Kara Śmierci

[Belial71]

I gdzie w tym wolna wola skoro ciągle ktoś decyduje za mnie czy mam się wcielić i jakie zycie prowadzić,czuję się jak marionetka,bo wszyscy tylko nie ja wiedzą co dla mnie będzie dobre,a jeśli ja już nie chcę wracać na ten padół łez ?

Podanie 2 zdjęcia , rozpatrzymy w ciągu najbliższego 1000-lecia. Przepraszam za ten żarcik ale tak to wyglada . Mój rozwój jest niejako ukierunkowany przez działania pierwszego wcielenia.

[atalia]

Jeśli nie bedziesz chciała, nikt Cię nie zmusi, tylko że pociągnie to za soba skutki w postaci opóźnienia własnej( i ogólnej) ewolucji duchowej.

[nuta]

Dokładnie,tak to wygląda,w sumie nie możemy decydować o sobie i tyle,ktoś już wszystko za nas poukladał i zawsze będzie ktoś nad nami,kto dokona za nas wyboru,to jest poddaństwo,jakby nie patrzeć

[atalia]

Dla buntowników zawsze jest jeszcze Umbral na podorędziu.

[Nikita]

Ale prawo karmy wcale nie zmusza ludzi do wykonywania ciagle tych samych czynnosci. Jezeli ktos zna sie na muzyce to dlatego , ze juz mial z nia do czynienia...i jezeli chce nadal sie tym zajmowac to bedzie...ale wcale nie musi...tak samo mordercy wcale nie musza sie doskonalic w swoim fachu. Jak sumienie takiego pogryzie to sie ten czlowiek nawroci a zreszta moze nie miec okazji do zabijanai bo sie urodzi jako kaleka w przyszlym wcieleniu? To nie jest takie proste jak sie wydaje...

Ja nie chce nikogo tutaj nawracac na prawo karmy...dla mnie jest logiczne...a jak ktos nie wierzy to jego sprawa....jest wolna wola wkoncu

[Krzysztoff]

Dokładnie,tak to wygląda,w sumie nie możemy decydować o sobie i tyle,ktoś już wszystko za nas poukladał i zawsze będzie ktoś nad nami,kto dokona za nas wyboru,to jest poddaństwo,jakby nie patrzeć

buntowanie się w taki sposób jest wygodne mentalnie , no bo przecież nic nie mogę , nie muszę się starać i mam wymówkę dla swojego złego zachowania

Znacznie trudniej jest brać odpowiedzialność za swoje czyny, postawy i myśli

[nuta]

Każdy stara się jak może,w końcu mamy jakąs tam moralność choć teraz zastanawiam się,że jej ilość u każdego człowieka zależy od kogoś tam z góry,bo przecież wszystko jest darem,jeden urodzi się świętym i już w dzieciństwie będzie robił cuda,drugi do końca życia zostanie drobnym pijaczkiem,bo jego los zaplanowano, czyli wychodzi na to,że choćby nie wiem co i jak,nie zmienimy siebie,bo będzie to tylko grą aktorską,przybraniem maski ( oczywiście jesli istnieje reinkarnacja i mamy tu coś do odpracowania,czyli koło się zamyka,cierpimy,bo musimy i tak dalej)

[Voldo]

Do pójścia do podstawówki też nas zmuszają.
Do gimnazjum (w dzisiejszych czasach - wiem, kiedyś było trochę inaczej) też nas zmuszają.
Do pójścia do szkoły zawodowej/technikum/liceum - zachęcają nas.
Do pójścia na studia - sami musimy chcieć tam pójść.

Czasem niektórzy zostają w danej klasie i muszą ją powtarzać.
Czasem niektórzy buntują się i rzucają szkołę po to, by zniszczyć sobie życie.
Czasem niektórzy muszą ją rzucić, bo zmusza ich do tego sytuacja rodzinna czy przymus pomocy np. rodzicom (pójście do pracy itd.)
Jedni uczą się lepiej i mają łatwiej, inni gorzej i mają trudniej.
Gdy jednak przejdą określony etap edukacji już nigdy do niego nie wracają (jak przeszli do szkoły średniej nie wrócą do podstawowej).

W momencie pobytu w szkole narzekamy na nauczycieli, na egzaminy, na rodziców, na cały świat. Jednak wychodząc ze szkoły dziękujemy niebiosom, że nas tam zaciągnęli siłą.
A teraz tylko zmieńmy szkołę na szkołę życia.

Mam nadzieję, że to co napisałem, będzie chociaż trochę zrozumiałe.

[nuta]

Voldo,no przepraszam bardzo,ale tej 3 z testu fizyczce nie zapomnę

niby tak,ale dlaczego ciągle ktoś nas do czegoś zmusza i wie lepiej co dla nas dobre,gdzie tu wolna wola ? czy człowiek jest marionetką,a ktoś pociąga za sznurki ?

I pytanie osobiste : skąd Wy to wszystko wiecie ? Pamiętacie poprzednie wcielenia czy dajecie wiarę temu co gdzieś napisano ?

[Voldo]

Nikt nas do niczego nie zmusza.
Zawsze możemy robić to, co chcemy, tylko że pytanie powstaje, czy to zawsze będzie dla nas dobre.
Wiele osób gdyby mogło rzuciłoby ową szkołę, jednak rodzice im nie pozwolili - i teraz im za to dziękują.
Tak tutaj, zostajemy postawieni w tej czy innej sytuacji, żeby później dostrzec, że było to dla nas dobre.