Forum Spirytystyczne

W książkach Kardeca ważną rolę pełni teoria reinkarnacji. Jest to jednak temat dość kontrowersyjny dla niektórych osób. Wiele jest nawet nurtów spirytystycznych, czy spirytualistycznych, które tej teorii nie uznają.

Mnie na przykład teoria reinkarnacji wyłożona w Księdze Duchów naprawdę przekonuje. Jednocześnie Kardec wyjaśnia wiele nieporozumień i niedomówień, jak choćby kwestię wcielania się w ciała zwierząt, która z punktu widzenia spirytyzmu jest niemożliwa - ewolucja jest zawsze jednokierunkowa.
Kwestię reinkarnacji analizuje też ojciec Brune, który jednak wyraża się wobec niej dość sceptycznie.

A co Wy na ten temat myślicie?

Jak już wspominałem w jednym z postów na naszym forum, wierzę w taką formę reinkarnacji, jaką opisuje KD mimo, iż początkowo wcale nie byłem zachwycony perspektywą powrotu na ziemię w kolejnym wcieleniu. Dzisiaj, gdy już oswoiłem się z tą myślą, reinkarnacja wydaje mi się zjawiskiem zupełnie naturalnym, a przede wszystkim logicznym.

Kiedyś słyszałem historię o mnichem buddystą, co brzmiała mniej więcej tak (trochę pogroszona z powodu mój słaby polski :
- Mistrszu! Ile razy będę musiał wrócić na ziemi, żeby osiągnąc Nirvana?
- Tyle razy ile są liście na tym wielkim drzewie. - powiedział Mistrz
- Ok. - spokojne i zrezygnowane powiedział Mnich

a mnichem osiągnął Nirvana.

Jeśli, samo stwierdzenie, że dusze nie wcielają się w ciała zwierząt komuś nie wystarcza to znalazłem w "Rozmowach z Bogiem" części trzeciej, taki oto fragment to tłumaczący:
[..]- Czy zwierzęta mają dusze?
Jeśli choć raz zaglądałeś zwierzęciu w oczy, znasz już odpowiedź na to pytanie.

- Więc skąd mogę wiedzieć, że to nie moja babcia, wcielona w mojego kota?
Proces, o którym tu mowa, jest ewolucją. Samotworzeniem i ewolucją. A ewolucja zmierza tylko w jedna stronę. Wzwyż. Zawsze wzwyż.
Największym pragnieniem duszy jest doświadczać wciąż wyższych aspektów siebie. Dlatego pnie się do góry, nie w dół, po ewolucyjnej skali, aż osiągnie nirwanę - całkowitą Jedność ze Wszystkim. Czyli ze mną.

- Lecz skoro dusza pragnie doświadczać siebie w coraz wyższym wydaniu, po co zadawałaby sobie trud przybierania ponownie ludzkiej postaci? To z pewnością nie przybliża jej do celu.
Jeśli dusza po raz kolejny się wciela, to po to aby dalej doświadczać i dalej ewoluować. Wiele poziomów ewolucji mozna zaobserwować u ludzi. Można wcielać się wiele razy - setki - i piąć się wciąż wzwyż. Lecz nie da się tego pogodzić z powrotem do niższych form życia. Stąd taki powrót nie następuje. Nie przed osiągnięciem przez duszę ostatecznego zjednoczenia ze Wszystkim Co Jest.[..]

Myślę, że ten kawałek tłumaczy czemu nie następują inkarnacje ludzkich dusz w ciała zwierząt.
pozdrawiam,
Leszek

Ciekawe spojrzenie na reinkarnację można znaleźć w hinduizmie. Generalnie, wbrew temu, co sądzimy, hinduiści raczej skłonni są twierdzić, że reinkarnacja jest jednokierunkowa. Nie można tu jednak wyciągać jednoznacznych wniosków, tym bardziej że hinduizm jest bardzo otwarty na wszelkie rozmaite prądy... Jest chyba jedyną religią, która dopuszcza i akceptuje istnienie chociażby prądów ateistycznych

Wracając jednak do samej reinkarnacji, hinduiści dopuszczają jedną sytuację, gdy dusza musi wrócić na sam początek ewolucji. To przypadek samobójców, dla których karą jest właśnie powrót na sam początek duchowej drogi. Nie sądzę, by rzeczywiście kara dla samobójców była tak surowa, jednakże w tej teorii można dostrzec echo tego, o czym uczą nas Duchy wyższe. Najtrudniejsze momenty przeżywają po śmierci właśnie Duchy samobójców.

konrad pisze:hinduiści dopuszczają jedną sytuację, gdy dusza musi wrócić na sam początek ewolucji. To przypadek samobójców, dla których karą jest właśnie powrót na sam początek duchowej drogi.

Mi się wydaje, że nie można zawrócić w połowie drogi rozwoju duszy. Na początek można wrócić jedynie w momencie gdy się już dojdzie na sam koniec, tak jak to pisze w fragmencie przytoczonym przeze mnie powyżej. Tak więc nie może to być konsekwencją samobójstwa co nie oznacza, że samobójcy nie ściągają na siebie nieprzyjemnych następstw swojego czynu.
Inne podejście do tej kwestii świadczyłoby, że reinkarnacja jest swego rodzaju karą, lub rzeczą niepożądaną przez duszę co nie jest prawdą. Dusza sama wybiera tą drogę samodoskonalenia się i rozwoju, to my decydujemy czy i kiedy chcemy się zrodzić. Dlatego ceńmy to życie, traktujmy je jako możliwość na rozwój duszy i dziękujmy Bogu za daną nam szansę.
Tak ja to widzę.

Ja pozwolę sobie zacytować fragment Księgi Hioba:) II, 19-21

"19 Wtem powiał szalony wicher z pustyni, poruszył czterema węgłami domu, zawalił go na dzieci, tak iż poumierały. Ja sam uszedłem, by ci o tym donieść».
20 Hiob wstał, rozdarł swe szaty, ogolił głowę, upadł na ziemię, oddał pokłon 21 i rzekł:
«Nagi wyszedłem z łona matki
i nagi tam wrócę.
Dał Pan i zabrał Pan8.
Niech będzie imię Pańskie błogosławione!»"

cthulhu87 pisze:Ja pozwolę sobie zacytować fragment Księgi Hioba:) II, 19-21

"19 Wtem powiał szalony wicher z pustyni, poruszył czterema węgłami domu, zawalił go na dzieci, tak iż poumierały. Ja sam uszedłem, by ci o tym donieść».
20 Hiob wstał, rozdarł swe szaty, ogolił głowę, upadł na ziemię, oddał pokłon 21 i rzekł:
«Nagi wyszedłem z łona matki
i nagi tam wrócę.
Dał Pan i zabrał Pan8.
Niech będzie imię Pańskie błogosławione!»"

Jeśli mogę zapytać jaka to jest Biblia ??

Chyba źle podałem nr księgi i wersety:), stąd pytanie:). Oto link:
http://online.biblia.pl/rozdzial.php?id=431&slowa=hiob
Oczywiście, tysiąclatka:)

Nie wiedziałem nawet, że był błąd Ale zapytałem bo ciekawy byłem co to za Biblia.
Ja myślałem, że to jest Biblia Przekładu Nowego Świata.