Forum Spirytystyczne

Czy media potrafią osiągać pewność co do nie istnienia swojej śmiertelności?

Chodzi mi oczywiście nie o intuicję, lecz o typową pewność, pewność na tle natury ducha.

1Prawda1 pisze:Czy media potrafią osiągać pewność co do nie istnienia swojej śmiertelności?

Chodzi mi oczywiście nie o intuicję, lecz o typową pewność, pewność na tle natury ducha.

TAK! Swoją pewność zdobyłam dzięki spotkaniu osoby po jej śmierci, oraz uzyskaniu od niej zapewnienia i wytłumaczenia mi na czym polega nasze tu życie i nasza tu śmierć, że praktycznie jest ona jednym ze zdarzeń wytworzonych naszą świadomością, przyjętym na wiarę, śmierć kogoś może być nawet cofnięta i zostaje wtedy jako zdarzenie wymazane z pamięci - tym tylko jest .

przyjętym na wiarę

Mogłabyś mi napisać co to znaczy w tym kontekście?

I jeszcze jedno pytanie:

dzięki spotkaniu

Dzięki czy przy. Jest to bardzo ważne ponieważ pytam o naturalne doświadczenie nieśmiertelności, naturalne czyli oparte na indywidualności Twojego ducha.

Uważam, że doświadczenie tego typu musi być związane z jestestwem. Sytuacyjna nieśmiertelność nie jest typowym jej doświadczeniem, nie pochodzi z jej natury.

nie oceniam nic, tylko piszę o co mi chodzi w pytaniu.

Nie rozumiem Twojej wypowiedzi ani zawartych w niej zastrzeżeń do mojej. "Dzięki czy przy" - Dowiedziałam się o tym dzięki spotkaniu, lub problem został rozwiązany przy spotkaniu - to jest jedno i to samo.

"naturalne doświadczenie nieśmiertelności," - też było zawarte w moich doświadczeniach, to spotkania ze sobą w dwóch rożnych postaciach różniących się wiekiem, to bilokacja i podróże do innych wariantów rzeczywistości zaistniałych w dalekiej przyszłości( już w dużej części poznanej).

Nadal mnie nie rozumiesz, ale spokojnie jak się chce to się da! : D

Nie zwróciłaś szczególnej uwagi na użyte przeze mnie słowo ''jestestwo'' - właśnie w tym słowie chciałem Ci objaśnić istotę mojego pytania.

Napisałaś nowy post, który jest ciekawy, ale nie daje on żadnej odpowiedzi na moje pytanie. Spróbuję w ten sposób:

Piszesz o podróżach, o tym, że dana sytuacja spowodowała ''rozwiązanie problemu śmiertelności''. Czy to było ''dzięki'' sytuacji, czy też ''przy'' niej - ustaliliśmy bowiem, że to jedno i to samo. Więc to mamy za sobą. I teraz tak: Mi chodziło o doświadczenie nieśmiertelności tylko i wyłącznie w Twoim umyśle, na jawie - bez jakiejkolwiek sytuacji, która byłaby z aktem nieśmiertelności związana - chodzi mi o ujęcie nieśmiertelności w umyśle, płynące z samego jestestwa, czyli z samej Ciebie, bez jakichkolwiek sytuacji powiązanych, bez jakichkolwiek innych osób, duchów, czy bytów - jedynym byciem jesteś maksymalnie Ty w rozumieniu mojego pytania.

W razie niejasności - pisz.

pzdr.

"Nieśmiertelność w umyśle" można rozumieć jako wymarzenie/wymyślenie sobie nieśmiertelności, zatem nie, nic takiego u mnie nie ma miejsca, ja mam na to dowody dla siebie.
Ps. A mechanizm naszego umysłu, czyli mózg jest jak najbardziej śmiertelny, jest zniszczalny.

Nie zrozumiesz mnie jeśli zmieniasz kierunek - zamiast starać się w ogóle zrozumieć moje pytanie, postanowiłaś dzielić się swoimi poglądami, które zupełnie nie mają z tym związku. Nie możesz zmieniać tak o kierunku jeśli chcesz zrozumieć o co mi chodzi. Bo albo staramy się odpowiedzieć na moje pytanie, albo piszemy każdy o swoich poglądach. Musimy wybrać jedno. Już nam dobrze szło i skręciłaś ; ) Ale to nic, jeśli chcesz to zrozumieć i odpowiedzieć na moje pytanie, które nadal pozostaje otwarte spróbuj nie skręcać.

Ps. A mechanizm naszego umysłu, czyli mózg jest jak najbardziej śmiertelny, jest zniszczalny.

Umysł, czyli dusza. - tak jak powyżej muszę przypomnieć, że nawet jeśli Twoje definicja umysłu jest inna, olej to ; ) i idźmy do przodu w zrozumieniu pytania, które zdążyłem zauważyć jest niezbyt proste.

"Nieśmiertelność w umyśle" można rozumieć jako wymarzenie/wymyślenie sobie nieśmiertelności

Spójrz Danuto ; ) jak szybciutko przeanalizowałaś zdanie a tak nie damy rady, wiadome jest przecież, że w umyśle możemy wyobrazić sobie nawet to, że jesteśmy królami świata, bo to zasługa zdolności umysłu jakby nie patrzeć ; ) - i widzisz gdy spróbujemy teraz zorientować się, że zdanie to nie może być tak trywialne dojdziemy na przykład do czegoś takiego:

1Prawda1: Nieśmiertelność w umyśle (...)

Jacek123: Aha czyli może chodzi Ci o to, że umysł (teraz już wiem, że umysł według Ciebie to dusza) potrafi ująć/widzieć tą nieśmiertelność w rozumieniu ''oko ducha, czyli ja sam w sobie'', moja dusza sama w sobie.

Umysł jest zdefiniowany i powinniśmy trzymać się ogólnie znanych znaczeń a nie wymyślać do takich sobie tylko znanych. Umysł to umysł a dusza to dusza. Jeśli ty chcesz być zrozumiany, to pisz tak by każdy to zrozumiał.

Za wikipedią:

Wiele religii uznaje umysł i duszę ludzką za terminy opisujące ten sam byt. Takie religie (jak np. chrześcijaństwo czy islam) dzielą człowieka na materialne i śmiertelne ciało oraz na nieśmiertelną, niematerialną duszę. Inne, jak np. teozofia natomiast uznają duszę i umysł za coś zupełnie odrębnego. Dla nich człowiek składa się z eterycznej duszy, materialnego ciała która służy jej za tymczasową „powłokę” do śmierci, i umysłu, esencji ludzkiej świadomości, który jest najpierw własnością ciała, a potem już tylko duszy.

Możemy kontynuować, czy skręcamy?

1Prawda1 pisze:Za wikipedią:

Wiele religii uznaje umysł i duszę ludzką za terminy opisujące ten sam byt. Takie religie (jak np. chrześcijaństwo czy islam) dzielą człowieka na materialne i śmiertelne ciało oraz na nieśmiertelną, niematerialną duszę. Inne, jak np. teozofia natomiast uznają duszę i umysł za coś zupełnie odrębnego. Dla nich człowiek składa się z eterycznej duszy, materialnego ciała która służy jej za tymczasową „powłokę” do śmierci, i umysłu, esencji ludzkiej świadomości, który jest najpierw własnością ciała, a potem już tylko duszy.

Możemy kontynuować, czy skręcamy?

Idąc za tym wskazaniem to "Wiele religii uznaje umysł i duszę ludzką za terminy opisujące ten sam byt" to - ten sam byt nie przeżywa w nieskończoność więc dusza umierałaby wraz z ciałem, a dwa "Dla nich człowiek składa się z eterycznej duszy, materialnego ciała która służy jej za tymczasową „powłokę” do śmierci," - napisałam w innym temacie - nie wierze w możliwość istnienia trwania w nieskończoność jako coś niematerialnego, czyli dalej uważam za wymysł. Informacje mogą przechodzić z jednego do drugiego układu inaczej nie będą istnieć, bo ulegną rozproszeniu.

Ps. Umysł się kształtuje, ulega wpływom środowiska, uczy, podlega zmianom myślenia, jest zależny od mózgu. Istnieje inny umysł świata, nawet wszechświata i pełni on funkcję nadzorującą, nasz umysł umiera wraz z ciałem bo jest od niego zależny.