Forum Spirytystyczne

Mnie nurtuje pytanie co się dzieje z naszą świadomością podczas snu i podczas narkozy? dlaczego tracimy świadomość i gdzie ona jest?

Słyszałam , że dusza w czasie snu może zdobywać wiedzę lub nawiązywać kontakt z innymi duszami . Nie zawsze sen powoduje utratę świadomości . Nie raz jesteśmy nawet świadomi tego że śnimy i te obrazy które widzimy to sen .
Ta utrata świadomości gdy nie pamiętamy snu i nie wiemy co nam się przydarzyło nasuwa mi pytanie .Jeżeli możemy kontaktować się wtedy z innymi duszami skąd mamy wiedzieć , że musimy się obudzić . Jak zachowało by się nasze ciało gdybyśmy nie dostali takiej informacji ? . Czy w tym momencie nasze ciało zdradzało by oznaki śmierci?

Nikita pisze: dlaczego tracimy swiadomosc i gdzie ona jest?

Myślę, że "tracimy" nie do końca oddaje ten stan. Nasze życie psychiczne trwa, ponieważ po przebudzeniu nadal jesteśmy tymi samymi ludźmi, jakimi byliśmy kładąc się spać - a więc strumień życia duchowego ciągle płynie, nieustannie, tylko materia może sprawić, że umyka naszej uwadze na jakiś czas, albo tę uwagę modyfikuje (marzenia senne).

Raz w życiu dostałam narkozę i to było jakby się film urwał....koniec ...nie ma nic....gdzie była moja dusza i dlaczego nic z tego nie pamiętam?

Świadomość fizyczna nie jest duchem. Gdybyśmy potrafili czerpać i myśleć duchem nasza wiedza byłaby o wiele pełniejsza. Kiedy śpimy to dusza się oddziela od ciała ,a nie świadomość fizyczna i z niej poprzez np.sny dostajemy sygnały. Tak to odbieram. Pod narkozą nigdy nie bylem,wiec nie mam porównania.

Właśnie dlatego niektórzy mówią że po śmierci nie ma nic...żadnej duszy nic więcej....bo gdy tracimy świadomość to film się urywa i...nicość.

Ja również kiedyś byłam pod narkozą i podobnie pamiętam to co przed i po samym wybudzeniu nic mi się nie śniło wiec nie wiem jak to wyjaśnić może to kwestia samego środka który jest podawany aby nic nie pamiętać. Podobno są osoby odporne na takie środki i podczas narkozy zachowują świadomość czując wszystko choć nie mogą się ruszyć. Co do świadomości podczas snu jest ona możliwa i można się jej nauczyć (LD) z czasem człowiek sam może kreować to o czym chciałby śnić całkiem świadomie ale na to pewnie trzeba miesięcy lub lat praktyki.

Jestem przekonany, że życie psychiczne to nie tylko życie świadome - to ostatnie można porównać do wierzchołka góry lodowej, wystającego z oceanu. Jak wiemy, 80% powierzchni góry lodowej znajduje się pod wodą . Nawet na "jawie" nasza uwaga skoncentrowana jest zaledwie na tych kilku % bodźców, które docierają do naszego organizmu. Poza tym nasza podświadomość zawiera całe bogactwo życia duchowego. Powrót, zdawałoby się dawno zapomnianych, wspomnień w chwili zagrożenia życia dowodzi, że nic, co znalazło się w pamięci ludzkiej, tak naprawdę nie ginie - organizm jedynie tworzy kanały, które ograniczają manifestację ducha w świecie materialnym wyłącznie do tych granic, które w danych warunkach są niezbędne.

Nikita pisze:Raz w zyciu dostalam narkoze i to bylo jakby sie film urwal....koniec ...nie ma nic....gdzie byla moja dusza i dlaczego nic z tego nie pamietam?

Trudno rozprawiać o tym, co nie ma rozciągłości przestrzennej, że "gdzieś było", gdy znajdowałaś się pod narkozą. Niemniej było na pewno, ponieważ po ustaniu działania czynnika fizycznego, który tłumił manifestację ducha w organizmie, nadal byłaś tą samą osobą, co wcześniej - nic więc nie zginęło ani nie zostało unicestwione.

Moim zdaniem wszystko, co nas dotyczy, wszystko, co się nam przydarza, każda pojedyncza myśl i słowo zostaje "nagrane" na twardym dysku naszej podświadomości ( czy też świadomosci na poziomie duchowym) i jest niezniszczalne.

Świadomość jest przypisana do świata materialnego. Jeżeli ciało ma tylko podtrzymanie procesów życiowych można ją wyłączyć. Odłączenie podświadomości ma również wpływ na regenerację sił witalnych ciała, co dzieje się podczas snu.
Podświadomość jest przypisana do świata duchowego. Przez nią łączymy się z Boskością i duszą, a także z całym wszechświatem.