Samobójstwo z miłości, czy chęć ucieczki?

[sigma]

... To nie jest samobójstwo, ponieważ liczą się intencje żołnierza ...

A skąd wiadomo jakie żołnierz miał intencje ? Mógł mieć przecież dość, nie chciał okryć rodziny niesławą popełnieniem samobójstwa, a tu taka okazja ...

Nawiasem mówiąc, to ten motyw podnoszą niektórzy w odniesieniu do człowieka powszechnie znanego z tego że poświęcił swoje życie za drugiego. Rzecz działa się podczas II wojny światowej ...

Czy takie rozumowanie jest cynizmem ? Moim zdaniem nie.

... Poza tym, żołnierz nie ma wpływu na to, czy mina wybuchnie - zawsze mogła okazać się niewypałem ...

LF: czy na pewno przemyślałeś powyższe zdanie ?

... Samobójstwo jest świadomym i zamierzonym odebraniem sobie życia, które staje się celem samo w sobie.

Ja "zamierzonym" zastąpiłbym "dobrowolnym". Zdaniem niektórych różnica istotna. Podobnie jak zagadnienie.

[Voldo]

A skąd wiadomo jakie żołnierz miał intencje ? Mógł mieć przecież dość, nie chciał okryć rodziny niesławą popełnieniem samobójstwa, a tu taka okazja ...

Hm, myślę, że jakby miał intencje takie, jak napisałeś, to byłoby to traktowane jak choćby rzucenie się z mostu czy tam inna forma samobójstwa.
Ale może mieć intencje takie, że rzuci się na minę i uratuje kolegów, wbrew pozorom chcąc dalej żyć...

[Luperci Faviani]

LF - ogólnie czytałem ostatnio [...], że samobójstwo popełnione z miłości jest rozpatrywane trochę inaczej od tego "zwykłego". Jakoże "zwykłe" wynika z chęci zakończenia wcielenia, ucieczki od prób i ingerowania w sprawy Boskie i prawa natury, a to drugie wynika z czystej miłości... Chęci połączenia się z dzieckiem bądź kimś ukochanym...

Z "Nieba i Piekła" i z "Księgi Duchów" Kardeca wynika coś skrajnie odmiennego - człowiek nie ma prawa odbierać sobie życia, ma stawić czoło przeciwnościom losu.

... To nie jest samobójstwo, ponieważ liczą się intencje żołnierza ...

A skąd wiadomo jakie żołnierz miał intencje ?

Żołnierz wie jakie ma intencje, a mnie nic do tego

... Poza tym, żołnierz nie ma wpływu na to, czy mina wybuchnie - zawsze mogła okazać się niewypałem ...

LF: czy na pewno przemyślałeś powyższe zdanie ?

Jeżeli żołnierz skacze na minę aby ocalić kolegów, zawsze może mieć nadzieję, że mina nie wybuchnie i on przeżyje. Ocieramy się tu jednak o temat "intencji". Dla zobrazowania: Maksymilian Kolbe zastąpił w Auschwitz współwięźnia w celi głodowej - czy popełnił samobójstwo? - nie, ponieważ ostatecznie nie miał wpływu na to, czy zginie.

No, może sam przykład miny nie jest do końca szczęśliwy, ale każdy przypadek i tak należałoby rozpatrywać indywidualnie.

... Samobójstwo jest świadomym i zamierzonym odebraniem sobie życia, które staje się celem samo w sobie.

Ja "zamierzonym" zastąpiłbym "dobrowolnym".

Masz rację - jest różnica, nawet duża

[Voldo]

Z "Nieba i Piekła" i z "Księgi Duchów" Kardeca wynika coś skrajnie odmiennego - człowiek nie ma prawa odbierać sobie życia, ma stawić czoło przeciwnościom losu.

A co, jeśli w grę wchodzi impuls po śmierci kogoś bliskiego?

[Melys]

A co, jeśli w grę wchodzi impuls po śmierci kogoś bliskiego?

to też miłość - jeśli tak jest

Samobójstwo jest świadomym i zamierzonym odebraniem sobie życia, które staje się celem samo w sobie.

dokładnie

Samobójstwo jest samobójstwem bez względu na jego przyczynę. Człowiek nie ma prawa odbierać sobie życia, ma za to prawo i obowiązek stawić czoła przeciwnościom losu.

myiwy napisał(a):
Czy samobójstwo to ODWAGA czy TCHÓRZOSTWO???
Ile trzeba mieć odwagi by TO zrobić? Lub, jakim być tchórzem?

Ani odwaga ani tchórzostwo - to wielka tragedia psychiki. Wielki problem, porażka tych co zastają także.

[Voldo]

Najgorsze u tych wszystkich samobójców jest to, że myślą niejako tylko o sobie, a o tym, co ich śmierć spowoduje, już nie... Jakie to może mieć konsekwencje dla bliskich...

Wielki problem, porażka tych co zastają także.

W jakim sensie porażka?
Takim, iż nie byli w stanie tego zatrzymać czy jak?

[Luperci Faviani]

Z "Nieba i Piekła" i z "Księgi Duchów" Kardeca wynika coś skrajnie odmiennego - człowiek nie ma prawa odbierać sobie życia, ma stawić czoło przeciwnościom losu.

A co, jeśli w grę wchodzi impuls po śmierci kogoś bliskiego?

Nic. Nie ma to znaczenia. Samobójstwo jest samobójstwem. Należy stawić czoło przeciwnościom losu.

Może zaczynam być nudny, ale nic nowego nie dodam.

[cthulhu87]

Ja chciałbym nawiązać trochę do kwestii "fluidu życiowego" i przeznaczenia człowieka - tj. liczby lat, które w założeniu ma przeżyć, co jednak ulec może skróceniu np. przez samobójstwo. Moje pytania są następujące:

1) czym od strony czysto fizycznej różni się poderżnięcie gardła sobie samemu od poderżnięcia gardła drugiej osobie?
2) jaki wywiera to wpływ na ciało duchowe w obu przypadkach?
3) jakie prawa natury tym (tj. zależnością między czynem podobnym od strony fizycznej do drugiego, a stanem duszy po śmierci) rządzą?

Celowo omijam tu kwestię moralności, chcę się tu skupić na aspekcie... przyrodniczym. Jakoś się nad tym zastanawiam od pewnego czasu

[Melys]

W jakim sensie porażka?
Takim, iż nie byli w stanie tego zatrzymać czy jak?

już kiedyś pisałam na ten temat, już mieliśmy taki temat tu na forum.
Osoba która popełnia, próbuje, myśli o samobójstwie nie jest sama nie mieszka na wyspie bezludnej. Ma znajomych, rodziców, bliskich .Wszyscy i wszystko co nas otacza może być przyczyną. Zawsze daje sygnały. Mniej lub bardziej jasne.Zawsze najpierw prosi o uwagę. Oczywiście nie mówię o czyjejkolwiek winie. Ale o potrzebie spostrzegania i wrażliwości.
W takim wiec porażka , że nie byli w stanie czegoś zauważyć, dostrzec, a potem zatrzymać. W przypadku samobójstwa często coś jeszcze można było zrobić. Zapobieganie samobójstwom to cała seria działań, począwszy od zapewnienia jak najlepszych warunków wychowywania dzieci i młodzieży, poprzez skuteczne leczenie
zaburzeń psychicznych, a skończywszy na kontrolowaniu czynników
ryzyka w środowisku. Sukces programów zapobiegania samobójstwu
zależy przede wszystkim od odpowiedniej popularyzacji informacji na
ten temat oraz od pogłębienia świadomości.

to tak w skrócie - bo napisze tu wypracowanie jakieś.

[Nikita]

Mnie tez to zastanawia: jaka jest roznica miedzy samobojstwem a zabojstwem....w obu przypadkach jest przerwane zycie....


Mi sie wydaje, ze samobojstwo to pewnego rodzaju ucieczka przed bolem i klopotami...z drugiej strony w jak strasznym psychicznym dolku musi znajdowac sie czlowiek, ktory targnie sie na swoje zycie....


Dlatego ja nie oceniam....


Mi sie wydaje, ze samobojcy to czesto bardzo nieszczesliwi ludzie, ktorzy juz nie daja rady zyc....ludzie wrazliwi....np. Witkacy popelnil samobojstwo oprzed wybuchem drugiej wojny swiatowej....on przezyl rewolucje Pazdziernikowa z bliska i pewnie wiedzial czym jest wojna , jakim jest bestialstwem i znajac juz jedno bestialstwo nie chcial przezywac nastepnego. podejrzewam ze taki Witkacy byl bardziej wrazliwy od pana Kowalskiego i inaczej przezywal rzeczywistosc....sto razy intensywniej....

Ja mam wyrozumialosc dla samobojcow....