Duch Święty

[Pawełek]

Szczerze mówiąc to nie widzę nic innego z Jego wypowiedzi niż to co sam napisał... Z Jego wypowiedzi nic więcej nie wynika niż to, że Bóg który byłby wyczulony na jakąś ludzką słabość (w tym przypadku ktoś go obraził, a Bóg strzela focha) jest dziecinna i śmieszna, i z czym się w sumie zgadzam bo ma to sens. Gdzie Ty widzisz drugie dno? Zbyt nad interpretujesz Mirku. Zachowujesz się jak kobieta która mówi "Sugerujesz mi że jestem gruba?" po tym jak mąż odpowiada jej na pytanie którą sukienkę powinna wziąć - czarną czy czerwoną - mówi że czarną, a jak wszyscy wiemy, czarny wyszczupla.

[cthulhu87]

Dla człowieka wierzącego w sposób dojrzały nie ma mowy o wyższości człowieka wobec Boga, niezależnie od tego jak ktoś się wypowiada na ten temat. Czy ktoś widział, by mrówka czy osioł były w stanie obrazić filozofa? Jak człowiek miałby zgrzeszyć w ten sposób wobec istoty, która - jak wierzą ludzie - stoi ponad ogromem całego stworzenia? Próba piętnowania ludzi za ich "grzechy przeciwko Bogu" dowodzi właśnie małostkowości tych "głęboko wierzących", którzy stali za prześladowaniami.

Ludzie czasami tak pragną wywyższyć Boga, że skutek jest odwrotny - poniżają go do poziomu człowieczka bujającego w chmurach, mściwego i pragnącego poklasku. Dlatego nazywam te idee dziecinnymi i niedojrzałymi duchowo.

Człowiek w społeczeństwie cywilizowanym powinien mieć prawo do wolności sumienia, a więc zarówno do odrzucenia Boga jak i do jego przyjęcia. Gdyby stawiać idee religijne w prawodawstwie wyżej niż dobro społeczeństwa, mielibyśmy do czynienia z prawem szariatu albo nawrotem do wojen religijnych. Na szczęście rozdział państwa od instytucji religijnych póki co skutecznie to uniemożliwia. Historia ludzkości pokazuje dobitnie, że na pierwszym miejscu muszą być zawsze prawa człowieka, a idee religijne powinny jedynie te prawa wspierać poprzez odwołanie do transcendencji - jeśli natomiast służą ograniczaniu ludzkiej wolności, należy je uznawać za szkodliwe. Wszystko co niehumanitarne powinno spotkać się z dezaprobatą, jeśli człowiek ma być celem, a nie środkiem do zaspokajania ambicji innych ludzi.

[Mirek]

Dlatego zadałem pytanie, na które chciałem poznać odpowiedź, ponieważ jest dla mnie niedorzeczne stawianie człowieka ponad Boga.
Pawełku to co widzisz w jego tekście wynika z braku zrozumienia czym jest grzech przeciw Duchowi Św.

[Pawełek]

Masz rację, nie rozumiem. Więc proszę wytłumacz mi. Bo ja naprawdę nie wiem gdzie tam widzisz, aby się stawiało człowieka nad Bogiem. Przecież skoro byśmy przypisali Bogu ludzkie słabości, to czy nie jest wtedy na równi z człowiekiem? Zresztą zaraz, przecież Bóg jest doskonały! Dlatego nie może mieć takich wad jak człowiek, bo wtedy nie byłby doskonały. Ja naprawdę nie mam pojęcia, co w tym jest tak skomplikowanego i trudnego do zrozumienia. Jest jak czarno na białym.

To jest smutne. Bo nie wiem czy Ty masz rację, czy ja po prostu jeszcze nie dojrzałem żeby coś tam więcej zobaczyć. Już sam się pogubiłem.

[Mirek]

Właśnie ludzie to robią. Przypisują Bogu ludzkie wartości i ludzką logikę.
Nawet na tym forum jest wielu co tak czyni.
To zdanie skłoniło mnie do napisania tego pytania:
" (...) grzech wobec Boga powinien być mniej istotny niż wobec ludzi."

[Achill]

Mirek gdybyś ty tylko czytał posty ze zrozumieniem byłoby o naprawde 50% mniej problemów.
Gdybys sie jeszcze nauczył zasad cywilizowanej dyskusji byłoby o kolejn 50% mniej problemów.
Przyczepileś się posta w ktorym Marcin napisał, że to chocby własnie teolodzy średniowieczni zwalczajacy herezję czynili z boga - takiego "wiekszego" czlowieka.

Dlaczego? Odpowiedź znajdziemy w dziejach średniowiecza. Wspomnijmy choćby niszczenie herezji przy pomocy siły i procesy czarownic - teologowie uważali, że heretycy zasługują na śmierć, a herezja jest najgorszym złem, albowiem naruszają na szwank nie tyle życie doczesne (jak zbójcy czy pospolici mordercy), co życie wieczne swoich ofiar.

wystarczyło przeczytać więcej niż jedno zdanie z posta Marcina.
nie dostrzegam jednak na tym forum ze stałych uzytkowników nikogo kto starałby sie uczynić z Boga - czlowieka.

Ad meritum. trafiłem na cos takiego
http://thaleia.pl/2013/03/17/osobowosc- ... -swietego/
i na odpowiedź na powyższy artykul
http://zebrowski.apologetyka.info/trojc ... ego,59.htm

[stefan12]

Rozsądek podpowiada jednak, że grzech wobec Boga powinien być mniej istotny niż wobec ludzi.
...
Oczywiście współczesny człowiek potraktuje ten tok rozumowania jako stek bzdur, poza tym koncepcja Boga, który byłby istotą wyczuloną na tego rodzaju ludzkie słabości, jak wymienione w postach wyżej, jest naprawdę śmieszna i dziecinna

To dokładnie obrazuje obecne podejście do Boga.
Nie został On zrównany do poziomu człowieka, ale wręcz zepchnięty o wiele niżej!

Jeśli nauczanie Jezusa coś znaczy na tym forum, to proszę zastanówcie się nad jedynym przykazaniem jakie dał Jezus:

Będziesz miłował Pana Boga swego z całego serca swego, z całej duszy swojej i ze wszystkich sił swoich, a bliźniego swego jak siebie samego.

To doskonale obrazuje hierarchię jaką powinniśmy się kierować w odniesieniu do Boga i ludzi.
Sugerowanie, że grzech popełniony wobec Boga ma niższą wagę niż grzech wobec człowieka, bo Bóg "nie strzela focha" jest dla mnie wręcz szokujący!

[Achill]

Będziesz miłował Pana Boga swego z całego serca swego, z całej duszy swojej i ze wszystkich sił swoich, a bliźniego swego jak siebie samego.

To doskonale obrazuje hierarchię jaką powinniśmy się kierować w odniesieniu do Boga i ludzi.

nie do końca, bo wyrwane z kontekstu. To odpowiedź na bardzo konkretne pytanie zadane Jezusowi. A i sama odpowiedź jest troszkę bardziej rozbudowana.
Aby nie byc gołosłownym cytacik:

Jeden z uczonych w Piśmie zbliżył się do Jezusa i zapytał Go: Które jest pierwsze ze wszystkich przykazań? Jezus odpowiedział: Pierwsze jest: Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz, Pan jest jeden. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą. Drugie jest to: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Nie ma innego przykazania większego od tych. Rzekł Mu uczony w Piśmie: Bardzo dobrze, Nauczycielu, słusznieś powiedział, bo Jeden jest i nie ma innego prócz Niego. Miłować Go całym sercem, całym umysłem i całą mocą i miłować bliźniego jak siebie samego daleko więcej znaczy niż wszystkie całopalenia i ofiary. Jezus widząc, że rozumnie odpowiedział, rzekł do niego: Niedaleko jesteś od królestwa Bożego. I nikt już nie odważył się więcej Go pytać.

[Mirek]

Nic nowejgo nie wniósł cały fragment zacytowany przez Ciebie Achill do wypowiedzi Stefana.
Cały fragment jeszcze dobitniej mówi, że Boga mamy w życiu stawiać zawsze na pierwszym miejscu, przed wszystkim, a dopiero później wszystko co ludzkie.

[stefan12]

Nie widzę Achill, by ten kontekst zmieniał sens tego co napisałem.

Generalnie uważam, że grzech przciwko Duchowi Św. można porównać do sytuacji dziecka i kochającego go rodzica, oczywiście uwzględniając przepaść pomiędzy nami (dzieckiem) i Bogiem (rodzicem).
Otóż jak powinien zachować się rodzic, przeciwko któremu grzeszy dziecko, które wykorzystuje miłość rodzica i uznaje za pewnik, że rodzic i tak wszystko wybaczy?

Dziecko okrada matkę, bije, wyszydza, robi przeciwko niej najgorsze rzeczy, bo uznaje za pewnik, że kochająca matka i tak mu wybaczy, więc jego czyny pozostaną bezkarne.
Wg mnie to jest sedno grzechu przeciwko Duchowi Św.