żałoba

[Xsenia]

Przyjmij najszczersze kondolencje.

Na razie czuję ból i strach w nocy. Jeżeli zasnę to śnię koszmary i czuję ogromny lęk. Boję się ciemności i każdego dźwięku. Wtedy zaczynam się modlić nie wiem czy ze strachu czy z potrzeby serca.

Bez różnicy czy ze strachu czy z potrzeby serca, jeśli pomaga, to to rób. Choć zastanawiający jest twój strach. Czego się tak naprawdę boisz Basiu?

[atalia]

Bardzo Ci wspólczuję, trudna droga przed Tobą.
Mysle, ze dla rodzica rzeczą bez znaczenia jest to, w jakim wieku było utracone dziecko.
Mój Rafał w chwili śmierci z powodu choroby nowotworowej miał prawie 29 lat a to bolał, och, jak strasznie bolało...
Dziś, po siedmiu latach ból już znacznie zelżał ale całkowicie chyba już nigdy nie ustąpi.
Jestem z Tobą myślami, Basiu i modlę sie za Twojego Syna.

[Arronax]

Rowniez przyjmij moje kondolencje. Ale to nie koniec, to tylko zmiana. Duzo sily Ci zycze i zebys poczula ze Twoje dziecko tam jest.

[basik57]

Wszystkim bardzo dziękuję za to że jesteście ze mną.

[basik57]

Przyjmij najszczersze kondolencje.

Na razie czuję ból i strach w nocy. Jeżeli zasnę to śnię koszmary i czuję ogromny lęk. Boję się ciemności i każdego dźwięku. Wtedy zaczynam się modlić nie wiem czy ze strachu czy z potrzeby serca.

Bez różnicy czy ze strachu czy z potrzeby serca, jeśli pomaga, to to rób. Choć zastanawiający jest twój strach. Czego się tak naprawdę boisz Basiu?

Tak na prawdę to nie wiem czego się boję. Czuję strach nie tylko w nocy. Czuję dreszcze takie bolesne od palców u nóg do brzucha. Martwię się że mój syn cierpi chociaż musi zrozumieć swoje błędy tu na ziemi. Nie boję się syna , chociaż ostatni sen był przerażający. Może nie jestem jeszcze gotowa na spotkanie z Nim. A może On jeszcze nie wie że umarł...

[fruwla]

Tydzień przed jego śmiercią miałam bardzo realny sen - widziałam jak ginie. To było straszne przeżycie.Mówiłam mu o tym ale cóż, to był tylko sen...

Witaj Basik, przyjmij i ode mnie wyrazy glebokiego wspolczucia.
Mysle, ze twoj sen , w ktorym widzialas ginacego syna, to byla nie tylko wiadomosc od twojego opiekuna, ktory juz wtedy wiedzial, ze
wkrotce stanie sie to, co sie stalo.
Bylo to tez pozegnanie duszy twojego syna, ktora przygotowywala sie do ostatecznego wyjscia z ciala.
Od bardzo wielu osieroconych, slyszalam o podobnych znakach. Sama rowniez doswiadczylam "niesamowitych" duchowo wydarzen.
Jesli chodzi o twoj strach, mysle ze mozesz go zlagodzic rozmowami z jego dusza,a przede wszystkim PRZEBACZ mu, bo widocznie nie potrafil inaczej.

pozdrawiam

[Xsenia]

Bisiu strach ma wilekie oczy, rozpracuj, rozłóż na czynniki pierwsze twój strach, i przestaniesz sie bać. Zastanów się w jakich momentach odczuwasz strach, kiedy to sie dzieje, jakie czujesz skutki (dreszcze, gęsią skórkę itp.) i spróbuj temu przeciwdziałać.

[basik57]

Bisiu strach ma wilekie oczy, rozpracuj, rozłóż na czynniki pierwsze twój strach, i przestaniesz sie bać. Zastanów się w jakich momentach odczuwasz strach, kiedy to sie dzieje, jakie czujesz skutki (dreszcze, gęsią skórkę itp.) i spróbuj temu przeciwdziałać.

Taki strach czułam jeszcze przed śmiercią syna. Teraz on się spotęgował.
Jadę samochodem i nagle czuję że mam gęsią skórkę na łydkach a w myślach no cóż duchy - duchy różne. Nawet takie z dzieciństwa jak wzajemnie z dzieciakami straszyliśmy się.
Najgorsze są noce i pół sen. Nagle budzę się z uczuciem bolesnej gęsiej skórki od palców nóg po brzuch, dreszcze i strach. Od śmierci syna zaczęłam się modlić ale nie wiem czy mi to pomaga. Na pewno trochę uspakaja.

[basik57]

Tydzień przed jego śmiercią miałam bardzo realny sen - widziałam jak ginie. To było straszne przeżycie.Mówiłam mu o tym ale cóż, to był tylko sen...

Witaj Basik, przyjmij i ode mnie wyrazy glebokiego wspolczucia.
Mysle, ze twoj sen , w ktorym widzialas ginacego syna, to byla nie tylko wiadomosc od twojego opiekuna, ktory juz wtedy wiedzial, ze
wkrotce stanie sie to, co sie stalo.
Bylo to tez pozegnanie duszy twojego syna, ktora przygotowywala sie do ostatecznego wyjscia z ciala.
Od bardzo wielu osieroconych, slyszalam o podobnych znakach. Sama rowniez doswiadczylam "niesamowitych" duchowo wydarzen.
Jesli chodzi o twoj strach, mysle ze mozesz go zlagodzic rozmowami z jego dusza,a przede wszystkim PRZEBACZ mu, bo widocznie nie potrafil inaczej.

pozdrawiam

Witaj,
ciągle mu przebaczam tylko nie wiem czy zal nie jest większy.
Przebaczam i proszę o przebaczenie - nie umiałam mu pomóc.

[Xsenia]

Czy twój "strach" zawsze zaczyna się od nóg?