Forum Spirytystyczne

1. Czy obrażanie innych powoduje powstanie "długu karmicznego" który musimy spłacić?
2. Podobnie do pierwszego pytania: czy pocieszając/podnosząc na duchu kogoś stwarzamy dług który osoba pocieszana musi spłacić?

odnowa pisze:1. Czy obrażanie innych powoduje powstanie "długu karmicznego" który musimy spłacić?
2. Podobnie do pierwszego pytania: czy pocieszając/podnosząc na duchu kogoś stwarzamy dług który osoba pocieszana musi spłacić?

Jeśli posiadanie długu jest negatywne, a spłacanie długu pozytywne:

1. Myślę, że tak, gdyż zło powoduje złe skutki
2. Myślę, że nie, gdyż dobro powoduje dobre skutki.

Czy modlitwa za osoby które skrzywdziłem swoimi słowami wystarczy by pozbyć się "długu"? Dodam że też miały nieco za uszami i są to osoby które wyrządziły mi w pewnym stopniu krzywdę.

odnowa pisze:Czy modlitwa za osoby które skrzywdziłem swoimi słowami wystarczy by pozbyć się "długu"? Dodam że też miały nieco za uszami i są to osoby które wyrządziły mi w pewnym stopniu krzywdę.

Życzenie komuś dobrze, modlitwa w czyjejś intencji, pragnienie dobra dla kogoś - to na pewno coś pozytywnego.
Myślę, że jeśli masz opory, by bezpośrednio się zaangażować wobec osób, które w jakiejś mierze cię skrzywdziły, wynika to być może ze zdrowego dystansu i ostrożności, by znów nie być skrzywdzonym. To nie jest nic złego. Idzie przecież o to, żeby samemu się wewnętrznie zmienić i być życzliwym dla świata - a realizować to praktycznie można wobec każdego człowieka. Nie martw się na zapas.

dzięki

A lepiej kogoś pocieszyć i napleść mu bzdur w które sami nie wierzymy a które poprawią mu samopoczucie czy dać sobie spokój i nie kłamać?

czarnyMag pisze:A lepiej kogoś pocieszyć i napleść mu bzdur w które sami nie wierzymy a które poprawią mu samopoczucie czy dać sobie spokój i nie kłamać?

Każda chęć pomocy jest dobra. A najlepsza jest zawsze ta Szczera.

Edi pisze:czarnyMag pisze:
A lepiej kogoś pocieszyć i napleść mu bzdur w które sami nie wierzymy a które poprawią mu samopoczucie czy dać sobie spokój i nie kłamać?

Każda chęć pomocy jest dobra. A najlepsza jest zawsze ta Szczera.

Generalnie jestem za tym, by nie mówić nikomu nieprawdy, aczkolwiek przypadki pocieszania, gdy np. ktoś jest ciężko chory i źle psychicznie znosi ten stan, byłyby trudny do rozstrzygnięcia. Z jednej strony warto powiedzieć choremu wszystko, by się przygotował na różne ewentualności, poukładał swoje sprawy; z drugiej strony wiadomo, że wiara w wyzdrowienie i siła woli mają niebagatelny wpływ na proces leczenia.

odnowa pisze: czy pocieszając/podnosząc na duchu kogoś stwarzamy dług który osoba pocieszana musi spłacić?

Pocieszajac / podnoszac na duchu kogos, darujemu mu dobra energie,a takowa nie zginie, tylko troche w przestrzeni powedruje by potem do nadawcy wrocic.
Przewaznie jest tak, ze nie dostajemy jej od osoby obdarowanej ,(chociaz i ona bedzie musiala ten "dlug "splacic) tylko od kogos zupelnie innego.

Co wysylamy w swiat do nas wraca...jesli wysylamy zlo wraca zlo a jesli wysylamy dobro to wraca dobro...najczesciej wysylamy i dobro i zlo i dlatego nasze zycie ejst takie zroznicowane...jest w nim wszytsko i dobro i zlo...ale dopoki nasza dusza nie dojrzeje i nie nabierze rownowagi to nasze zycie bedzie takie a nie inne. Dusza wraz z wcieleniami madrzeje i dojrzewa...by w koncu uzyskac oswiecenie i wyzwolenie z tego swiata .