Forum Spirytystyczne

witajcie.
Nazywam się Karolina i obecnie mieszkam w Hamburgu. Wczoraj pierwszy raz słuchałam i brałam udział w wykladzie Konrada na Uniwersytecie. Jestem zachwycona wasza grupa i tym ze każdy może poczuć się członkiem wspólnoty i zarazem naukowcem szukającym prawdy.
Spirytyzm odkryłam około 2 lat temu. W sumie to nie do końca sama,(bo jak już teraz wiem przypadków nie ma ): Mój przyjaciel który widział ze nie potrafię się odnaleźć w swoim życiu zaproponował mi żebym przeczytała " kulisy spirytyzmu" i " księgę Duchów" . I od tego czasu spirytyzm okazał sie dopełnieniem mojego zycia. Wczesniej czułam się zagubiona, niepełna. Miałam wrazenie ze czegoś mi brakowało. Moja Wiedza jest mizerna, ale mam nadzieje ze dzieki Wam, dzieki Forum i Uniwersytetowi bede dalej się rozwijać.

Dziekuje i pozdrawiam wszytskich

Cześć

Miło widzieć, że spirytyzm dopełnił życie kolejnej osoby.
I wielkie podziękowania należą się przyjacielowi, za podrzucenie tych książek

Serdecznie witam w naszym gronie

Witaj, przynosisz pozytywną energię, fajnie. Mam nadzieję, że będziesz sie tu czuć dobrze ,

pozdrawiam:)

Witaj,
Zycze milych i szczesliwych chwil na forum :")

Cześć
Rzeczywiście robisz wrażenie bardzo pozytywnej osoby - miło

Zostań z nami

Witamy

witaj Karolina. Księga duchów zmienic potrafi życie - z moim tez to zrobiła.

Voldo, juz wiem ze każda znajomośc ma sens, kązdy kontakt z innym człowiekiem ma nas czegos nauczyc albo my mamy to za zadanie
a w kazdym razie Pan o ktorym powyzej pisałam nie miał latwo, ale moge smiało teraz powiedziec ze dzieki jego staraniom, i pracy nade mna i przedstawieniu mi spirytyzmu stałam się lepszym człowiekiem. jeszcze duzo pracy nade mna, ale mam nadzieje ze mój rozwoj nie stanie w miejscu.
niedawno miałam pierwsza chwile zwatpienia. łatwo miec cele, ideały gdy sie jest młodym człowiekiem. gdy spedza sie dnie i noce na debatach filozoficznych z swoimi przyjaciolmi. trudniej o to gdy szkoła, studia się skoncza. Zaczyna się praca (w ktorej tak rzadko się spełniamy), pojawiaja się dzieci. po prostu zaczyna się prowadzic juz zwykle, szare( wiem teraz, ze odcienie szarosci takze mają swoj urok ) zycie. gdy nas pochłania codziennosc i wszechogarniający materializm. a ludzie juz wola iśc do centrum handlowego i kupic sobie jakis ciuszek, niz popracowac nad własnym wnetrzem. albo ze mimo wszystko chcesz z kims o czyms glebszym porozmawiac, ale nie ma zadnych takich osob przy tobie.
wpadłam do tego dołka, ale udalo mi sie wydostac. ale nie wiem czy bym podołała bez pomocy bliskich.
po prostu potrzeba wiecej takich ludzi jak wy!

Ja również witam i cieszę się, że nasze wykłady się podobają