Forum Spirytystyczne

Witam. Jak to jest z mnichami buddyjskimi, którzy jeszcze za życia decydują się opuścić swoje ciała i poddają swego ducha wędrówce. Wiadomo, że cykl życia i śmierci jest lekcją. Każde życie w tym materialnym świecie musi się kiedyś skończyć, ale jak to jest w ich przypadku skoro duch jest w pewnym "zawieszeniu"? Słyszałem nawet o ciałach, które pozornie wyglądają na martwe, ale tli się w nich życie mimo tego że duch opuścił je dawno temu. Czy ich duch traktowany jest jak samobójca czy może zostać ponownie wcielony?

Mnisi, czy jogini wchodząc w transy powodują spowolnienie procesów życiowych, nie raz aż takie do granicy śmierci. Ich duch nie znajduje się wtedy w zawieszeniu, w zawieszeniu jest "siła" napędzająca ich ciało. W tym stanie nie potrzebują oni np. paliwa, nie są głodni, spragnieni, nie obserwują otoczenia i nie zajmują się doczesnymi sprawami, nie odbierają ich, nie czują np. bólu i nie skupiają się nad nimi. Często to pozwala też przeżyć ludziom ekstremalne warunki, w których by się oni znaleźli, jest odłączenie się i przerwanie interakcji otoczenie - ciało, ale duch ma nadal nad nim nadzór i łączność i odezwie się w razie potrzeby. Osoby. które doświadczyły amputacji kończyn odbierają nadal sygnały, czucia i bólu tej utraconej kończyny, ich mózgi je rejestrują pomimo iż ona sama uległa zniszczeniu, wyeliminowaniu, spaleniu. Świadczy to o działaniu ich ducha znajdującego się poza ciałem i dostarczaniu przez niego informacji do danego obszaru. W przypadkach transu o jakim piszesz usypiany jest jednak organ analityczny do tych sygnałów - mózg. A duch przechodzi do obserwacji z góry i innych obszarów złożonej rzeczywistości. W tym stanie naszej duszy może ona podróżować po innych liniach czasu, znaleźć się w przeszłości i przyszłości, znaleźć się i poobserwować inne rzeczywistości i może tam nawet oddziaływać na nie. Może być wzięta za ducha Nie ma czegoś takiego jak ponowne wcielenia się, bo to co było, jest i będzie nawet już jest. On w tym swoim stanie zobaczy nawet swoje inne ciało oddalone od naszej linii czasowej o sporą odległość. To wszystko już jest i nie można tego przerwać. Żadne ziarno nie zostaje zasiewane do ponownego wzrostu i życia z naszego tu położenia "Z prochu powstaje i w proch się obraca", rozsiewa się je poza czasem z innego miejsca, z innej rzeczywistości tak by wyemitowało się ono w rożnych czasoprzestrzeniach i stamtąd widziane było na raz.

Mnisi buddyjscy sa jakby na koncu sciezki reinkarnacyjnej...dlatego latwo im nie porzywiazywac sie do rzezcy doczesnych i wchodzic w gleboka medytacje....Nie kazdy czlowiek moze wejsc w Taki stan medytacyjny,. Umysl musi byc na to gotowy i cwiczony ....takze ci, ktorzy to potrafia sa naprawde juz starymi duszami, ktopre szykuja sie juz do wyzwolenia sie z tego materialnego swiata. Zainteresowanie rozwojem duchowym i powazne podejscie do praktyki duchowej nie jest jeszcze tak czeste. Tylko stare dusze, ktore przeszly juz rozliczne wcielenia i przerobily wiele lekcji sa na to gotowe.

Do tego wszystkiego nie dochodzi się na początku drogi, porównywalnie do ścieżki życia, nie wtedy, gdy podejmujesz decyzję wejścia na szczyt bardzo wysokiej góry w bardzo trudnym terenie, a wtedy gdyś już pokonał człowieku wiele trudności podczas tej drogi i nie zawróciłeś, nie upadłeś, a idziesz nią dalej.

Z tego co do mnie dociera to są na końcu, tylko należało by się zastanowić którego jej końca, jak i wielu innych na tej samej drodze.
A nie zastanawia Was dlaczego macie delikatnie mówiąc tak odmienne zdanie na w sumie podobne zagadnienia?
Czyżby zaistniał jakiś powód złego humoru?
Ktoś odpowie?

Kris pisze:Z tego co do mnie dociera to są na końcu, tylko należało by się zastanowić którego jej końca, jak i wielu innych na tej samej drodze.
A nie zastanawia Was dlaczego macie delikatnie mówiąc tak odmienne zdanie na w sumie podobne zagadnienia?
Czyżby zaistniał jakiś powód złego humoru?
Ktoś odpowie?

Nie wiem o jakim i czyim złym humorze piszesz, a uwaga o końcach jest słuszna, bo to wszystko nie zachodzi jak po linii czasu odtąd - dotąd nie w ten sposób pojmuję nieskończoność, nie idzie się po żadnej linie.
Symbolem nieskończoności jest odwrócona ósemka, wszystko trwa i podlega wymianom. Zresztą napisałam o tym wyżej i wcześniej pisałam wiele razy.

danut pisze:Mnisi, czy jogini wchodząc w transy powodują spowolnienie procesów życiowych, nie raz aż takie do granicy śmierci. Ich duch nie znajduje się wtedy w zawieszeniu, w zawieszeniu jest "siła" napędzająca ich ciało. W tym stanie nie potrzebują oni np. paliwa, nie są głodni, spragnieni, nie obserwują otoczenia i nie zajmują się doczesnymi sprawami, nie odbierają ich, nie czują np. bólu i nie skupiają się nad nimi. Często to pozwala też przeżyć ludziom ekstremalne warunki, w których by się oni znaleźli, jest odłączenie się i przerwanie interakcji otoczenie - ciało, ale duch ma nadal nad nim nadzór i łączność i odezwie się w razie potrzeby. Osoby. które doświadczyły amputacji kończyn odbierają nadal sygnały, czucia i bólu tej utraconej kończyny, ich mózgi je rejestrują pomimo iż ona sama uległa zniszczeniu, wyeliminowaniu, spaleniu. Świadczy to o działaniu ich ducha znajdującego się poza ciałem i dostarczaniu przez niego informacji do danego obszaru. W przypadkach transu o jakim piszesz usypiany jest jednak organ analityczny do tych sygnałów - mózg. A duch przechodzi do obserwacji z góry i innych obszarów złożonej rzeczywistości. W tym stanie naszej duszy może ona podróżować po innych liniach czasu, znaleźć się w przeszłości i przyszłości, znaleźć się i poobserwować inne rzeczywistości i może tam nawet oddziaływać na nie. Może być wzięta za ducha Nie ma czegoś takiego jak ponowne wcielenia się, bo to co było, jest i będzie nawet już jest. On w tym swoim stanie zobaczy nawet swoje inne ciało oddalone od naszej linii czasowej o sporą odległość. To wszystko już jest i nie można tego przerwać. Żadne ziarno nie zostaje zasiewane do ponownego wzrostu i życia z naszego tu położenia "Z prochu powstaje i w proch się obraca", rozsiewa się je poza czasem z innego miejsca, z innej rzeczywistości tak by wyemitowało się ono w rożnych czasoprzestrzeniach i stamtąd widziane było na raz.

Przeprowadzono raz pewien eksperyment. Posadzono człowieka na krześle, a jego ręce na blacie. Założono mu gogle wirtualnej rzeczywistości. Dalej znajdował się manekin z kamerą na czole, która wysyłała obraz do tych gogli. Głaskano w takim samym tempie i czasid tęce uczestnika i manekina tak, aby uczestnik uznał ręke manekina za swoją. Po kilku minutach uderzono młotkiem w ręke manekina, a uczestnik poczuł ból. Jaka tam znowu dusza...

OneNight pisze:

danut pisze:Mnisi, czy jogini wchodząc w transy powodują spowolnienie procesów życiowych, nie raz aż takie do granicy śmierci. Ich duch nie znajduje się wtedy w zawieszeniu, w zawieszeniu jest "siła" napędzająca ich ciało. W tym stanie nie potrzebują oni np. paliwa, nie są głodni, spragnieni, nie obserwują otoczenia i nie zajmują się doczesnymi sprawami, nie odbierają ich, nie czują np. bólu i nie skupiają się nad nimi. Często to pozwala też przeżyć ludziom ekstremalne warunki, w których by się oni znaleźli, jest odłączenie się i przerwanie interakcji otoczenie - ciało, ale duch ma nadal nad nim nadzór i łączność i odezwie się w razie potrzeby. Osoby. które doświadczyły amputacji kończyn odbierają nadal sygnały, czucia i bólu tej utraconej kończyny, ich mózgi je rejestrują pomimo iż ona sama uległa zniszczeniu, wyeliminowaniu, spaleniu. Świadczy to o działaniu ich ducha znajdującego się poza ciałem i dostarczaniu przez niego informacji do danego obszaru. W przypadkach transu o jakim piszesz usypiany jest jednak organ analityczny do tych sygnałów - mózg. A duch przechodzi do obserwacji z góry i innych obszarów złożonej rzeczywistości. W tym stanie naszej duszy może ona podróżować po innych liniach czasu, znaleźć się w przeszłości i przyszłości, znaleźć się i poobserwować inne rzeczywistości i może tam nawet oddziaływać na nie. Może być wzięta za ducha Nie ma czegoś takiego jak ponowne wcielenia się, bo to co było, jest i będzie nawet już jest. On w tym swoim stanie zobaczy nawet swoje inne ciało oddalone od naszej linii czasowej o sporą odległość. To wszystko już jest i nie można tego przerwać. Żadne ziarno nie zostaje zasiewane do ponownego wzrostu i życia z naszego tu położenia "Z prochu powstaje i w proch się obraca", rozsiewa się je poza czasem z innego miejsca, z innej rzeczywistości tak by wyemitowało się ono w rożnych czasoprzestrzeniach i stamtąd widziane było na raz.

Przeprowadzono raz pewien eksperyment. Posadzono człowieka na krześle, a jego ręce na blacie. Założono mu gogle wirtualnej rzeczywistości. Dalej znajdował się manekin z kamerą na czole, która wysyłała obraz do tych gogli. Głaskano w takim samym tempie i czasid tęce uczestnika i manekina tak, aby uczestnik uznał ręke manekina za swoją. Po kilku minutach uderzono młotkiem w ręke manekina, a uczestnik poczuł ból. Jaka tam znowu dusza...

No to świetny przykład doświadczenia podałeś na poparcie tego o czym piszę Zastanawiałeś się nad nim i po co przy nim ta wirtualna rzeczywistość i podłączenie się do niej? Tak! Jesteśmy podłączeni do innej rzeczywistości, w niej znajduje się nasza dusza i ten operator wirtualnych rzeczywistości. I wszystko zależy od tego, z która z nich się zidentyfikuje dana świadomość i na której skupi swoją uwagę.

OneNight - w oparciu o te same zasady struktur rzeczywistości i ich tworzenia się oraz odbioru możliwe jest wprowadzenie duszy w rzeczywistości całkowicie iluzyjne, zakłamane, zagubić się jej w nich, przejąć cudzą pod swoje panowanie i zawirusować ją jej podstępnie.

Nie wiem o co chodzi z tą wirtualną rzeczywistością, choć zajmuje się nią około 2 lata. Uczestnik poczuł ból, bo jego mózg przyjął ręke manekina za swoją i wygenerował ból. W przypadku uciętej ręki, mózg nadal jest przyzwyczajony, że ta ręka tam była.