Czego zabraknie

[Luperci Faviani]

Świadomość tego, że często brakuje mi cierpliwości pomaga mi być bardziej cierpliwym. Myślę, że drogą do odniesienia "duchowego sukcesu" jest otwarte (w stosunku do samego siebie) wskazanie posiadanych wad i nazwanie ich po imieniu. Tłumaczenie, że "jesteśmy tylko ludźmi" rzeczywiście jest próbą usprawiedliwiania się, a przecież nie o to chodzi. Myślę także, że odchodzimy od tematu... więc powrócę na odpowiednie tory:

Myślę, że po śmierci mogę odczuwać tęsknotę za oczyszczającą próbą, chociaż w tym momencie najchętniej pozostawiłbym za sobą cały materialny świat. Wyobrażam sobie, że ta właśnie tęsknota może być w zaświatach motorem pchającym Duchy do wcieleń.

Można porównać ją do zachowania studenta, którego ciągnie na jakieś konkretne zajęcia, ponieważ ma poczucie, że zdobyta na nich wiedza będzie mu w przyszłości potrzebna, nawet jeśli wykładowca jest psychopatycznym tyranem

[atalia]

Za pozwoleniem ,Luperci...tyle razy pisałam tu o swoich wadach,z których w pełni zdaje sobie sprawę,że nie chciałam epatować forumowiczów ponowną "krytyką samoobywatelską".
Nazwałam je po imieniu tyle razy,ze to wprost staje sie nużące. Powiem jednak całkiem nieskromnie,że w przeciwieństwie do niektórych osób w pelni zdaję sobie z nich sprawę.
To tyle ad vocem.

[Luperci Faviani]

Przecież nie proszę Cię abyś się z czegokolwiek na forum tłumaczyła

[atalia]

Na pewno nie,ale poczułam,ze powinnam to zrobić,ot,tak,dla porządku...

[konrad]

Witam, zamykam ten temat podsumowaniem: "Na pewno nie zabraknie mi tego typu dyskusji"...

Spirytyzm uratował wielu ludziom życie, jak piszecie, ale myślę, że wielu ludziom życia nie uratuje, jeśli poszukując nadziei, natrafią na tego typu bezsensowne dyskusje.

Pamiętajcie, że sensem spirytyzmu nie jest zmienianie ludzi na lepsze i ich krytykowanie, ale zmienianie siebie i stawanie się każdego dnia lepszym człowiekiem. Do tego dążmy. Zwalczajmy nasze wady, a nie innych ludzi.

Na razie zamykam temat, ale za kilka dni w ogóle go wykasuję.