Witam!

[anka30]

Dziękuję że tak dużo osób odpowiedziało mi na powitanie,nie spodziewałam się! Ja jestem z Zabrza! Jeszcze nie bardzo wiem jak tu się poruszać gdzie pisać odnoście moich pytań itd,muszę zrobić rozeznanie,bo tu do Was sprowadził mnie nie tylko sam fakt utraty bliskiej mi osoby (chociaż przyznaję że to właśnie w głównej mierze),ale też inne "fakty".Ze względu na śmierć taty zaopatrzyłam się w kilka książek ale one też nie odpowiedziały na wszystkie pytania,może po prostu wybrałam nie odpowiednie ,co by nie było niczym dziwnym bo szukałam w ciemno!Jeszcze raz dziękuję za powitanie!

[Voldo]

No to chyba najbliżej by Ci było do Oświęcimia... Chociaż też nie tak blisko...

Jeśli chodzi o książki - najlepiej zacząć od książek Allana Kardeca - "Księga Duchów" (ważne, żeby było wydawnictwo KOS - jednak ta książka jest strasznie trudna do dostania odkąd przestali ją dodrukowywać... Ale niedługo powinna się pojawić nakładem rivail.pl), "Księga Mediów", "Niebo i piekło wg spirytyzmu", "Ewangelia wg spirytyzmu" ew. "Czym jest spirytyzm" też Kardeca (może działać jako okrojony zamiennik KD)...
A potem całą resztę z http://www.rivail.pl

[anka30]

mam ksiege duchów,niestety nie zwróciłam uwagi z jakiego wydawnictwa,a moja sunia ostatnio ją przeczytała do 10 strony -:) ale to można sprawdzić.Za resztą muszę się porozglądać ale przynajmniej wiem czego szukać.Dziś się trochę rozpisałam,jakaś mnie wena dopadła i czas szybko zleciał,ale chyba pisałam nie w tym dziale co trzeba,bo weszłam na pytania a chyba raczej miałam wejść na opowieści no ale trudno uczymy się na błedach! Jeżeli ktoś z Was ma czas i chęci może poczytać co tam skleciłam,to opowieści z życia wzięte (mojego życia oczywiście), przed lat mniej więcej dwudziestu ,ale może to tylu latach w końcu ktoś rzuci na to światło?!

[anka30]

otwarłam na dziale pytania i odpowiedzi dwa nowe tematy,nie wiedziałam jak nazwać to o czym chcę pisać więc podałam to co pierwsze przyszło mi do głowy,dziwne drapanie i niematerialne zwierzęta

[Luperci Faviani]

No to chyba najbliżej by Ci było do Oświęcimia... Chociaż też nie tak blisko...

Rzut beretem :)

[anka30]

no tu ktoś napisał...szczęściarz bo wrócił do domu....tego wcale nie jestem taka pewna i to właśnie mnie martwi.Jakoś tydzień po śmierci taty miałam sen hmm to może zbyt dużo powiedziane raczej kilku sekundowy obraz,w którym widziałam tatę siedzącego w całkowitych ciemnościach przy swoim grobie.Siedział skulony jak małe bezradne dziecko,w jego oczach widziałam przerażenie.Jego wzrok zdawał się mówić....boże gdzie jestem,co się stało....Poprosiłam pewną kobietę o to żeby w miarę swoich możliwości sprawdziła co dzieje się z tatą.To co mi przekazała było mniej więcej tym co widziałam z tym że twierdziła iż są przy nim dwie życzliwe osoby (dusze),no ja tam nikogo nie widziałam.Biedny był sam jak palec.Na wszystko wiadomo trzeba brać poślizg,w sumie konkretnego dowodu na to że akurat mówi o moim tacie mi nie dała,a taką opowieść mógłby przedstawić każdy kto trochę zna się na tych sprawach,znając datę i przyczynę śmierci danej osoby resztę może dopisać.W każdym bądź razie gdybym wiedziała że faktycznie tam gdzie jest jest szczęśliwy to ja też była bym szczęśliwa,bo chociaż już byśmy nie usiedli razem do kawy,nie porozmawiali byśmy to nie ma nic lepszego co mogło by nam się trafić jak szczęście naszych bliskich chociaż ono dla nas nie koniecznie musiało by to samo znaczyć

[000Lukas000]

Zamiast rozpamiętywać sny i pytać się jakiś wróżek zadaj sobie pytanie jakim człowiekiem był twój ojciec, każdy z nas ma większe lub mniejsze przewinienia za które trzeba będzie odpowiedzieć i się rozliczyć, ale raczej nie spotykamy na co dzień osób złych którzy tylko dla własnego interesu krzywdzą notorycznie ludzi lub są radykalnie przywiązani do wartości materialnych i popadli w całkowity ateizm, tacy w istocie mają dużo do odpokutowania, i przeżycia po śmierci nie będą należały do przyjemnych.

Za Ojca przede wszystkim się módl, siła szczerej modlitwy pomoże mu w każdej trudnej sytuacji.

[anka30]

no właśnie dlatego myślałam że "tam" będzie mu dobrze bo życie już dość go skrzywdziło,od 43 tak był inwalidą.Pracował na kopalni jako górnik,kolega poprosił go żeby się z nim zamienił zmianą.Był zawał,tacie połamało kręgosłup,lekarze nie dawali mu szans na przeżycie,a jednak wyszedł z tego i po długiej walce nie dość że żyła no nawet potrafił chodzić o kulach świetnie.Zajął się rzeźbą i malarstwem.Kolega za którego poszedł do pracy zabił się na motorze rok później.Potem rozpadło mu się małżeństwo i tak długo by pisać.Tata był dobrym człowiekiem,zawsze wszystkie spotykające go przykrości znosił z godnością.Martwił się o innych nigdy nie o siebie nawet kiedy zabierano go do szpitala prosił sąsiadów żeby wysłali mi smsa dopiero jak już pojedzie (oboje wyłączaliśmy telefony na noc),bo nie chciał mnie martwić a tak wiedział że dowiem się dopiero rano.Materialistą też nie był nie trzeba mu było wiele do szczęścia,bardzo był za swoim samochodem ale to dla tego że bez niego był bezradny,mógłby tylko siedzieć w domu,albo iść przed blok.Święty zapewne nie był ale kto z nas jest,ważne że zawszy starał się robić dobrze i w dobrej wierze,dlatego tu była by już straszna niesprawiedliwość gdyby po śmierci było mu jeszcze źle!

[000Lukas000]

Więc nie masz się o co martwić, źle mu nie ma, a co do pokuty to myślę że właśnie to życie było dla niego pokuta za dawne czyny, dlatego z tyloma trudnościami się musiał zmierzyć, i chyba dobrze je zniósł, teraz na pewno jest szczęśliwy.
A wróżek nie słuchaj, te to po prostu głupoty gadają, atalia może ci to potwierdzić, bo ona bardzo je lubi

[atalia]

Haha...potwierdzam-kiedyś pozwoliłam sobie sprawdzić ich prawdomównosć i umiejętności w zakresie jasnowidzenia-szkoda gadać,wynikła z tego jedna wielka wrózkowa kompromitacja...