Rozwój osobisty...

[sigma]

A jakoś tak ...

[Nikita]

kiedys byla PZPR a teraz mamy ojca Rydzyka...he he

[atalia]

Tyle że ojciec dyrektor nie jest przewodnią siłą narodu.No,może jego części.

[barsaf]

Voldo napisał:

" dążenie do tego, żeby każdy człowiek i zwierze na Ziemi i na całym wszechświecie był dla nas rodziną. Bo w końcu nią jesteśmy - jedną, wielką rodziną."

Jak do tego można dążyć? Ja to często czuję. Czuję więź z każdym.
Nie mogę zmienić stosunku innej osoby do mnie.
Mogę zmienić swoje nastawienie do innych, do zwierząt, roślin.
Za przekonaniem idzie zmiana swojego zachowania.
Czyli takiego by nasze relacje dawały obu stronom poczucie bezpieczeństwa,
akceptacji, itp. itd.
Czy o to chodzi?

[konrad]

Voldo napisał:

" dążenie do tego, żeby każdy człowiek i zwierze na Ziemi i na całym wszechświecie był dla nas rodziną. Bo w końcu nią jesteśmy - jedną, wielką rodziną."

Jak do tego można dążyć? Ja to często czuję. Czuję więź z każdym.
Nie mogę zmienić stosunku innej osoby do mnie.
Mogę zmienić swoje nastawienie do innych, do zwierząt, roślin.
Za przekonaniem idzie zmiana swojego zachowania.
Czyli takiego by nasze relacje dawały obu stronom poczucie bezpieczeństwa,
akceptacji, itp. itd.
Czy o to chodzi?

Wydaje mi się, że pomimo naszych wysiłków, drugiej osoby nie jesteśmy w stanie nigdy zmienić. Każdy człowiek musi dokonać przemiany sam - jego rozwój intelektualny i moralny zależy wyłącznie od niego. Nie stoimy jednak zupełnie w beznadziejnej sytuacji. Choć nie możemy nikogo zmienić, możemy innych ludzi inspirować. Najlepszą inspiracją jest działanie, czynienie miłosierdzia, pomaganie innym itd.

Ważne jest też, by nasze słowa i nasze czyny były ze sobą zgodne. W innym przypadku ludzie postrzegają nas jako hipokrytów i na pewno nie wezmą z nas przykładu.

Można więc powiedzieć, że aby zmienić świat na lepsze, trzeba pracować nad tym, by zmienić siebie na lepsze i inspirować innych swoim przykładem. Oczywiście nie zawsze ludzie będą w stanie zmienić się o 180 stopni, bo znajdują się na różnym poziomie rozwoju i taki przeskok jest dla nich niemożliwy w tym życiu, ale na pewno w kolejnych istnieniach będą się rozwijać jeszcze bardziej.

Dam tu przykład Divaldo Franco. Gdy założył Dom Drogi, instytucję charytatywną pomagającą codziennie tysiącom osób, w biednej dzielnicy miasta Salvador, gdzie zdecydował się osiąść, dochodziło dziennie do jednego zabójstwa. Divaldo nie chodził i nie przekonywał ludzi, że robią źle, ale zaczął działać. Adoptował sieroty pozostawione na ulicy, dawał biednym posiłki, pomagał chorym itp. I po wielu latach zauważył zmianę: zabójstwa w dzielnicy stały się rzadkością.

[Nikita]

Slyszalam , ze w krajach Ameryki Pd niestety ciagle istnieje przemoc w spoleczenstwie...


Nie ma tego w takim stopniu w biednych ale uduchowionych Indiach...czyli wiedza duchowa pomaga...

[Voldo]

Voldo napisał:
"był dla nas rodziną"

Kochać, szanować, pomagać - o to chodzi

Gdy my będziemy szanować i pomagać innemu człowiekowi, to pójdzie to dalej. Czyli dana osoba również zacznie szanować i pomagać kolejnej osobie, a ta kolejnej itd.
Jeśli chodzi o zwierzęta - to samo. No, one mogą odwzajemnić uczucie, od nich to dalej raczej nie pójdzie, ale zawsze.

A dążenie w moim odczuciu polega na tym, że po prostu musimy pozbywać się uprzedzeń i niechęci do drugiej osoby.
Bo wiadomo, nie wszystkich da się lubić (przynajmniej ja nie jestem w stanie). No, nie na początku. I właśnie dążyć trzeba do tego, żeby ich polubić.

[tadyszka]

Slyszalam , ze w krajach Ameryki Pd niestety ciagle istnieje przemoc w spoleczenstwie...


Nie ma tego w takim stopniu w biednych ale uduchowionych Indiach...czyli wiedza duchowa pomaga...

mi sie wydaje ze to jest zalezne od temperamentu. Latynosi kierują sie sercem, emocjami. czyli najpierw działaja a pozniej myslą. a hindusi jakich udalo mi sie poznac zyja głowa jakby w chmurach( jakby ciągle medytowali), opanowani i bardzo spokojni. w sumie jeszcze nie udało mi sie zobaczyc zdenerwowanego Hindusa, ale nikogo tez nie prowokowałam

Joga, medytacja i ich filozofia napewno powoduje ze sa nastawienie bardziej pacyfistycznie. Joga( zwlaszcza radza joga) jasno mówi Kochaj wszystko co jest stworzone, zabij w sobie niechec do innych.
sama zauwazyłam po sobie, ze medytacja i joga mnie uspokoiła. wiec cos w tym musi byc


to co napisałes Konradzie skojarzyło mi się z Ksiązka " mały ksiaże" i fragment z oswajaniem lisa. Ludzie, czesto ktorzy sa w beznadziejnej sytuacji zyciowej poddaja sie i nie chca pomocy. a on powoli otwierał ich serca, na dobroć ktora gdzies pod tonami problemów się zagubiła. czuli ze moga na niego liczyc i w otoczeniu dobra sami sie poprawili..
i nie byla to pomoc jednorazowa, pomoc ktora chciala ich na sile zmienic. powoli ich po prostu oswajał z dobrocią.

a w sprawie pomocy innym polecam film podaj dalej
http://www.filmweb.pl/Podaj.Dalej

[konrad]

Slyszalam , ze w krajach Ameryki Pd niestety ciagle istnieje przemoc w spoleczenstwie...


Nie ma tego w takim stopniu w biednych ale uduchowionych Indiach...czyli wiedza duchowa pomaga...

Jako że znam trochę te dwa regiony świata, bo miałem to szczęście, że oba odwiedziłem, mogę wtrącić moje trzy grosze na ten temat.

Rzeczywiście Latynosi są bardzo wybuchowi i do wszystkiego podchodzą emocjonalnie, przez co mogą być skłonni do popadania w przestępcze zachowania. Nakręca to wszystko duże rozwarstwienie między bogatymi i biednymi. Dzielnice biedy oddzielone są szczelnie od dzielnic bardzo bogatych. Ludzie są też tam kiepsko wykształceni, przez co jedyną szansą na zdobycie pieniędzy jest dla nich po prostu ich kradzież.

W Indiach mamy do czynienia z czymś innym. Panuje tam ogromna bieda i w wielu miastach nie istnieją nawet bogate dzielnice. Nie ma więc kogo okradać. Ludzie są tam kiepsko wykształceni, ale też biegną za pieniądzem, gdy tylko mają ku temu okazję. Wystarczy, że pojawi się na horyzoncie Europejczyk, a od razu przylgną jak muchy do niego handlarze błyskotkami i pamiątkami. Nie wydaje mi się, by Indie były aż tak uduchowione... Moim zdaniem bardziej niż prawdziwa duchowość, wyższe uczucia panuje tam kult tradycji. Owszem dużym plusem jest to, że są raczej pokojowym narodem, ale to też trochę iluzja, bo znajdujemy tam różne uczucia i zachowania. Co prawda nikt mnie tam nie napadł, ale widziałem karygodne zachowania rodziców wobec dzieci, które traktuje się tam jak przedmioty. Film "Slumdog. Milioner z ulicy" nie odbiega bardzo od rzeczywistości... Także nie mogę powiedzieć, bym w Indiach dostrzegł rzeczywiście jakieś większe pokłady duchowości. Owszem, jest tam wiele ciekawych postaci, guru, myślicieli, ale są oni bardzo przesiąknięci w kulturę kastową, od której ciężko im uciec... Świat jednak ciągle ewoluuje i zapewne wiele rzeczy się jeszcze zmieni w najbliższym czasie, na pewno na lepsze.

[tadyszka]

w Polsce tez jest niestety praktykowany kult tradycji do KK. a z tego wszystkiego są same negatywne konsekwencje, bo więcej już osób wierzy bo musi, bo powinno niż to czuja. sama pamiętam jak zmusili mnie do ochrzczenia mojej córeczki (ja chciałam żeby kiedyś sama podjęła ta decyzje). mimo upory w słuszność mojej sprawy -przegrałam.
Całe starsze pokolenie(naszych babć i pradziadków) nie jest tolerancyjne do innych wyznań, uznając katolicyzm za jedyna słuszna i najlepsza religie.

ja nie byłam w Indiach, ale miałam kilku znajomych w szkole językowej z tego kraju. odniosłam inne wrażenie, ale wiem ze pozory moga mylić,

co do wychowywania dzieci. W Hamburgu jest ok. 30 % mieszkańców obcego pochodzenia.
W mieście są dzielnice arabskie, hinduskie i afrykańskie.
przez to ze sama jestem mama bardziej zwracam uwagę na sposoby wychowywania dzieci.
I nawet tu( w kraju bardzo cywilizowanym) wśród tych rodzin widać bicie dzieci. jest to wychowywanie nieskuteczne, gdyż zarazem te dzieci właśnie są najbardziej nie grzeczne( rodzicie w przypadku 8-9 osobowej rodziny praktycznie nie zwracają uwagi na dzieci). dzieci wychowują się same, a w rodzeństwie najczęściej jest ostra rywalizacja. No i dzieci muszą pracować ( nie mowie tylko o nastolatkach), najczęściej jest to praca w interesie rodzinnym.

ja mam wrażenie, ze mieszkańcy krajów 3 świata( przepraszam , za określenie) zostali w taki a nie inny sposób nauczeni jak z dziećmi postępować. I nawet emigracja do innego kraju tego nie zmieni. Przecież u nas jeszcze z 10 lat temu bicie dzieci uwazano takze za cos ok.
Mam nadzieje ze czas cos z tym zrobi.