Jak wzmocnić własnego ducha ?

[konrad]

Myślę, że różnica między spirytyzmem a KK pewna jest. Można uznać, że jeśli chodzi o postępowanie moralne jesteśmy po tej samej stronie. Wydaje mi się jednak, że KK nigdy nie promował za bardzo rozwoju intelektualnego. Ksiądz z ambony mówi o tym, by być dobrym człowiekiem - to bezsporny fakt, ale rzadko słychać, by zachęcał do bezustannego studiowania, badania, rozwijania intelektu i rozumowania logicznego.

[Melys]

Hmm... Próbowałem przez ostatni rok i definitywnie kończę moją przygodą ze spirytyzmem. Co prawda doktryna ta pomogła mi przetrwać trudne chwile, ale na dłuższą metę nie potrafię być spirytystą, im bardziej się starałem, tym gorzej mi to wychodziło

zaniepokoiły mnie Twoje słowa.
Spirytysta nie trzeba być by starać się być lepszym, nie potrzeba wierzyć w nic , nie wyznawać żadnej filozofi. WG mnie nie ma konkretnej definicji, przykazań i zasad bycia dobrym. To po prostu to zwykle, normalne życie traktowanie innych tak jak samemu bardzo by sie chciało być traktowanym. Nie wiem nawet czy ja jestem spirytystą / ką / po prostu żyje w zgodzie z ludzmi i ze swoim sercem.
Pewnie nie bedziesz chciał rozwijać tematu ale jak by co to .... czekam / my /

[jb3]

.

[atalia]

Po pierwsze primo -nie uczestnicze w żadnych seansach spirytystycznych, wiec nie mam mozliwosci zbadania intencji Smerfusia.
Po drugie -KM znam dobrze.

[atalia]

Po trzecie-Melys ma rację-co to w ogóle znaczy "być spirytystą"?Niektórzy pewnie uważają,ze oznacza to wywoływanie duchów lub co najmniej częste uczestnictwo w seansach spirytystycznych.
Nie podejrzewam jednak,że tak uważasz.A zatem?...

[sigma]

... Żadna medytacja, żadne czary mary fiku miku ...

Z kim tu dyskutować ?

[jb3]

.

[Śmerfuś]

Nie chodzi mi o żadne wywoływanie duchów (przestało mnie to interesować ). Chodzi mi o stronę moralną. Wałkowane tu i ówdzie "być miłosiernym/pomagać innym". Poddałem moją "wiarę" weryfikacji - nie widzę sensu nazywania siebie spirytystą, skoro nie będę przejawiał określonych postaw przypisywanym spirytystom. Oczywiście nikt nie jest idealny, ale jeżeli chodzi o mnie, to z miłosierdziem wobec innych jest dosyć krucho (nie będę się wdawał w szczegóły)

no właśnie tego sie obawiam.

[atalia]

Chłopaki,na pewno nie jest z Wami tak źle jeśli chodzi o miłość bliźniego.Gdyby tak było,nawet byscie nie zajrzeli na portal spirytyzm i nie zainteresowali tą filozofią.
Każdy ma jakieś wady i trudno nam się mierzyć z takimi doskonałościami jak Matka Teresa czy Chico Xavier.Nie oznacza to jednak,że nie możemy wyznawac maksymy"bez miłosierdzia nie ma zbawienia".Pomalutku,powolutku,krok po kroczku.starajmy się czynić choć odrobinę dobra.A ze po drodze nieraz przydarzy nam sie zbłądzić...cóż,Duchami niedoskonałymi jesteśmy...Ale chyba nie znaczy to też,że jesteśmy z gruntu źli.

[konrad]

jb3.... Ja tam sobie myślę, że jak ktoś już raz polubi spirytyzm, to już nie ma wyjścia

Mogę tu zastosować takie porównanie... Wyobraź sobie, że jest grupa ludzi siedzących w ciemnym i bardzo zimnym pomieszczeniu. Obok nich znajduje się zamknięte okno. Jeden z nich postanawia je otworzyć i dostrzega nagle światło, które co prawda go trochę razi, ale przynosi ogromne ciepło. Przestraszony zamyka okno, ale nie przestaje o tym świetle myśleć... Jest mu zimno, więc znów otwiera okno, ponownie je zamyka, aż jego oczy przyzwyczajają się do światła. Ze spirytyzmem chyba właśnie tak jest. Czasem jego nauki, które wymagają od nas wiele, mówią o ciężkiej pracy, którą musimy wykonać, zbyt mocno w nas uderzają, jak to światło, ale dają takie ciepło, że nie jesteśmy o nich w stanie zapomnieć

Ale oczywiście trzymam za Ciebie kciuki niezależnie od tego, jaką drogę wybierzesz