Forum Spirytystyczne

W listopadzie jestem zawsze tak nastrojona, ze chetnie mysle o smierci...ale nie boje sie jej...zglebiam ja.. A co mowi na temat smierci Tybetanska Ksiega Umarlych: http://www.youtube.com/watch?v=YOuUmkiQaGY

U mnie podobnie jak we wszystkich miesiącach, śmierć jest u mnie bardzo często tematem rozważań, ale nie jako coś strasznego, tylko jako proces wyzwolenia.

Właśnie,co mówi Tybetański Buddyzm...to bardzo różniąca się koncepcja od innych i skąd możemy mieć jakąś pewność skoro i jedno i drugie w opisach, przedstawia zupełnie co innego.Czytałem przetłumaczone teksty starej Księgi Umarłych i również te które zostały napisane teraz...to wszystko bardzo,bardzo sie rózni od poglądów Chrześcijaństwa czy Islamu.A chyba nikt nie zaneguje duchowości Tybetu. (......)

a ja sie boje...
jestem bardzo świeżow temacie... niedawno zmarła bardzo bliska mi osoba na nowotwór...
i boję się jeszcze bardziej...
stoję nad grobem i wierzyć mi się nie chce...
przeraża mnie myśl że będę zakopana.... że zgniję....

Śmierci boisz się dopóty, dopóki nie uwierzysz w to, że tak naprawdę jesteś duchem nieśmiertelnym a Twoje ciało to tylko kokon, w którym ów duch chwilowo przebywa.
Ja też straciłam najbliższą mi osobę ( dziecko ) wskutek choroby nowotworowej , ale gdy przyjęłam do świadomosci swoją niesmiertelność , zaczęłam postrzegać smierć jako szansę ponownego spotkania mojego syna.
Stało się to po lekturze jednej z książek Allana Kardeca. Moze byś również przeczytała coś jego autorstwa? Na przykląd moze to być jego sztandarowe dzieło, tj. "Księga Duchów".

000Lukas000 pisze:U mnie podobnie jak we wszystkich miesiącach, śmierć jest u mnie bardzo często tematem rozważań, ale nie jako coś strasznego, tylko jako proces wyzwolenia.

Wyzwolenia od czego ? kochany ! jest robota do zrobienia nie ma się co za szybko wyzwalać
"kontemplacja śmierci" kojarzy mi się ze średniowiecznym "memento mori" i motywem "tańca śmierci" - generalnie bardzo ciekawy temat - w średniowieczu dużo było rozważań na temat marności życia materialnego i wartości materialnych , ja natomiast wolę maksymę "ora et labora" dewizę św. Benedykta która bardzo dobrze pasuje do wartości promowanych przez spirytyzm

pozdrawiam

Jakby się dobrze zastanowić, ora et labora nie kłóci się tak bardzo z memento mori

Smierc moze nastapic w kazdej chwili dlatego przygotowanie sie do niej nie jest talkie zle..

Dobek pisze:Jakby się dobrze zastanowić, ora et labora nie kłóci się tak bardzo z memento mori

to się zgadza, chodzi o tak zwane "rozłożenie akcentów"

Jesteśmy na tym świecie żeby się czegoś nauczyć i żeby realizować Plan Boży albo jak kto woli "misję"
Myślenie cały czas o śmierci można porównać do ucznia który siedzi na lekcji i cały czas myśli o dzwonku i o tym co będzie robił po lekcjach; taka postawa nie sprzyja nauce

wolę wschodnią postawę na skupianiu się na "tu i teraz" i analizowaniu nauk płynących z życia codziennego
ps. sigma dobry artykuł w kwartalniku

Nikita pisze:Smierc moze nastapic w kazdej chwili dlatego przygotowanie sie do niej nie jest talkie zle..

najlepiej przygotować się przez dobre życie - wypełnić swoją misję