Ciekawostka - Tora a zasady Spirytyzmu
: 16 kwie 2011, 09:45Polecam poczytać, jest to opis nauk płynących z między innymi Starego Testamentu, jest to prawdziwe znaczenie tych ksiąg przedstawione przez Rabinów Żydowskich.
Zachęcam was do przeczytania fragmentów, naprawdę ciekawe zbieżności.
Po przeczytaniu tego zrozumiałem dlaczego żydzi a przynajmniej wysocy Rabini nie uznają Jezusa za zbawiciela.
Nie wiedziałem gdzie to wam dać więc dałem tutaj ale jak co można to przenieść do odpowiedniego miejsca, jak kto jest zainteresowany całością niech da E-mail a prześle całość.
Miłej Lektury Warto;)
***
Kabalista sam odczuwa wyższy świat i sam bezpośrednio go poznaje. "Wyższym" - nazywa się ten świat dlatego, że znajduje się poza granicami naszych zwykłych odczuć. Kabalista widzi jak wszystko z wyższego świata opuszcza się i rodzi w naszym świecie. Kabalista znajduje się jednocześnie w obu światach, wyższym i naszym.
Kabaliści otrzymują realną informację która istnieje wokół nas, lecz nie jest przez nas postrzegana w całości. Zwykły człowiek postrzega tylko nieduży fragment otaczającego go wszechświata. Ten fragment nazywa on naszym światem, a kabalista pojmuje cały obraz wszechświata.
Kabaliści mają możliwość opanowywania, badania i przekazywania nam danych o całym wszechświecie, o źródle naszego życia, o tym co powinno nastąpić. Oni dają nam metodykę poznania świata wyższego. Swoją wiedzę kabaliści przekazują w księgach, napisanych specjalnym językiem.
Dlatego aby poprawnie studiować te księgi, trzeba robić to pod kierownictwem kabalisty i według specjalnej metodyki. Wtedy księgi te staną się środkiem umożliwiającym pojęcie prawdziwej rzeczywistości.
...
Po śmierci naszego ciała materialengo, "szósty" zmysł nadal istnieje, ale już poza rzeczywistością materialną. Podczas studiowania księg kabalistycznych, światło świeci do "punktu w sercu" rozwijając go jednocześnie. Stopniowo "poszerza" się on, nabierając "objętość", wystarczającą do przyjęcia otaczającego go światła. Wejście światła do "punktu w sercu" rodzi w człowieku pierwsze duchowe odczucie. Im więcej światła wchodzi do tego "punktu", tym bardziej człowiek odczuwa, coraz bardziej szeroko i jawnie wyższy świat, swoją przeszłość i przyszłość.
...
"Dlaczego kabaliści zobowiązują każdego do studiowania Kabały? Sprawa polega na tym, że wszyscy którzy zajmują się Kabałą, nawet gdy nie rozumieją tego czego się uczą, swoją chęcią zrozumienia, pobudzają otaczające ich dusze światło. Ponieważ każdej osobie gwarantowane jest otrzymanie wszystkiego, co przygotował dla niej Stwórca - podczas planu stworzenia świata, zakładającym narozkoszowanie wszystkich tworów. Lecz kto nie został wyróżniony osiągnięciem tego podczas wędrówki w tym życiu, będzie on wyróżniony w jednym z następnych, kończąc przy tym początkowy plan, zamierzony przez Stwórcę."
...
Wiedza o Stwórcy, wyższym świecie, tj. Kabała była przekazywana przez kabalistów ustnie i pisemnie. Pierwsza księga Kabały "Tajny anioł" ("Raziel ha-Malach") została napisana przez Adama. On otrzymał swoją wiedzę bezpośrednio z góry, a nie jak inni kabaliści, wskutek nauki i poprzez wysiłki własnej woli. Pierwszy ze znanych nam kabalistów, tj. ten, który sam pojął Stwórcę, był praojciec - Abraham. On, jak opowiada Tora, postawił przed sobą zagadnienia sensu życia i był zaszczycony odkryciem się Stwórcy, wyższego świata. Zebraną przez niego wiedzę i metodykę jej otrzymania przekazał on następnym pokoleniom ustnie w księdze "Sefer Jecira".
Każdy kabalista dodawał do zebranego doświadczenia swoją indywidualność, lecz Mojżesz dokładnie przedstawił całą tą wiedzę w księdze, nazwanej przez niego Torą od słowa "or" światło i od słowa "horaha" instrukcja (pojęcia światła).
Po napisaniu Pięciu Ksiąg Mojżeszowych, Kabała nadal rozwijała się. W okresie między Pierwszą i Drugą Świątynią rozpoczęło się studiowanie Kabały w organizowanych grupach kabalistów. Od czasów zburzenia Drugiej Świątyni i do naszych dni, historię Kabały można podzielić na trzy okresy rozwoju:
Okres pierwszy odnosi się do trzeciego wieku naszej ery. W tym czasie rabi Szymon bar Jochaj (RASZB"I), uczeń rabi Akiwy, piszę księgę "Zohar". Rabi Szymon otrzymał od rabiego Akiwy pełnomocnictwo do przekazania Kabały kolejnym pokoleniom. On słynął wśród swoich współczesnych jako znawca zarówno jawnej jak i tajnej Tory.
...
Sprawa polega na tym, że proces zmiany wymaga dotrzymania dwóch warunków: odpowiedniego czasu i odpowiedniego poziomu dojrzałości dusz, żeby zapotrzebowanie w nowej metodzie nauczania pochodziło od samych dusz.
Wielcy kabaliści odsłaniają nowy system nauczania, wykładają go, jednak ich współcześni nie są w stanie ocenić całą skalę dokonanych przez nich zmian. Dlatego częstokroć wolą ukryć lub nawet spalić swoje dzieła.
Wiadomo, że Baal ha-Sulam spalił znaczną część swoich utworów. Jest to niezwykłe odsłonięcie w naszym świecie wyższego, gdy wiedza jest przekazywana na papier, który następnie się spala. To, co przynajmniej raz się odsłoniło w postaci materialnej, wpływa na przyszłość i ułatwia swoje powtórne odsłonięcie.
...
Rabi Szymon był jednym z największych ludzi swego pokolenia. On wytłumaczył więcej niż 3000 tematów w Talmudzie. Te tłumaczenia były wydane i doszły do naszych dni. Jednak księga "Zohar" po jej napisaniu znikła. To ma związek z tym, że natura tajnej części Tory jest taka, że może ona być odsłonięta w odpowiednim czasie, gdy odpowiednie dusze przychodzą na ten świat. Tak i "Zohar" odsłania się nam z czasem.
...
Człowiek nie powinien być odludkiem, który ucieka przed życiem. Kabała prawie na odwrót, zobowiązuje człowieka aby się ożenił, dał światu dzieci, pracował i żył pełnią życia. Cały świat jest stworzony w taki sposób, aby szczególną, właściwą drogą przyprowadzić człowieka do naprawy.
...
Tory są to księgi kabalistyczne, napisane przez kabalistów, jeden drugiemu, w celu wymiany zdań i pomocy wzajemnej. Ten, kto w swych uczuciach podnosi się do światów duchowych, widzi, jak te księgi pomagają mu iść dalej i się rozwijać. To przypomina przewodnik po nieznajomym kraju. Za jego pomocą człowiek stopniowo zapoznaje się z krajem, uczy się działać w nowych mu warunkach.
Księgi powinne odpowiadać naszym duszom, tj. one powinne być napisane przez współczesnego kabalistę, ponieważ dusze, opuszczające się w każdym pokoleniu, nie są jednakowe i wymagają specjalnego, odpowiedniego dla nich podręcznika.
...
Wszystkie księgi Tory: Pięcioksięg, Prorocy, Pisma, Miszna, Talmud itd. były napisane w różnych "językach", tj. przez ludzi, którzy mieli kontakt ze Stwórcą, pojęli świat duchowy.
Na przestrzeni pokoleń kabaliści napisali mnóstwo księg kabalistycznych, korzystając przy tym z różnych metodyk wyłuszczania w "językach" zgodnie z epoką: tanachicznym, językiem legend, prawnym lub kabalistycznym. W wyniku powstały cztery języki przekazu wiedzy o realności duchowej.
To nie są cztery różne drogi, a cztery opowiadania, w różny sposób mówiące o jednym i tym samym obiekcie. Oni opowiadają nam, jak wyjść do świata duchowego, jak tamten świat stworzony. Cała Tora jest napisana z jedynym celem nauczyć nas, jak do odczuwania naszego świata dodać odczucie świata duchowego.
...
To i jest znany nam Pięcioksięg. Mojżesz wyłuszczył świat wyższy w języku narracyjnym, odtwarzając go w języku gałęzi. Mówi się o wyższym, lecz w nazwach naszego świata. To jest jak kod, jest zrozumiałe, o czym idzie mowa tylko tym, którzy widzą wyższy świat.
Powstaje wrażenie, że Tora jest zbiorem opowieści historycznych. To, o czym mówi się w Torze, działo się w naszym świecie, lecz główne, o czym mówi Tora -poprzedzające to procesy w świecie wyższym, które następnie wywołały i odpowiednie wydarzenia w tym świecie.
To, co się odbywa w wyższych światach, następnie się odbywa w naszym świecie. Jednak sens napisania Tory w tym, żeby pomóc nam w pojęciu świata wyższego, lecz nie w opisie wydarzeń historycznych. Tora dana, by pojąć wyższy świat i kierować wydarzeniami, które tam się rodzą.
...
Po co potrzebna jest Tora? Powiedziano: "Stworzyłem pierwiastek zła, egoizm, dałem Torę do jego naprawy" w takim stopniu, w którym człowiek odczuwa w sobie egoizm, może on wykorzystać Torę do swojej naprawy.
W tym i jest podstawowa różnica Kabały od religii. Dowolna religia opiera się na dogmatach, tradycjach, pouczaniach, na ślepym podążaniu bez żadnego krytycznego sprawdzianu, ponieważ nie ma możliwości sprawdzić to, co nieuchwytne.
Kabała otwiera człowiekowi wyższy świat, w skutek czego on odczuwa cały wszechświat i widzi, o ile był wcześniej ograniczony w swoich odczuciach i wiedzy. Pod wiarą w Kabale ma się na myśli jawne odczuwanie wszechświata!
Zachęcam was do przeczytania fragmentów, naprawdę ciekawe zbieżności.
Po przeczytaniu tego zrozumiałem dlaczego żydzi a przynajmniej wysocy Rabini nie uznają Jezusa za zbawiciela.
Nie wiedziałem gdzie to wam dać więc dałem tutaj ale jak co można to przenieść do odpowiedniego miejsca, jak kto jest zainteresowany całością niech da E-mail a prześle całość.
Miłej Lektury Warto;)
***
Kabalista sam odczuwa wyższy świat i sam bezpośrednio go poznaje. "Wyższym" - nazywa się ten świat dlatego, że znajduje się poza granicami naszych zwykłych odczuć. Kabalista widzi jak wszystko z wyższego świata opuszcza się i rodzi w naszym świecie. Kabalista znajduje się jednocześnie w obu światach, wyższym i naszym.
Kabaliści otrzymują realną informację która istnieje wokół nas, lecz nie jest przez nas postrzegana w całości. Zwykły człowiek postrzega tylko nieduży fragment otaczającego go wszechświata. Ten fragment nazywa on naszym światem, a kabalista pojmuje cały obraz wszechświata.
Kabaliści mają możliwość opanowywania, badania i przekazywania nam danych o całym wszechświecie, o źródle naszego życia, o tym co powinno nastąpić. Oni dają nam metodykę poznania świata wyższego. Swoją wiedzę kabaliści przekazują w księgach, napisanych specjalnym językiem.
Dlatego aby poprawnie studiować te księgi, trzeba robić to pod kierownictwem kabalisty i według specjalnej metodyki. Wtedy księgi te staną się środkiem umożliwiającym pojęcie prawdziwej rzeczywistości.
...
Po śmierci naszego ciała materialengo, "szósty" zmysł nadal istnieje, ale już poza rzeczywistością materialną. Podczas studiowania księg kabalistycznych, światło świeci do "punktu w sercu" rozwijając go jednocześnie. Stopniowo "poszerza" się on, nabierając "objętość", wystarczającą do przyjęcia otaczającego go światła. Wejście światła do "punktu w sercu" rodzi w człowieku pierwsze duchowe odczucie. Im więcej światła wchodzi do tego "punktu", tym bardziej człowiek odczuwa, coraz bardziej szeroko i jawnie wyższy świat, swoją przeszłość i przyszłość.
...
"Dlaczego kabaliści zobowiązują każdego do studiowania Kabały? Sprawa polega na tym, że wszyscy którzy zajmują się Kabałą, nawet gdy nie rozumieją tego czego się uczą, swoją chęcią zrozumienia, pobudzają otaczające ich dusze światło. Ponieważ każdej osobie gwarantowane jest otrzymanie wszystkiego, co przygotował dla niej Stwórca - podczas planu stworzenia świata, zakładającym narozkoszowanie wszystkich tworów. Lecz kto nie został wyróżniony osiągnięciem tego podczas wędrówki w tym życiu, będzie on wyróżniony w jednym z następnych, kończąc przy tym początkowy plan, zamierzony przez Stwórcę."
...
Wiedza o Stwórcy, wyższym świecie, tj. Kabała była przekazywana przez kabalistów ustnie i pisemnie. Pierwsza księga Kabały "Tajny anioł" ("Raziel ha-Malach") została napisana przez Adama. On otrzymał swoją wiedzę bezpośrednio z góry, a nie jak inni kabaliści, wskutek nauki i poprzez wysiłki własnej woli. Pierwszy ze znanych nam kabalistów, tj. ten, który sam pojął Stwórcę, był praojciec - Abraham. On, jak opowiada Tora, postawił przed sobą zagadnienia sensu życia i był zaszczycony odkryciem się Stwórcy, wyższego świata. Zebraną przez niego wiedzę i metodykę jej otrzymania przekazał on następnym pokoleniom ustnie w księdze "Sefer Jecira".
Każdy kabalista dodawał do zebranego doświadczenia swoją indywidualność, lecz Mojżesz dokładnie przedstawił całą tą wiedzę w księdze, nazwanej przez niego Torą od słowa "or" światło i od słowa "horaha" instrukcja (pojęcia światła).
Po napisaniu Pięciu Ksiąg Mojżeszowych, Kabała nadal rozwijała się. W okresie między Pierwszą i Drugą Świątynią rozpoczęło się studiowanie Kabały w organizowanych grupach kabalistów. Od czasów zburzenia Drugiej Świątyni i do naszych dni, historię Kabały można podzielić na trzy okresy rozwoju:
Okres pierwszy odnosi się do trzeciego wieku naszej ery. W tym czasie rabi Szymon bar Jochaj (RASZB"I), uczeń rabi Akiwy, piszę księgę "Zohar". Rabi Szymon otrzymał od rabiego Akiwy pełnomocnictwo do przekazania Kabały kolejnym pokoleniom. On słynął wśród swoich współczesnych jako znawca zarówno jawnej jak i tajnej Tory.
...
Sprawa polega na tym, że proces zmiany wymaga dotrzymania dwóch warunków: odpowiedniego czasu i odpowiedniego poziomu dojrzałości dusz, żeby zapotrzebowanie w nowej metodzie nauczania pochodziło od samych dusz.
Wielcy kabaliści odsłaniają nowy system nauczania, wykładają go, jednak ich współcześni nie są w stanie ocenić całą skalę dokonanych przez nich zmian. Dlatego częstokroć wolą ukryć lub nawet spalić swoje dzieła.
Wiadomo, że Baal ha-Sulam spalił znaczną część swoich utworów. Jest to niezwykłe odsłonięcie w naszym świecie wyższego, gdy wiedza jest przekazywana na papier, który następnie się spala. To, co przynajmniej raz się odsłoniło w postaci materialnej, wpływa na przyszłość i ułatwia swoje powtórne odsłonięcie.
...
Rabi Szymon był jednym z największych ludzi swego pokolenia. On wytłumaczył więcej niż 3000 tematów w Talmudzie. Te tłumaczenia były wydane i doszły do naszych dni. Jednak księga "Zohar" po jej napisaniu znikła. To ma związek z tym, że natura tajnej części Tory jest taka, że może ona być odsłonięta w odpowiednim czasie, gdy odpowiednie dusze przychodzą na ten świat. Tak i "Zohar" odsłania się nam z czasem.
...
Człowiek nie powinien być odludkiem, który ucieka przed życiem. Kabała prawie na odwrót, zobowiązuje człowieka aby się ożenił, dał światu dzieci, pracował i żył pełnią życia. Cały świat jest stworzony w taki sposób, aby szczególną, właściwą drogą przyprowadzić człowieka do naprawy.
...
Tory są to księgi kabalistyczne, napisane przez kabalistów, jeden drugiemu, w celu wymiany zdań i pomocy wzajemnej. Ten, kto w swych uczuciach podnosi się do światów duchowych, widzi, jak te księgi pomagają mu iść dalej i się rozwijać. To przypomina przewodnik po nieznajomym kraju. Za jego pomocą człowiek stopniowo zapoznaje się z krajem, uczy się działać w nowych mu warunkach.
Księgi powinne odpowiadać naszym duszom, tj. one powinne być napisane przez współczesnego kabalistę, ponieważ dusze, opuszczające się w każdym pokoleniu, nie są jednakowe i wymagają specjalnego, odpowiedniego dla nich podręcznika.
...
Wszystkie księgi Tory: Pięcioksięg, Prorocy, Pisma, Miszna, Talmud itd. były napisane w różnych "językach", tj. przez ludzi, którzy mieli kontakt ze Stwórcą, pojęli świat duchowy.
Na przestrzeni pokoleń kabaliści napisali mnóstwo księg kabalistycznych, korzystając przy tym z różnych metodyk wyłuszczania w "językach" zgodnie z epoką: tanachicznym, językiem legend, prawnym lub kabalistycznym. W wyniku powstały cztery języki przekazu wiedzy o realności duchowej.
To nie są cztery różne drogi, a cztery opowiadania, w różny sposób mówiące o jednym i tym samym obiekcie. Oni opowiadają nam, jak wyjść do świata duchowego, jak tamten świat stworzony. Cała Tora jest napisana z jedynym celem nauczyć nas, jak do odczuwania naszego świata dodać odczucie świata duchowego.
...
To i jest znany nam Pięcioksięg. Mojżesz wyłuszczył świat wyższy w języku narracyjnym, odtwarzając go w języku gałęzi. Mówi się o wyższym, lecz w nazwach naszego świata. To jest jak kod, jest zrozumiałe, o czym idzie mowa tylko tym, którzy widzą wyższy świat.
Powstaje wrażenie, że Tora jest zbiorem opowieści historycznych. To, o czym mówi się w Torze, działo się w naszym świecie, lecz główne, o czym mówi Tora -poprzedzające to procesy w świecie wyższym, które następnie wywołały i odpowiednie wydarzenia w tym świecie.
To, co się odbywa w wyższych światach, następnie się odbywa w naszym świecie. Jednak sens napisania Tory w tym, żeby pomóc nam w pojęciu świata wyższego, lecz nie w opisie wydarzeń historycznych. Tora dana, by pojąć wyższy świat i kierować wydarzeniami, które tam się rodzą.
...
Po co potrzebna jest Tora? Powiedziano: "Stworzyłem pierwiastek zła, egoizm, dałem Torę do jego naprawy" w takim stopniu, w którym człowiek odczuwa w sobie egoizm, może on wykorzystać Torę do swojej naprawy.
W tym i jest podstawowa różnica Kabały od religii. Dowolna religia opiera się na dogmatach, tradycjach, pouczaniach, na ślepym podążaniu bez żadnego krytycznego sprawdzianu, ponieważ nie ma możliwości sprawdzić to, co nieuchwytne.
Kabała otwiera człowiekowi wyższy świat, w skutek czego on odczuwa cały wszechświat i widzi, o ile był wcześniej ograniczony w swoich odczuciach i wiedzy. Pod wiarą w Kabale ma się na myśli jawne odczuwanie wszechświata!