Koty-spaślaki
:
08 gru 2015, 02:41autor: Hansel
http://www.papilot.pl/lifestyle-ciekawo ... URY/2.htmlJak myślicie co się po śmierci stanie z duszami tych kotów i z duszami ich właścicieli ?
Re: Koty-spaślaki
:
08 gru 2015, 12:43autor: Nikita
masakra...moj kot je zdrowo i sie rusza...
Re: Koty-spaślaki
:
08 gru 2015, 21:33autor: cthulhu87
Hansel pisze:http://www.papilot.pl/lifestyle-ciekawo ... URY/2.html
Jak myślicie co się po śmierci stanie z duszami tych kotów i z duszami ich właścicieli ?
Może w Umbralu mają McDonalds?
Re: Koty-spaślaki
:
08 gru 2015, 21:54autor: Pawełek
O Boże, to ile ja tam będę siedział...
Re: Koty-spaślaki
:
09 gru 2015, 08:42autor: Nikita
Swedenborg mowil, ze sa dusze, ktorym sie bardziej podoba pieklo od nieba...he he
Re: Koty-spaślaki
:
09 gru 2015, 09:27autor: atalia
Ustawiczne granie na harfach i pienia anielskie to niejednego potrafią zniechęcić...
Re: Koty-spaślaki
:
09 gru 2015, 14:15autor: Nikita
no tak a w piekle sa pewnego rodzaju rozrywki znane z Ziemi...
Re: Koty-spaślaki
:
09 gru 2015, 14:25autor: cthulhu87
to jest ciekawe w kontekście tematu, który poruszyliśmy:
http://www.buddyzm.com.pl/?k=&e=&s=&app ... all&pos=88Świat głodnych duchów
Jeżeli podążymy za blado żółtym światłem, odrodzimy się w świecie głodnych duchów, preta, zdominowanym przez przeszkadzającą emocję chciwości. W tym kontekście, chciwość jest aspektem pożądania, które przejawia się w formie skąpstwa. Tutaj istoty dążą do posiadania materialnych dóbr wszelkiego rodzaju, jak również stanów psychicznych. Cierpienie mentalności głodnych duchów polega na niezaspokojonym apetycie i równoczesnej niemożności korzystania z tych dóbr czy cieszenia się jakimkolwiek doświadczeniem. Z tego powodu, istoty te przedstawia się jako poddawane torturom duchy. Na tradycyjnych buddyjskich ilustracjach głodne duchy mają małe usta, cienkie jak igła szyje i ogromne brzuchy. Chociaż są one ciągle głodne i ogarnięte pożądaniem jedzenia, picia i konsumowania wszystkiego co tylko się da, ich małe usta i cienkie szyje prawie całkowicie uniemożliwiają im przyjęcie pożywienia.
W tym świecie, niezależnie od tego jak dużo możemy mieć jedzenia, bogactwa czy szczęścia, zawsze jest go za mało. Ponieważ czujemy w swoim wnętrzu pustkę, musimy sięgać na zewnątrz i chwytać wszystko co tylko się da. Nie potrafimy puścić tego co posiadamy, ani niczego dać czy podzielić się czymkolwiek - materialnym czy niematerialnym - z innymi. Nie możemy dać ani pieniędzy ani szczęścia, ponieważ jesteśmy zbyt biedni. Potrzebujemy tego wszystkiego co mamy i jeszcze więcej.
Jest to ekstremalne doświadczenie mentalności ubóstwa. W tym stanie psychicznym rozwijamy nawyk chwytania do takiego stopnia, że lgniemy do wszystkiego w swoim otoczeniu. W ten sposób, lgniemy i pielęgnujemy nie tylko to co postrzegamy jako pozytywne i wartościowe, ale także to, co uważamy za "swoje" - łącznie z gniewem, zazdrością i wszystkimi negatywnymi nawykowymi tendencjami. Dlatego też, rozwijanie nawykowych tendencji chciwości i nadmiernego przywiązania może prowadzić do odrodzenia w klaustrofobicznym i pełnym cierpienia świecie głodnych duchów.