarii jak i w świecie duchowym, więc idąc waszym tokiem rozumowania nie możecie być pewni ani jednego ani drugiego. Pokazałem wam tylko konsekwencję waszego rozumowania. O jednym i drugim natomiast zaświadcza wiele osób.

[nuta]

realność to ja opiszę w swojej Księdzę Realiów

Lukas ok,o tym możemy wyczytać,a co z własnymi doświadczeniami i bliskimi,którzy po przejściu na drugą stronę nie dali obiecanego i umówionego znaku ? Rozumiem,jednemu mogło się nie udać,ale wszystkim ? A cierpienie ? nie uważasz,że nad nim nikt nie czuwa i jest jakby niepoukladane ? Tak,jakby było dziełem przypadku

Załózmy,że mi się uda(Krzysztof zasponsoruje ) i wydam arcydzieło w którym opiszę,że nie ma reinkarnacji,żadnego ładu,składu. Przeczyta to wielu ludzi-miliony i uwierzą. Co wtedy ? Wszystko opiera się na wierze,a przecież w swojej książce przedstawię tylko i wyłącznie swój światopogląd,problem w tym, ilu to przyjmie za prawdę