Watykan odrzuca Drugie Przyjście Jezusa Chrystusa
"Watykan – Rzecznik Watykanu odrzuca Drugie Przyjście Chrystusa Pana i nazywa Chrystusa „pijanym”.
Watykan:Drugie Przyjście ostatecznie nie wydarzy się! My mamy inną informację!.
A kto to powiedział? Wybitny kardynał Salvatore de Giorgi.
http://wolna-polska.pl/wiadomosci/watyk ... sa-2014-10 PL
http://waterfordwhispersnews.com/2014/0 ... ts-vatican EN
„Ten rok będzie ostatnim, kiedy Watykan będzie oczekiwał powrotu na Ziemię Pana. My, po prostu, zdajemy sobie sprawę, że Jezus nie wróci. Minęło już wiele wieków. W innym miejscu jeszcze Go oczekują, i to dobrze, ale…gdzie indziej, w innym miejscu.” – powiedział. „Niech czekają!”.
„On miał możliwość przemienienia wody w wino” – wyjaśnił kardynał. „Wszyscy ludzie, kiedy znajdują się pod wpływem alkoholu nie mogą powstrzymać się od tego żeby nie czynić przepowiedni. I Jezus w niczym nie był inny”.
„Kiedy Dawid został królem Hebrajczyków, zdobył Jerozolimę, ufortyfikowane miasto Jebusytów, jednego z kananejskich plemion, i uczynił z niej nową stolicę.
Sprowadził tu Arkę Przymierza i planował wybudować dla niej świątynię (2 Sm 6–7).
Dokonał tego jego syn Salomon. Na dworze Dawida przebywał Natan, prorok El Szaddai oraz uczony kapłan Abiatar, który stał się królewskim historykiem.
To właśnie on jest odpowiedzialny za powstanie Biblii, może też być autorem najstarszego dokumentu w tekście Biblii zwanego „J”, ponieważ konsekwentnie używa imienia Jahwe na oznaczenie hebrajskiego boga El Szaddai”. John Myrdhin Reynolds
“Ponieważ wielu Hebrajczyków nie uznawało prawa jego dynastii do rządów, Dawid zlecił swoim kapłanom i skrybom skompilowanie
ze starszych źródeł, zarówno pisanych, jak i ustnych, historii narodu hebrajskiego od czasów stworzenia aż do swojego wstąpienia na tron.
Celem tej oficjalnej historii było uprawomocnienie monarchii Dawida, ponieważ poprzednio hebrajskimi plemionami rządziły nie dziedziczne monarchie, ale wybierani sędziowie. Ta oficjalna historia miała pokazać, że wstąpienie na tron Dawida i jego dynastii stanowiło część boskiego planu,
wypełnienie obietnicy danej przez Jahwe swemu narodowi. Od samego początku był to dokument przesycony ideologią polityczną.
Jako dalszy element swojej strategii, Dawid zatrudnił kapłana Jebusytów, oddającego cześć El Eljonowi, staremu kananejskiemu bogu stwórcy i dziadkowi bogów, mającemu swoją świątynię w Jerozolimie, do rozpowszechnienia kananejskiego kultu świątynnego i zastosowania go w stosunku do nowo przybyłego El Szaddai.
Dawid chciał świątyń i kultu, takiego jaki występował w innych cywilizowanych królestwach i miastach Bliskiego Wschodu.
Ponieważ starsze bóstwo Jebusytów było uznawane przez Kananejczyków za stwórcę, strategia Dawida umożliwiła identyfikację El Szaddai z Bogiem Stwórcą, gdyż pierwotnie El Szaddai zdecydowanie nie był stwórcą nieba i ziemi.
Juda i mniejszość południowych plemion przebywała w Egipcie i została nawrócona przez Mojżesza na kult El Szaddai, ale północne plemiona w ogóle nie znalazły się w Egipcie czy też z Mojżeszem na Synaju.
Dłużej zamieszkiwali Kanaan i tak samo, jak ich kananejscy sąsiedzi, praktykowali kult wysokiego boga Ela.
Tak więc strategia Dawida zjednoczyła również plemiona północne z południowymi, a nawet Kananejczyków, w jednym państwowym kulcie, w którym El Szaddai został utożsamiony z najwyższym bogiem stwórcą Elem.
W biblijnym tekście El jest nazywany Elohim, co po hebrajsku oznacza „bogów”, w liczbie mnogiej.
Wariant tej historii, napisany na Północy, zwany dokumentem „E”, ponieważ imieniem boga jest tu Elohim, został później połączony z dokumentem „J”,tworząc rdzeń dzisiejszej Biblii.
W późniejszych stuleciach pod wpływem kapłanów wiele zmieniono i dodano do tekstu. Podjęte przez Dawida działania, późniejsi prorocy i sam ewoluujący tekst Biblii wszystko to doprowadziło do rozwoju imperialistycznego monoteizmu wśród Hebrajczyków, czyli Żydow.
Chrześcijaństwo to polityczny twór zbudowany na fałszu,doszukiwanie się w nim prawd świadczy o głębokiej naiwności i brakach w edukacji.
Ta instytucja mówi prawdę tylko wtedy gdy powtarza to co podpatrzyła u innych
Chrześcijaństwo to broń ideologiczna,napisana przez socjologów i psychologów w taki sposób by osoby wrażliwe ,podatne na manipulacje i niezdecydowane ideologicznie można było omamić i nawrócić/zahipnotyzować".
Watykan:Drugie Przyjście ostatecznie nie wydarzy się! My mamy inną informację!.
A kto to powiedział? Wybitny kardynał Salvatore de Giorgi.
http://wolna-polska.pl/wiadomosci/watyk ... sa-2014-10 PL
http://waterfordwhispersnews.com/2014/0 ... ts-vatican EN
„Ten rok będzie ostatnim, kiedy Watykan będzie oczekiwał powrotu na Ziemię Pana. My, po prostu, zdajemy sobie sprawę, że Jezus nie wróci. Minęło już wiele wieków. W innym miejscu jeszcze Go oczekują, i to dobrze, ale…gdzie indziej, w innym miejscu.” – powiedział. „Niech czekają!”.
„On miał możliwość przemienienia wody w wino” – wyjaśnił kardynał. „Wszyscy ludzie, kiedy znajdują się pod wpływem alkoholu nie mogą powstrzymać się od tego żeby nie czynić przepowiedni. I Jezus w niczym nie był inny”.
„Kiedy Dawid został królem Hebrajczyków, zdobył Jerozolimę, ufortyfikowane miasto Jebusytów, jednego z kananejskich plemion, i uczynił z niej nową stolicę.
Sprowadził tu Arkę Przymierza i planował wybudować dla niej świątynię (2 Sm 6–7).
Dokonał tego jego syn Salomon. Na dworze Dawida przebywał Natan, prorok El Szaddai oraz uczony kapłan Abiatar, który stał się królewskim historykiem.
To właśnie on jest odpowiedzialny za powstanie Biblii, może też być autorem najstarszego dokumentu w tekście Biblii zwanego „J”, ponieważ konsekwentnie używa imienia Jahwe na oznaczenie hebrajskiego boga El Szaddai”. John Myrdhin Reynolds
“Ponieważ wielu Hebrajczyków nie uznawało prawa jego dynastii do rządów, Dawid zlecił swoim kapłanom i skrybom skompilowanie
ze starszych źródeł, zarówno pisanych, jak i ustnych, historii narodu hebrajskiego od czasów stworzenia aż do swojego wstąpienia na tron.
Celem tej oficjalnej historii było uprawomocnienie monarchii Dawida, ponieważ poprzednio hebrajskimi plemionami rządziły nie dziedziczne monarchie, ale wybierani sędziowie. Ta oficjalna historia miała pokazać, że wstąpienie na tron Dawida i jego dynastii stanowiło część boskiego planu,
wypełnienie obietnicy danej przez Jahwe swemu narodowi. Od samego początku był to dokument przesycony ideologią polityczną.
Jako dalszy element swojej strategii, Dawid zatrudnił kapłana Jebusytów, oddającego cześć El Eljonowi, staremu kananejskiemu bogu stwórcy i dziadkowi bogów, mającemu swoją świątynię w Jerozolimie, do rozpowszechnienia kananejskiego kultu świątynnego i zastosowania go w stosunku do nowo przybyłego El Szaddai.
Dawid chciał świątyń i kultu, takiego jaki występował w innych cywilizowanych królestwach i miastach Bliskiego Wschodu.
Ponieważ starsze bóstwo Jebusytów było uznawane przez Kananejczyków za stwórcę, strategia Dawida umożliwiła identyfikację El Szaddai z Bogiem Stwórcą, gdyż pierwotnie El Szaddai zdecydowanie nie był stwórcą nieba i ziemi.
Juda i mniejszość południowych plemion przebywała w Egipcie i została nawrócona przez Mojżesza na kult El Szaddai, ale północne plemiona w ogóle nie znalazły się w Egipcie czy też z Mojżeszem na Synaju.
Dłużej zamieszkiwali Kanaan i tak samo, jak ich kananejscy sąsiedzi, praktykowali kult wysokiego boga Ela.
Tak więc strategia Dawida zjednoczyła również plemiona północne z południowymi, a nawet Kananejczyków, w jednym państwowym kulcie, w którym El Szaddai został utożsamiony z najwyższym bogiem stwórcą Elem.
W biblijnym tekście El jest nazywany Elohim, co po hebrajsku oznacza „bogów”, w liczbie mnogiej.
Wariant tej historii, napisany na Północy, zwany dokumentem „E”, ponieważ imieniem boga jest tu Elohim, został później połączony z dokumentem „J”,tworząc rdzeń dzisiejszej Biblii.
W późniejszych stuleciach pod wpływem kapłanów wiele zmieniono i dodano do tekstu. Podjęte przez Dawida działania, późniejsi prorocy i sam ewoluujący tekst Biblii wszystko to doprowadziło do rozwoju imperialistycznego monoteizmu wśród Hebrajczyków, czyli Żydow.
Chrześcijaństwo to polityczny twór zbudowany na fałszu,doszukiwanie się w nim prawd świadczy o głębokiej naiwności i brakach w edukacji.
Ta instytucja mówi prawdę tylko wtedy gdy powtarza to co podpatrzyła u innych
Chrześcijaństwo to broń ideologiczna,napisana przez socjologów i psychologów w taki sposób by osoby wrażliwe ,podatne na manipulacje i niezdecydowane ideologicznie można było omamić i nawrócić/zahipnotyzować".