Forum Spirytystyczne

Natchniony moją przygodą z dzisiejszej nocy ze świadomym snem zaczęła mnie zastanawiać pewna rzecz. Jak to jest z czasem w snach? Czy on tam istnieje? Czy wygląda to tak jak po śmierci (co teoretycznie powinno wyglądać biorąc pod uwagę że nasza dusza odczepia się od ciała podczas spania), że czas jest jednym z "wymiarów" który duch może podróżować między przyszłością a przeszłością?

Pytam z tego względu, że zaciekawiło mnie to czym są byty w snach, czy są to wytwory naszego umysłu, przypadkowe duchy, czy naprawdę dusze osób, które znamy (gdzie KD stwierdza trzecią możliwość). Ktoś może tu wyskoczyć z argumentem, że skoro widzimy podczas snu ojca, a śpimy podczas dnia gdy on pracuje, to nie ma szans by to był on, jednak gdyby czas nie istniał w snach, byłaby taka możliwość.

Spotkałem się z pewną teorią, bodajże z książki o świadomym śnieniu, że gdy mamy sen gdzie widzimy naszego przyjaciela, a on nas, to on również będzie miał taki sen, jednak może nie dzisiaj, ale jutro, pojutrze, lub za kilka dni, bo czas po drugiej stronie nie istnieje.

Co o tym sądzicie? Chętnie poznam wszystkie opinie, ale zależy mi jak jest ten czas postrzegany z punktu spirytystycznego, bo w księdze duchów rozdział o snach jest ciut ubogi według mnie.

W świadomych snach można manipulować czasem. W Twoim odczuciu będzie to np. tydzień, a we fizycznym świecie tylko kilka godzin. Osoby w nim uczestniczące to tylko projekcje Twojego umysłu. Jest tylko jedna osoba we śnie, która przypomina odrębną świadomość - "przewodnik senny".

Nie słyszałem, żeby komuś udało się wspólnie śnić. Było już sporo eksperymentów i nagle cisza.

Nie będę gdybał jak mogłoby działać to, co przedstawiłeś, bo to nie ma sensu - do prawdy tak nie dojdziemy.

OneNight pisze:W świadomych snach można manipulować czasem. W Twoim odczuciu będzie to np. tydzień, a we fizycznym świecie tylko kilka godzin.

To prawda, ale nikt nie powiedział że nie jest on zależny od czasu naszego na ziemi. W takim rozumieniu, że mimo że trwa tydzień/miesiąc w świecie sennym, to jest on niezależny od czasu naszego rzeczywistego i sobie "wisi" gdzieś tam i możemy go mieć mając 5 lat, jak i mając 35 lat, bo on gdzieś tam jest niezależny od czasu naszego, w świecie, gdzie czasu po prostu nie ma.

Ja bym nawet dodał, że być może można wspólnie śnić, ale w osobnych chwilach (w ziemskim czasie) czyli to co Paweł pisze jak i również widzenie bytu we śnie może się różnić, lecz uczestnicy są rzeczywiście w jednym momencie i ''miejscu''.

1Prawda1 pisze:Ja bym nawet dodał, że być może można wspólnie śnić, ale w osobnych chwilach (w ziemskim czasie) czyli to co Paweł pisze jak i również widzenie bytu we śnie może się różnić, lecz uczestnicy są rzeczywiście w jednym momencie i ''miejscu''.

O to mi Prawdo właśnie chodzi Dlatego mnie ciekawi jak to jest z tym czasem podczas marzeń sennych.

Skoro czas nie płynie w równym tempie we wszechświecie to na podobnej zasadzie mogą się mieć sprawy metafizyczne.

Sny sa naprawde fascynujace. Mozna je roznie interpretowac i przewaznie pokazuja pewien kierunek. Ale jeszce nigdy nikt nie spotkal sie w tym samym snie dlatego raczej nie spotykamy innych Duchow ale sa to tylko projekcje umyslu. No chyba , ze czasami przychodza zmarli w czasie snu aby sie pozegnac lub cos przekazac...

W czasie snu wyłączamy czuwająca świadomość i dzięki temu mózg może ulegać programowaniu z głębszej rzeczywistości. Jest ogląd sytuacji w jakiej w danej chwili jesteśmy, także medyczny jako stan naszego organizmu, jest segregowanie nadmiaru informacji, które nie zostały jeszcze przez nas poprawnie zaszufladkowane, są diagnozy, przewidywanie dalszego ciągu zdarzeń i dopływ najsilniejszych uwag i przestróg dla nich. Czas jest jak pisze autor "jednym z "wymiarów" przez który duch może podróżować między przyszłością a przeszłością" i przez to duch może organizować nam rzeczywistość.

A co powiecie o podróżach astralnych?

Dołączam się do pytania prawdy.

Oraz czy Sny naprawdę uwalniają w nas Duszę aby wróciła w ten czas do swego domu i porozumiewała się z innymi.

W takim razie skąd takie głupawe sny, przecież to nie zdarza się naprawdę, tylko jest projekcją. To mnie właśnie wstrzymuje przed uznaniem tego, że podczas snu opuszczamy ciało i wchodzimy do Astralu.