zbieram informacje

[Luperci Faviani]

Wszystkie organizacje charytatywne mają to do siebie, że przyciągają przede wszystkim ludzi, którzy nie chcą się podnieść tylko chcą się wozić na tej pomocy.

Ja się z tym uogólnieniem nie zgadzam. A poza tym, to czy ktoś chce się wznosić, czy wozić, to jest kwestia czyjegoś sumienia i niekoniecznie musi mnie to interesować, skoro pomaga innym.

[atalia]

Nie bardzo rozumiem dlaczego ten temat wzbudza emocje. Moim zdaniem OBOWIĄZKIEM każdego spirytysty jest pomagać, niezależnie od tego, czy robi to pod egidą PTSS , czy też woli pozostać anonimowy i neutralny.
Dobrze wiemy, ze w naszej sytuacji, gdy jest nas tak niewielu i jesteśmy tak bardzo rozrzuceni, trudno jest zorganizować jakąś pomoc grupową . Zatem niech każdy robi to, co mu serce i rozum dyktują i tyle.

[Luperci Faviani]

Dobrze wiemy, ze w naszej sytuacji, gdy jest nas tak niewielu i jesteśmy tak bardzo rozrzuceni, trudno jest zorganizować jakąś pomoc grupową.

Jak się chce, to się da

[Mirek]

Wszystkie organizacje charytatywne mają to do siebie, że przyciągają przede wszystkim ludzi, którzy nie chcą się podnieść tylko chcą się wozić na tej pomocy.

Ja się z tym uogólnieniem nie zgadzam. A poza tym, to czy ktoś chce się wznosić, czy wozić, to jest kwestia czyjegoś sumienia i niekoniecznie musi mnie to interesować, skoro pomaga innym.

"Można pomagać temu, kto chce i próbuje się podnieść. - Niebezpiecznie jest pomagać temu, kto leży i żąda, by ktoś go wiózł. Takim ludziom los pomaga, stosując najpierw bat, a kiedy dojrzeje w nich szczera chęć, by podnieść się i iść, to wtedy można już im pomóc."
Dobrym przykładem tej sentencji jest Afryka. Gdy nie było pomocy humanitarnej, głód i bieda w Afryce była na poziomie 7%. Po masowej akcji pomocy humanitarnej na tym kontynencie, wskaźnik głodu i ubóstwa wzrósł trzykrotnie.
Dlaczego? A no dlatego, że po co się starać coś w życiu samemu zmieniać by było nam lepiej skoro dostaniemy pomoc. Widać to dobrze na naszym podwórku w przypadku Caritasu. Z tej pomocy korzystają przede wszystkim ludzie, którzy i tak nie podejmą działań aby sami od siebie coś zrobić, no chyba, że dostaną w przysłowiową d...ę, jak powyżej.
Lepiej jest pomagać spontanicznie i indywidualnie, a jak zbiorowo to tylko w taki sposób aby osoba otrzymująca pomoc musiał również z taką organizacją współpracować i pokazać, że się rozwija. Użalanie się nad kimś bo ma ciężko nie ma nic wspólnego z miłosierdziem.
Lepiej przeanalizować dlaczego w Polsce jest tak mało spirytystów, a w Brazylii tak dużo. Z moich obserwacji mogę powiedzieć, że w Brazylii spirytyści kierują się Boską logiką, a w Polsce ludzką i tu tkwi sedno rozwoju spirytyzmu w Polsce.

(...) to czy ktoś chce się wznosić, czy wozić, to jest kwestia czyjegoś sumienia i niekoniecznie musi mnie to interesować.

I tu jesteś w błędzie. Gdy Cię to nie interesuje pomagasz dla własnej satysfakcji i po to aby poczuć się lepiej. Pomagasz za coś i Twoja pomoc nie jest już bezinteresowna. Nie liczy się ilość pomocy, a jej jakość i tyko z jakości takiej pomocy będziemy rozliczani.

[atalia]

Pewnie tak, ale zwykle wychodzi tu ludzka słabosć i lenistwo i wszelkie tego typu inicjatywy, z początku podejmowane wręcz entuzjastycznie, po pewnym czasie rozmywają się w oceanie niemożności i zniechęcenia. Czy my, Polacy, mamy to w pakiecie?
Jeśli chodzi o mnie, też juz się na ludziach zawiodłam, osoby zainteresowane będą dobrze wiedzieć, że to o nie chodzi.

[Luperci Faviani]

Punktem wyjściowym dla dyskusji były akcje PTSS, a nie to, czy warto pomagać Afryce. Odchodzimy od tematu.

Pomoc indywidualna jest bardziej ograniczona, dlatego ludzie łączą się w grupy i nie powinno się zakładać, że jest to coś złego.

[atalia]

Luperci, bo się pogniewam...
Czy ja kiedykolwiek mówiłam, ze grupowa działalność dobroczynna jest czymś złym
Po prostu chodziło mi o to, ze jeżeli trudno jest z różnych względów działać w jakiejś grupie, lepiej jest robić coś indywidualnie niż nie robić nic.

[Xsenia]

Dobrze wiemy, ze w naszej sytuacji, gdy jest nas tak niewielu i jesteśmy tak bardzo rozrzuceni, trudno jest zorganizować jakąś pomoc grupową.

Jak się chce, to się da

Hmm Po spotkaniach krakowskich mogę powiedzieć tylko tyle, że skoro spotykają się raz w miesiącu góra 5,6 osób, to trudno tu mówić o jakiejkolwiek grupie. A tym bardziej na tyle zgranej by zorganizować pomoc zbiorową. Nie wiem, może inne grupy są bardziej liczniejsze i bardziej już się znają. Jeśli natomiast chodzi o grupę krakowską to jest ona jeszcze trochę zbyt młoda.

A dodając. Według mnie polski spirytyzm nie ma obowiązku chwalić się "dobrymi uczynkami". W Brazylii spirytyzmem zajmują sie miliony osób z różnych środowisk. Potrafili więc się zebrać, założyć szpitale i ośrodki pomocy. W Polsce na to jest zdecydowanie za wcześnie. Poradzę jak któryś z moich przedmówców: poszukaj innego tematu.

[Luperci Faviani]

Czy ja kiedykolwiek mówiłam, ze grupowa działalność dobroczynna jest czymś złym

Nie sprecyzowałem, ale pisząc ten post odnosiłem się do wypowiedzi Mirka.

trudno tu mówić o jakiejkolwiek grupie. A tym bardziej na tyle zgranej by zorganizować pomoc zbiorową.

Wiem jak to wygląda w Krakowie, ponieważ też próbowałem tam coś organizować. Polsce jest wystarczająca ilość spirytystów aby działać, ale trzeba chcieć.

Poradzę jak któryś z moich przedmówców: poszukaj innego tematu.

Jestem uparty.

Według mnie polski spirytyzm nie ma obowiązku chwalić się "dobrymi uczynkami".

Nie powinien się chwalić, ale powinien inspirować...

[Mirek]

Czyli z tego wynika, że polski spirytysta ma piekne słowa i odee ale ma tym się kończ, bo mu się nic nie chce.
Luperci, a myślałeś o tym, że może ze złej strony się za to bierzesz?